Ένα λεπτό περιπτερά… Η εποχή που φεύγει

0
32

Περίπτερα που σε άλλες περιπτώσεις και εποχές θα ήταν ανάρπαστα πλέον παραμένουν κλειστά εδώ και χρόνια. Ο «θάνατος του περιπτερά» που προαναγγέλλονταν κάποτε όλα δείχνουν πως έχει φτάσει για αρκετούς από αυτούς σε πολλές ελληνικές πόλεις. Μεταξύ αυτών και η Λάρισα.

Περίπτερα σε κεντρικούς δρόμους της αλλά και σε πλατείες που βρίσκονται στο κέντρο της, έχουν κατεβασμένα ρολά καθώς το μειωμένο περιθώριο κέρδους σε πολλά από τα προϊόντα (κυρίως στα καπνικά είδη) σε συνδυασμό με τα αυξημένα έξοδα και τις πολλές εργατοώρες λειτουργούν αποτρεπτικά για κάθε ενδιαφερόμενο. Όσα περίπτερα πάντως έχουν παραμείνει ανοιχτά προσπαθούν με νύχια και με δόντια να προμηθεύονται με προϊόντα αλλά και να παρέχουν πολλαπλές υπηρεσίες, έτσι ώστε να ικανοποιήσουν τις ανάγκες των πολιτών.

00:24 / 01:06

Την ώρα που κλείνουν όμως αρκετά περίπτερα, παρατηρείται στην πόλη το φαινόμενο να ανοίγουν αρκετά μίνι – μάρκετ σε σημεία μάλιστα κοντινά από τις θέσεις παλιών περιπτέρων, θέλοντας με αυτό τον τρόπο να καλύψουν τα κενά που έχουν δημιουργηθεί.

Ένα ζήτημα ωστόσο που απασχολεί και τη δημοτική αρχή είναι το γεγονός πως σε κάποια σημεία της Λάρισας παραμένουν ως κουφάρια τα άδεια κλειδωμένα περίπτερα, καταλαμβάνοντας και χώρο στα πεζοδρόμια.

Τα περίπτερα έχουν μεγάλη ιστορία στην Ελλάδα. Από την ίδρυση του Ελληνικού κράτους έκαναν την πρώτη εμφάνισή τους σε Ναύπλιο και Αθήνα ως καπνοπωλεία. Όμως φυσικά και δεν έμειναν μόνο στα καπνικά προϊόντα αφού σύμφωνα με τους ιστορικούς άρχισε να εντυπωσιάζει το γεγονός πως έφτασε στις προθήκες τους το πρώτο φιλολογικό περιοδικό, το «Ίρις» το οποίο πωλούνταν προς 25 λεπτά.

Από το 1889, σύμφωνα με το penna.gr, ξεκίνησε η χορήγηση αδειών σε τραυματίες πολέμου και έτσι ξαφνικά ο αριθμός τους μεγάλωσε κατά πολύ. Την εποχή εκείνη, ο μόνος τρόπος ενημέρωσης ήταν οι εφημερίδες, οι οποίες πολύ γρήγορα έγιναν μέρος της γκάμας των περιπτέρων, βοηθώντας στην ανάπτυξή τους.

Από το 1940 στα περίπτερα άρχισαν να πωλούνται «ζαχαρώδη» και αναψυκτικά – πορτοκαλάδες και γκαζόζες ΗΒΗ, φυλλαράκια τσίχλας με γεύση δυόσμου και κανέλας και αργότερα οι σοκολάτες.

Αργότερα αλλάζει η σχετική νομοθεσία, αλλάζει έτσι και η όψη τους, γίνονται όλα ομοιόμορφα και ομοιόχρωμα και με ίδιες διαστάσεις για όλη την Ελλάδα (1.30 Χ 1.50 μ.) με ρολά και ψυγείο για τα αναψυκτικά.

Τοποθετούνται στα πεζοδρόμια, στις πλατείες, στα πάρκα, στις στάσεις των λεωφορείων, στα ΚΤΕΛ. Η έλευση των τηλεφώνων στην Ελλάδα δίνει μεγάλη ώθηση στα περίπτερα, τα κάνει πολύ σημαντικά όπου βρίσκονται. Η δεκαετία του ’50 και του ‘60 είναι οι δεκαετίες της μεγάλης εσωτερικής μετανάστευσης και πλήθος ανθρώπων από την επαρχία συρρέουν στην Αθήνα κατά κύριο λόγο. Για τηλέφωνο στο σπίτι ούτε κουβέντα, έτσι τα περίπτερα με τις τηλεφωνικές τους συσκευές και τα τηλέφωνα με μετρητές και αργότερα με κερματοδέκτες(τα κόκκινα τηλέφωνα, τα θυμάστε;;;;) είναι βασικά για την επικοινωνία με συγγενείς και φίλους στους τόπους καταγωγής.

Το 1971 με τον νόμο 1044/1971 αναγνωρίστηκαν και απέκτησαν δικαιώματα οι ενοικιαστές περιπτέρων ως τάξη επαγγελματιών. Το 1980 άρχισε να παραχωρείται κοινόχρηστος χώρος στα περίπτερα από την Τοπική Αυτοδιοίκηση,

Το παράδειγμα της Κρήνης Φαρσάλων

Κι ενώ στην πόλη της Λάρισας τα παλιά περίπτερα προβληματίζουν στην Κρήνη Φαρσάλων έχουν βρει έναν τρόπο να τα εκμεταλλεύονται με πολύ καλλιτεχνικό και ιδιαίτερο τρόπο.

Τα μέλη του Συλλόγου Γυναικών στην Κρήνη Φαρσάλων με το ταλέντο και τη πολύτιμη βοήθεια του ζωγράφου, Νίκου Κούτρα αξιοποιούν τα παλιά περίπτερα μετατρέποντάς τα σε μικρά έργα τέχνης. Σίγουρα πρόκειται για μια πολύ εξεζητημένη ενέργεια που ίσως αποτελεί και ωραία ιδέα για να την αντιγράψουν άλλοι μεγαλύτεροι δήμοι της χώρας.

Πηγή: larissanet.gr

0 0 vote
Article Rating
Εγγραφή στη ροή σχολίων
Ενημέρωση για
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments