«Αδιέξοδη πολιτική η υπερφορολόγηση»

0
1088

«Οι δήμοι είναι η πρώτη γραμμή άμυνας των πολιτών» τονίζει ο δήμαρχος Φιλοθέης – Ψυχικού Παντελής Ξυριδάκης. Απέναντι στις δυσκολίες και στην αβεβαιότητα που αντιμετωπίζουν οι δημότες στα δύσκολα χρόνια των μνημονίων, επισημαίνει ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση βρίσκεται πιο κοντά στους κατοίκους σε σύγκριση με την κεντρική πολιτική σκηνή. Μιλώντας στο «Retail and Tobacco News», ξεκαθαρίζει ότι πρέπει επιτέλους να ληφθούν τολμηρές αποφάσεις, καθώς η υπερφορολόγηση έχει αποδειχθεί αδιέξοδη πολιτική.

Χαρακτηρίζοντας τη σχέση του δήμου με τα περίπτερα ως εξαιρετική, ο δήμαρχος αναφέρει ότι οι υπηρεσίες που αυτά παρέχουν στους δημότες είναι αναγκαίες και πολύτιμες. Προειδοποιεί ότι πρέπει να επιλυθούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, καθώς δεν είναι εύκολο να επιβιώσουν, δεδομένης της οικονομικής κατάστασης. Σε περιοχές αποκλειστικής κατοικίας, όπως είναι το Παλαιό Ψυχικό και η Φιλοθέη,  δεν υπάρχουν καταστήματα και εμπορικά κέντρα. Την έλλειψη αυτή, όπως εξήγησε ο δήμαρχος, έρχονται να την καλύψουν σε μεγάλο βαθμό τα περίπτερα.

Ο Παντελής Ξυριδάκης έχει πάνω από δεκαοκτώ χρόνια εμπειρίας στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και, μετά την εκλογή του στη θέση του δημάρχου,  στις εκλογές του 2010, και την επανεκλογή του το 2014, δηλώνει έτοιμος να δώσει και πάλι τη μάχη της κάλπης το 2018.

Διακρίνει τον κίνδυνο οικονομικής κατάρρευσης που απειλεί τους δήμους, ενώ προειδοποιεί ότι με τις κατανομές του κράτους προς τους δήμους να έχουν μειωθεί σημαντικά, οι δήμοι που δεν έχουν άλλους πόρους ή δεν κάνουν αιματηρές οικονομίες δεν θα μπορέσουν να σταθούν και θα καταρρεύσουν. Αυτό που κυρίως χρειάζονται οι Δήμοι είναι η οικονομική αυτοτέλεια.

Η αβεβαιότητα στην ελληνική οικονομία επηρεάζει την καθημερινότητα του δήμου;

Η οικονομική αβεβαιότητα επηρεάζει όχι μόνο την καθημερινότητά μας, αλλά και το μέλλον μας, και το μέλλον των παιδιών μας. Υπάρχει τεράστια αβεβαιότητα και θλίψη. Αυτή η καθημερινή πάλη, το αν θα γίνει ή όχι η διαπραγμάτευση, το αν θα οδηγήσει ή δεν θα οδηγήσει κάπου. Αυτό όλο δημιουργεί μία αίσθηση ανασφάλειας στον κόσμο, η οποία μεταφέρεται από την πρώτη μέρα στις δημοτικές αρχές, γιατί οι δήμοι είναι η πρώτη γραμμή άμυνας που έχουν οι κάτοικοι να πούνε το πρόβλημά τους. Πολλές φορές όχι μόνο να λύσουν, αλλά να πουν το πρόβλημά τους. Γιατί κάπου πρέπει να μιλήσουν και, δυστυχώς, η κεντρική πολιτική σκηνή δεν δίνει τη δυνατότητα στους κατοίκους αυτής της χώρας να έρθουν σε επαφή μαζί τους.

Η κατάσταση έχει επηρεάσει και τον δήμο μας. Φαίνεται ξεκάθαρα, το παρακολουθώ και μέσα από τους τζίρους που ελέγχονται από τον Δήμο. Τα τελευταία 5-6 χρόνια υπάρχει κάθε χρόνο και μικρότερος τζίρος. Αυτό είναι ξεκάθαρο, δείχνει ότι οικονομικά η χώρα μας δεν πηγαίνει καλά.

Το μπαράζ φόρων είναι αδιέξοδη πολιτική;

Πρέπει να ληφθούν τολμηρές αποφάσεις που να μπορούν να επηρεάσουν το μέλλον. Όλα αυτά τα μέτρα, η λογική του «μου λείπουν χρήματα και πρέπει να βάλω νέους φόρους για να καλύψω την τρύπα», έχουν αποδειχθεί αδιέξοδη πολιτική. Πρέπει να ληφθούν σοβαρές και ριζικές αποφάσεις. Μακάρι να εκλεγεί κάποιος που να μπορεί να πάρει και να εφαρμόσει τέτοιες αποφάσεις. Η επιβολή μέτρων είναι  το χειρότερο που μπορεί να γίνει, αλλά –καλώς ή κακώς– αυτά έχουν ψηφιστεί και κάτι πρέπει να γίνει.

Ποια η σχέση συνεργασίας του δήμου με τη μικρή λιανική;

Η σχέση του δήμου με τη μικρή λιανική, τα περίπτερα, είναι εξαιρετική, δεν έχουμε κανένα θέμα. Οι πόλεις έχουν ανάγκη από τέτοιες υπηρεσίες. Δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη. Ιδιαίτερα σε περιοχές όπως το Παλαιό Ψυχικό ή η Φιλοθέη, οι οποίες είναι αποκλειστικής κατοικίας, που σημαίνει ότι δεν έχουν εμπορικές δραστηριότητες, εμπορικά κέντρα και εμπορικά καταστήματα, πάρα πολλές από αυτές τις ανάγκες τις καλύπτουν τα περίπτερα. Στη Φιλοθέη έχουμε το «πέτρινο περίπτερο», που είναι ένα όχι μίνι μάρκετ, αλλά σούπερ μίνι μάρκετ, και έχουμε στην καρδιά της Φιλοθέης ένα μίνι μάρκετ στην «παλιά αγορά». Στο Παλαιό Ψυχικό υπάρχουν άλλα δύο τέτοια καταστήματα, και βέβαια υπάρχουν τα περίπτερα.

Ποια προβλήματα αντιμετωπίζουν τα περίπτερα της περιοχής;

Το πρόβλημα είναι ότι τα καταστήματα αυτά δεν είναι εύκολο να επιβιώσουν. Το βλέπω καθημερινά, συρρικνώνονται, κλείνουν, έχουμε αρκετά κλειστά περίπτερα στην περιοχή μας. Κάποια από αυτά, λόγω θανάτου του αναπήρου, έχουν περιέλθει στη διαχείριση του δήμου. Εμείς προκηρύσσουμε διαγωνισμό, για να βρεθεί ένας νέος άνθρωπος να δραστηριοποιηθεί, αλλά δεν είναι εύκολο. Δεν βλέπουμε μεγάλη προθυμία. Φαντάζομαι ότι αυτό συμβαίνει γιατί υπάρχουν πάρα πολύ χαμηλά ποσοστά κέρδους σε πάρα πολλά προϊόντα, που είναι και τα καθημερινά: τα τσιγάρα, οι εφημερίδες κ.ά. Κάτι πρέπει να γίνει, γιατί οι πόλεις έχουν ανάγκη από τέτοιου είδους δραστηριότητα.

Έχουμε δει δήμους να «ξηλώνουν» περίπτερα. Εσείς έχετε αντιμετωπίσει τέτοιες περιπτώσεις;

Δυστυχώς, πολλές. Τα υφιστάμενα περίπτερα είναι εδώ 30 και 40 χρόνια. Τότε είχαν αδειοδοτηθεί με τις συνθήκες της εποχής εκείνης. Με την κυκλοφορία και τους κατοίκους της εποχής. Το σήμερα είναι διαφορετικό και τα δεδομένα έχουν αλλάξει. Πάρα πολλά περίπτερα βρίσκονται σε «λάθος θέση». Αυτό δημιουργεί προβλήματα ασφάλειας για τους πελάτες τους, αλλά και για τους ίδιους. Είναι μια κατάσταση που πρέπει να διαχειριστούμε. Το περίπτερο δεν είναι εύκολο να το «ξηλώσεις», γιατί  αφαιρείς από τους κατοίκους μια παροχή υπηρεσίας. Υπάρχουν περίπτερα που δεν μπορούν να σταθούν και αλλάζουν συνεχώς χέρια ή περίπτερα που, ενώ δούλευαν για χρόνια, κλείνουν, γιατί οι ιδιοκήτες τους δεν μπορούν πλέον να τα συντηρήσουν. Αυτό είναι πολύ σοβαρό θέμα, καθώς πρέπει να βρεις πόσα τέτοια περίπτερα ή σημεία λιανικής χρειάζεται πραγματικά η πόλη σου και να μπορέσεις να δώσεις τη δυνατότητα σε αυτούς τους ανθρώπους να σταθούν οικονομικά. Γιατί το να «τιναχθούμε» όλοι στον αέρα δεν έχει κανένα νόημα.

Η οικονομική κρίση θερίζει όλη την Ελλάδα;

Τα προβλήματα είναι πανελλαδικά. Η οικονομική κρίση θερίζει όλη την Ελλάδα, δεν υπάρχουν περιοχές στις οποίες να μην έχει φτάσει. Σε κάποιες ήρθε από το 2010 και το 2012, ενώ σε κάποιες άλλες, ιδιαίτερα στις αστικές περιοχές, όπως στη μεγαλούπολη της Αθήνας, η κρίση έχει φτάσει σε όλα τα σημεία της. Η πρόκληση που έχουμε αυτή τη στιγμή να αντιμετωπίσουμε είναι να προσπαθήσουμε με νύχια και με δόντια να διατηρήσουμε όσο μπορούμε περισσότερο την ποιότητα ζωής που απολάμβαναν οι κάτοικοι της περιοχής μας. Είναι πολύ σημαντικό, γιατί σε κάποιες περιοχές η ποιότητα αυτή ήταν πολύ καλύτερη από αλλού. Και αυτό γιατί τα προηγούμενα δέκα, είκοσι, τριάντα χρόνια οι δημοτικές αρχές είχαν πετύχει κάποια πράγματα. Ο κόσμος αυτό είχε μάθει και δικαιούται να το απολαμβάνει, αυτή είναι και η μεγαλύτερη πρόκληση, να σταθούμε ως ανάχωμα μπροστά σε όλα αυτά που γίνονται στην Ελλάδα και να συνεχίσουμε να προσφέρουμε στους κατοίκους αυτό το οποίο είχαν μάθει όλα αυτά τα χρόνια.

Εκτιμάται ότι οι περισσότεροι Δήμοι βρίσκονται στο χείλος της οικονομικής κατάρρευσης;

Ποτέ το κεντρικό κράτος δεν είχε σταθεί δίπλα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση. Το κράτος και η πολιτικοί της κεντρικής σκηνής δεν τρέφουν και ιδιαίτερα μεγάλη συμπάθεια προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αυτό το πιστεύω τα τελευταία 20 χρόνια, που δραστηριοποιούμαι, και είναι κάτι που δημιουργεί προβλήματα, με μεγαλύτερο το οικονομικό. Οι οι περισσότεροι δήμοι είναι έτοιμοι να καταρρεύσουν οικονομικά. Οι κατανομές του κράτους προς τους δήμους έχουν μειωθεί σημαντικά, φτάσανε στο 70%. Πράγμα που σημαίνει ότι, εάν δεν έχεις άλλους πόρους ή αν δεν κάνεις αιματηρές οικονομίες, δεν μπορείς να σταθείς και καταρρέεις. Εάν είχες και την ατυχία –που ευτυχώς εμείς δεν την είχαμε– να έχεις δάνεια, που σημαίνει σημαντικά τοκοχρεολύσια, τότε είσαι κατεστραμμένος από την πρώτη ημέρα, δεν μπορείς να γλιτώσεις με τίποτα.

Με ποιο τρόπο ο κεντρικός κυβερνητικός μηχανισμός στηρίζει την Τοπική Αυτοδιοίκηση;

Αυτή τη στιγμή η Τοπική Αυτοδιοίκηση καλείται να αναλάβει τον ρόλο που θα έπρεπε να είχε αναλάβει το κεντρικό κράτος. Δυστυχώς, το κράτος δεν το κάνει, και αυτό δεν είναι ένα νέο θέμα, αλλά διαχρονικό. Εγώ δραστηριοποιούμαι 19 χρόνια, ποτέ, μα ποτέ, δεν υπήρχε χείρα βοηθείας από το κεντρικό κράτος. Κουράστηκα, πια, να συζητάμε για τις περικοπές που κάνει το κεντρικό κράτος προς την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Κουράστηκα να συζητάω για το «χαρτζιλίκι» που ζητάμε – εκεί έχουμε καταντήσει πια. Να παζαρεύουμε το «χαρτζιλίκι», ενώ υπάρχουν νόμοι και συνταγματική επιταγή, τα οποία στην ουσία οδηγούν την Τοπική Αυτοδιοίκηση να είναι οικονομικά ανεξάρτητη. Όμως αυτοί οι νόμοι δεν εφαρμόζονται, αλλά κάποια στιγμή πρέπει να εφαρμοστούν. Αυτό που κυρίως χρειάζεται είναι η οικονομική αυτοτέλεια. Μόνον έτσι μπορεί να επιβιώσει και να επιτελέσει τον ρόλο της, δηλαδή να καλύπτει τις ανάγκες σε πρώτο βαθμό, και γι’ αυτό εξάλλου λέγεται και πρώτου βαθμού – γιατί είμαστε πιο κοντά στους δημότες, από όλους.

Ποια έργα απαιτούνται να γίνουν προκειμένου να βελτιωθεί η ποιότητα της ζωής στον δήμο;

Υπάρχει μια αλληλοκάλυψη αρμοδιοτήτων από πολλούς φορείς, όπως είναι οι Δήμοι (πρώτου βαθμού), η Περιφέρεια (δευτέρου βαθμού), τα Υπουργεία, το Κεντρικό Κράτος, η Πυροσβεστική, η Πολιτική Προστασία και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί κανείς. Το πρόβλημα είναι γνωστό, και υποφέρουν πάρα πολλές περιοχές της χώρας. Ευχαριστώ τον Θεό που στον δήμο μας η κατάσταση είναι από καλή έως εξαιρετική, έχουν γίνει έργα προστασίας και δεν έχουμε αντιμετωπίσει, μέχρι στιγμής, προβλήματα. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο θέμα βουλωμένων φρεατίων, είναι θέμα υποδομών. Τα φρεάτια, είτε είναι καθαρά είτε βρόμικα, αν δεν μπορούν να απορροφήσουν την ποσότητα του νερού, τότε δεν μπορούν να λειτουργήσουν. Ένα μικρό πρόβλημα υπάρχει στη Φιλοθέη, από όπου περνά το ρεύμα του «ποδονίφτη». Είναι ένα ανοιχτό κομμάτι, για το οποίο παλεύουμε να βρούμε λύσεις.

Από την εμπειρίας σας, ποιο το αποτέλεσμα συνένωσης των δήμων ως προς την αποτελεσματικότητα διαχείρισης σημαντικών θεμάτων;

Είμαι δήμαρχος του Δήμου Φιλοθέης – Ψυχικού, που προήλθε από την συνένωση τριών Δήμων, του Ψυχικού, του Νέου Ψυχικού και της Φιλοθέης. Είμαι δήμαρχος από το 2010, είναι η δεύτερή μου θητεία. Η πρώτη θητεία,είχε πάρα πολλές δυσκολίες, γιατί είχε και το κομμάτι της συνένωσης των δήμων, καθώς κανένας δεν ήξερε να μας πει πώς θα γινόταν, δεν υπήρχε κάποιο «manual» να διαβάσουμε για να δούμε πώς γίνονται οι συνενώσεις. Έπρεπε από μόνοι μας, με την εμπειρία που διαθέταμε –και δόξα τω Θεώ, είχαμε μεγάλη εμπειρία–, γιατί τότε, το 2010, είχαμε συνενωθεί όλοι, πρόεδροι, δήμαρχοι, αντιδήμαρχοι δημοτικών συμβουλίων και από τις τρεις νυν κοινότητες, πρώην  δήμους, είχαμε λοιπόν πολύ συσσωρευμένη εμπειρία. Με αυτή κατορθώσαμε να πετύχουμε τη συνένωση σε λιγότερο από 8-9 μήνες. Μάλιστα, από τότε τη λέμε η περίφημη «βελούδινη» συνένωση, γιατί πραγματικά από την πρώτη μέρα κανένας δεν κατάλαβε ότι είχε αλλάξει ολόκληρη η διοικητική δομή του δήμου. Η συνένωση δεν ήταν μια συνένωση ανθρώπων, δεν μεταφέραμε πληθυσμούς από το ένα σημείο στο άλλο. Ήταν ένα μοντέλο διοικητικό, το οποίο το ξέραμε και το εφαρμόζαμε στους δήμους μας.

Εγώ προέρχομαι αυτοδιοικητικά από τον Δήμο του Ψυχικού, και αυτό το μοντέλο το μεταφέραμε και κάναμε τη συνένωση. Αν όλα πάνε καλά και δεν έχουμε δραστικές αλλαγές στην Ελλάδα, θα ήθελα να είμαι –και θα είμαι– υποψήφιος και την επόμενη φορά. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουμε κάτσει πάνω στις καρέκλες και δεν λέμε να το κουνήσουμε. Στην Αυτοδιοίκηση κάποια στιγμή κλείνει ο κύκλος και, όταν καταλάβεις ότι αυτό που έχεις να δώσεις το έχεις δώσει, τότε αποχωρείς από την Αυτοδιοίκηση.

Η κρίση «χτύπησε» και τα περίπτερα του δήμου

Στον δρόμο, πρωί, μεσημέρι και βράδυ, οι περιπτερούχοι συνεχίζουν να παρέχουν τις πολύτιμες υπηρεσίες τους στο καταναλωτικό κοινό, κόντρα στις κακουχίες και στα εμπόδια που έχει φέρει στην ελληνική αγορά η οικονομική κρίση. Η αύξηση των φόρων και των εισφορών, η μείωση των εσόδων και των ποσοστών κέρδους στα πιο δημοφιλή προϊόντα τους, η αυξημένη εγκληματικότητα και το πλαστικό χρήμα είναι μόνο μερικά από τα βάρη που σηκώνει η μικρή λιανική. Όμως τι λένε οι ίδιοι οι περιπτερούχοι;

Εμμανουήλ Διπλαχείλης, περιπτερούχος

Μειωμένος έως και 20% ο τζίρος

Ο κ. Εμμανουήλ Διπλαχείλης είναι περιπτερούχος στη Φιλοθέη τα τελευταία 30 χρόνια. Μέσα σε αυτό το διάστημα, έχει δει όλη την εξέλιξη της σύγχρονης ιστορίας της αγοράς. Όπως δήλωσε στο «Retail and Tobacco News», τα τελευταία χρόνια της κρίσης είναι τα δυσκολότερα.

«Ο τζίρος έχει πέσει περίπου 20%» στο περίπτερο του, καθώς οι καταναλωτές κάνουν λιγότερες αγορές, αλλά και, όταν πάνε στο περίπτερο, αγοράζουν λιγότερα, «είναι κάτι ενδιάμεσο, κάτι ανάμεσα σε αυτά τα δύο» εξήγησε. «Οι εφημερίδες, τα περιοδικά και τα τσιγάρα είναι τα προϊόντα που έχουν πέσει πάρα πολύ. Ειδικά τα τσιγάρα έχουν πολύ μεγάλη πτώση, πάνε στο πιο φτηνό. Μου ζητούν τσιγάρα κάτω από τρία ευρώ. Υπάρχουν κάποια φτηνά τσιγάρα, κάτι πουράκια με ενάμισι και δύο ευρώ, τα οποία έχουν μεγάλη κατανάλωση πια. Κρίση έχει παντού, ακόμα και στη Φιλοθέη – τα μεγάλα καράβια έχουν μεγάλες φουρτούνες» είπε χαρακτηριστικά.  Ο ίδιος δηλώνει απαισιόδοξος για το μέλλον της αγοράς. «Δεν νομίζω να αλλάξει κάτι. Μακάρι να αλλάξουν τα πράγματα, αλλά δεν το βλέπω. Ακόμα και αν αλλάξει κάτι, για να φανεί εδώ θα χρειαστούν χρόνια».

Ο ίδιος δεν έχει βάλει στην επιχείρησή του τερματικό POS και, προς το παρόν, δεν έχει σκοπό να το κάνει ούτε στο μέλλον. «Γιατί δεν συμφέρει. Δεν βγαίνουν τα ποσοστά (σ.σ. κέρδους), είναι πολύ μικρά. Εκτός μόνο και αν γίνει υποχρεωτικό από τον νόμο. Τότε θα το δούμε». Σε «τσιγάρα κάρτες και εφημερίδες τα ποσοστά κέρδους της επιχείρησης είναι πολύ χαμηλά και δεν συμφέρει σε αυτά τα προϊόντα να πληρώνεις και την κάρτα, στα τσιγάρα που πουλάμε περισσότερο – θα μπούμε μέσα. Δεν υπάρχει και μεγάλο ενδιαφέρον. Το ποσοστό των πελατών που έρχεται και μου ζητάει να πληρώσει με κάρτα είναι πολύ μικρό. Στα δέκα άτομα το πολύ να περάσει ένας».

Κίνδυνος ληστείας

Ο περιπτεράς, η επιχείρησή του, το εμπόρευμα και ο τζίρος του είναι μέρα νύχτα στον δρόμο. Ο κίνδυνος ληστείας είναι σοβαρός και, σύμφωνα με αυτά που μας είπε, μέσα στην κρίση έχει αυξηθεί σημαντικά. «Με έχουν ληστέψει δύο φορές, μέσα σε ένα εξάμηνο, τον Μάρτιο του 2016 και τον Οκτώβριο. Το βράδυ, όταν ήμουν κλειστός. Έχουμε κάμερες, λουκέτα, τα πάντα, αλλά δεν κάνουν τίποτα. Τις κάμερες τις κατέβασαν και φορούσαν κουκούλες».

«Ξήλωμα» περιπτέρων

Οι περιπτερούχοι είναι ανήσυχοι και για το «ξήλωμα» των περιπτέρων. Με την αλλαγή του νόμου, όταν μια άδεια λήξει, συνήθως με τον θάνατο του δικαιούχου, ο δήμος αναλαμβάνει να αναζητήσει έναν νέο επιχειρηματία που θα αναλάβει τη λειτουργία του περιπτέρου, Όμως πολλές φορές, είτε γιατί δεν υπάρχουν πολλοί πρόθυμοι, είτε γιατί το περίπτερο δεν βρίσκεται στην καλύτερη δυνατή θέση, ο δήμος τα μετακινεί ή τα «ξηλώνει».

«Στη Φιλοθέη έχουν ”ξηλώσει” ήδη ένα περίπτερο, αλλά είμαστε λίγοι» λέει ο κ. Διπλαχείλης, τονίζοντας ότι ανησυχεί για το μέλλον, καθώς ακόμα και στο περίπτερο που νοικιάζει, «αν πεθάνει ο ιδιοκτήτης, μετά είναι θέμα του δήμου. Δεν είναι σωστό να ”ξηλώνεται” ή να αλλάζει θέση ένα περίπτερο, γιατί χάνει τη σταθερή πελατεία του. Αν εμένα με πας πιο μέσα, οι απώλειες θα είναι μεγάλες, αφού πιο μέσα είναι ερημιά».

Μαρία Κατσίρη, υπάλληλος περιπτέρου

Έχει «ξηλωθεί» σχεδόν το 40% των περιπτέρων

«Σε όλη την Αθήνα έχουν ”ξηλωθεί” πάρα πολλά περίπτερα. Πρέπει να έχει ”ξηλωθεί” σχεδόν το 40% και τα περίπτερα να έχουν κλείσει» εκτίμησε η κ. Κατσίρη. «Με την κατάσταση να έχει γίνει δυσκολότερη μέσα στην κρίση, ποιος θα πάει να ανοίξει περίπτερο; Για να ανοίξεις ένα περίπτερο και να το γεμίσεις με εμπόρευμα, θέλεις μια σημαντική επένδυση, δεδομένου ότι το εμπόρευμα πρέπει να το προπληρώσεις. Ποιος θα κάνει αυτή την επένδυση, όταν γνωρίζει ότι δεν υπάρχουν ποσοστά κέρδους; Για να το κλείσει ο προηγούμενος…, το έκλεισε γιατί δεν είχε δουλειά» τόνισε η ίδια.

Η Μαρία Κατσίρη είναι υπάλληλος περιπτέρου στη Φιλοθέη. Στα χρόνια που εργάζεται στον χώρο, είδε την αγορά να συρρικνώνεται. «Δυστυχώς, μέσα στην κρίση ο τζίρος έχει πέσει σχεδόν 60%. Εμείς δουλεύουμε με περίπου 80% σταθερή πελατεία και ο κόσμος αγοράζει λιγότερα» δήλωσε. Περιγράφοντας την πτώση της αγοράς, συμπληρώνει: «Είναι συγκεκριμένοι οι πελάτες μου, και ξέρω τη διαφορά – οι σημερινές πωλήσεις δεν έχουν καμία σχέση με αυτά που έπαιρναν πριν από την κρίση. Η κρίση έχει πιάσει και τη Φιλοθέη, δεν είναι εξαίρεση. Μην ξεχνάμε ότι εδώ υπήρχαν κατηγορίες επαγγελμάτων που έχασαν πολλά από την κρίση, όπως κατασκευαστές, αρχιτέκτονες, μηχανικοί, άνθρωποι που είχαν εργοστάσια σχετικά με τον κατασκευαστικό χώρο, υπάρχουν πολλοί στη Φιλοθέη» τόνισε

Χαμηλά ποσοστά

«Τσιγάρα, κάρτες και εφημερίδες είναι τα προϊόντα με τα χαμηλότερα ποσοστά, και ένα περίπτερο ως επί το πλείστον πουλάει αυτά τα προϊόντα. Ειδικά τον χειμώνα, το τσιγάρο πουλάει περισσότερο, που είναι και το προϊόν με το μικρότερο ποσοστό». Με τα ποσοστά να έχουν ψαλιδιστεί στο 1,5% και 2,5%, η κ. Κατσίρη  επισημαίνει ότι «υπάρχει και ανάλογη μείωση στα κέρδη, συν ότι τώρα πλέον όλα είναι τοις μετρητοίς. Για να πάρεις εμπόρευμα από τους προμηθευτές, θα πρέπει να το προπληρώσεις,  δεν υπάρχουν τα ανοίγματα που υπήρχαν παλιά», κάτι που κάνει δυσκολότερη και την είσοδο στο επάγγελμα για κάποιον που θέλει να ανοίξει περίπτερο.

Πλαστικό χρήμα

Σχετικά με τις αλλαγές που φέρνει στην αγορά το πλαστικό χρήμα, τα περίπτερα ακολουθούν τον νόμο, αλλά προ το παρόν δεν είναι πολλοί οι πελάτες που πραγματοποιούν μικρές αγορές με κάρτα. «Έχουμε βάλει POS και έρχεται κόσμος να πληρώσει με κάρτες, αλλά στο σύνολο μόνο ένας στους δέκα ζητά να πληρώσει με κάρτα, προς το παρόν. Δεν ξέρω αύριο τι θα γίνει». Όμως, με τα ποσοστά να είναι τόσο χαμηλά στα πιο δημοφιλή προϊόντα, όλο και περισσότεροι επιχειρηματίες του κλάδου εκφράζουν παράπονα, αφού, πληρώνοντας και το ποσοστό στις τράπεζες για τη χρήση του POS, μπαίνουνε μέσα. «Με τις κάρτες πληρώνουμε ποσοστό και στην τράπεζα. Αυτό σημαίνει ότι στα προϊόντα με πολύ χαμηλό ποσοστό είναι σαν να δουλεύουμε για την τράπεζα και τον προμηθευτή. Όταν είναι 2,5% το κέρδος από το τσιγάρο και σου πάρει το 2% η τράπεζα, τι σου μένει μετά;».

Για τους κινδύνους που αντιμετωπίζουν οι περιπτερούχοι, επισήμανε ότι η πιθανότητα ληστείας «είναι στο μυαλό σου κάθε μέρα. Είναι τα ρίσκα του επαγγέλματος, δεν μπορείς να κάνεις διαφορετικά. Έχουμε συστήματα συναγερμού, κάμερες τα πάντα».

Παντελής Κόλλιας, υπάλληλος περιπτέρου

Ληστεία περιπτέρου με… Καλάσνικοφ!

«Στο περίπτερο αυτό μάς έχουν ληστέψει δύο φορές» δήλωσε ο Παντελής Κόλλιας, υπάλληλος περιπτέρου στη Φιλοθέη.  Με την κρίση να αυξάνει την εγκληματικότητα, ο ίδιος τονίζει ότι το περίπτερο δεν είναι ασφαλές, καθώς είσαι συνεχώς εκτεθειμένος. «Δεν ήμουν εδώ, αλλά στο περίπτερο είσαι εκτεθειμένος.  Έχουμε κάμερες, κλειδώνουμε, αλλά αν μου έρθει ο άλλος με το όπλο εδώ μπροστά…  τελείωσε, τι να κάνω;  Εδώ οι ληστές είχαν έρθει με Καλάσνικοφ τις προηγούμενες φορές!».

Έγκλημα…

Αν και το έγκλημα παραμένει ένας σοβαρός κίνδυνος, το μεγαλύτερο χτύπημα για όλη την αγορά και τα περίπτερα είναι η οικονομική κρίση, που έχει φέρει χιλιάδες λουκέτα σε ολόκληρη την Ελλάδα. Ο ιδιοκτήτης της επιχείρησης εκτιμά ότι «η κρίση έχει ρίξει τον τζίρο περίπου 20%». Ο Παντελής βλέπει στο περίπτερο να έρχεται ο ίδιος κόσμος, αλλά να αγοράζει λιγότερα πράγματα. «Περισσότερο αγοράζουν τσιγάρα και κάρτες κινητής τηλεφωνίας. Έχω ξεκινήσει να εργάζομαι εδώ από τον Νοέμβριο, αλλά, επειδή ερχόμουν ως βοηθητικός και παλιότερα, βλέπω ότι η κίνηση έχει πέσει. Για παράδειγμα, κάποιος που θα ερχόταν και θα έπαιρνε δέκα παγωτά τώρα θα πάρει τέσσερα».

Ποσοστά κέρδους

Αν και το περίπτερο διαθέτει τερματικό χρέωσης πιστωτικών και χρεωστικών καρτών, υπάρχουν προϊόντα που απλά δεν συμφέρει να τα πουλάς, αν πρέπει να δίνεις και ποσοστό στην τράπεζα. «Έχουμε βάλει POS εδώ και τρεις μήνες. Ο κόσμος έρχεται, τα χρησιμοποιεί, αλλά τα ποσοστά κέρδους είναι πολύ χαμηλά, ενώ η τράπεζα παίρνει προμήθεια σε κάθε αγορά. Γι’ αυτό και προτιμάμε να πουλάμε κάποια προϊόντα τοις μετρητοίς.

Αφήστε το σχόλιό σας

avatar
  Εγγραφή στη ροή σχολίων  
Ενημέρωση για