Χιλιάδες τα λουκέτα στα περίπτερα όλης της χώρας

0
2704

Την κατάφωρη αδικία που συντελείται εναντίον των περιπτερούχων καταγγέλλει ο πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Αναπήρων και Θυμάτων Πολέμου, Χαράλαμπος Λυμπερόπουλος. Καλεί την πολιτεία «να επαναφέρει τους νόμους που καταργήθηκαν με τα μνημόνια, γιατί οι άνθρωποι υποφέρουν», καθώς μια ολόκληρη επαγγελματική ομάδα σπρώχνεται βίαια εκτός αγοράς! Μιλώντας στο «Retail and Tobacco News», τονίζει ότι τα χτυπήματα που έχει δεχτεί ο κλάδος τα τελευταία χρόνια ήταν πολλά, τα οποία, λειτουργώντας σωρευτικά, έφεραν χιλιάδες λουκέτα στα περίπτερα όλης της χώρας.

Οι τεράστιες μειώσεις στα ποσοστά κέρδους των επιχειρήσεων συνοδεύτηκαν από αυξήσεις στη φορολογία και στα ενοίκια. Η μείωση της κατανάλωσης ήρθε μαζί με την αύξηση του λειτουργικού κόστους. Ο πρόεδρος της Γενικής Συνομοσπονδίας Αναπήρων και Θυμάτων Πολέμου, Χαράλαμπος Λυμπερόπουλος, αναρωτιέται: «Πώς περιμένει το κράτος να επιβιώσει ο περιπτεράς, όταν πρέπει να πληρώνει φόρους και ενοίκια; Τι να του μείνει για να ζήσει; Τα 200 ευρώ τον μήνα;».

Από το 2009 μέχρι σήμερα η καταιγίδα των μνημονίων σάρωσε την ελληνική αγορά. Όμως, σε ορισμένες επαγγελματικές ομάδες, όπως οι περιπτερούχοι, οι κλυδωνισμοί απειλούν την καταστροφή του κλάδου. Ο Χ. Λυμπερόπουλος εντοπίζει την αρχή του κακού στη μείωση των ποσοστών κέρδους. «Έριξαν τα ποσοστά, από εκεί άρχισε η φθορά των περιπτέρων. Το 8% το έφεραν στο 3%, και στη συνέχεια χαμηλότερα. Τα κέρδη τα πήραν οι καπνοβιομήχανοι. Από εκεί και μετά, όταν ξεκίνησαν να φορολογούν το ενοίκιο του αναπήρου με το 20%, σε ανθρώπους που ζούσαν από τα ενοίκια, 300 ευρώ και σπανίως 500 ευρώ τον μήνα. Μην κοιτάτε που λένε ‘‘τα περίπτερα και τα περίπτερα’’… Είναι ζήτημα αν υπάρχουν 10 περίπτερα με ενοίκιο που να φτάνει τα 1.000 ευρώ. Όλοι οι υπόλοιποι λαμβάνουν πολύ λιγότερα»,  τονίζει.

Όμως, το πρόβλημα είναι πιο σύνθετο. Η αγορά βάλλεται από πολλές κατευθύνσεις και, εκτός από τη μείωση των κερδών, τα μνημόνια έφεραν και μια άνευ προηγουμένου αύξηση των εξόδων. «Πέραν αυτού, πληρώνουμε και τον χώρο! Μας έβαλαν να πληρώνουμε για τον χώρο του περιπτέρου 400, 500 ή ακόμα και 600 ευρώ. Δεν υπάρχει πλαφόν, να πληρώνουν όλοι το ίδιο. Είναι αναλόγως τη θέση, δηλαδή ‒ τα περίπτερα που κερδίζουν περισσότερα πληρώνουν περισσότερα έξοδα. Από εκεί και πέρα, τι μένει για να πάρει ο ανάπηρος;» αναρωτιέται. Φυσικά, πρόκειται για ένα ρητορικό ερώτημα, που όμως μπορεί να απαντηθεί με αλλαγή πολιτικής από την κεντρική εξουσία.

Η Συνομοσπονδία έχει μέλη σε όλη την Ελλάδα, και η οργή τους για τις αδικίες που γίνονται μετά το 2009 φουντώνει όσο συνεχίζεται η καταστροφή τη μικρής λιανικής. «Με παίρνουν τηλέφωνο απ’ όλη την Ελλάδα και μου λένε: “Πρόεδρε, τι κάνεις…, τι κάνεις; Θα κατέβουμε να πάμε μπροστά στη Βουλή, να πετάξουμε τα ξύλινα πόδια μας, τα χέρια… έλεος πια!”. Έχουν καταργήσει σειρά νόμων και μας έχουν διαλύσει. Από τη στιγμή που η αρμοδιότητα των περιπτέρων έφυγε από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και πήγε στο Εσωτερικών, ήρθε το τέλος για τους αναπήρους».

«Λένε ότι δεν υπάρχουν ανάπηροι»

Οι νέες άδειες μοιράζονται πλέον διαφορετικά, ενώ η αλλαγή από την αρμοδιότητα του υπουργείου Άμυνας στο υπουργείο Εσωτερικών δεν βοήθησε τους αναπήρους πολέμου. «Τώρα δεν παίρνει πια άδεια κανείς δικός μας (σ.σ. ανάπηρος πολέμου). Εγώ πήγα στον αντιδήμαρχο, τον κ. Ζούνη, και τον ρώτησα ‘‘γιατί βγάλατε πίνακα σχολαζόντων περιπτέρων;’’. Η απάντησή του ήταν «και τι σε ενδιαφέρει εσένα, πρόεδρε; Εσείς έχετε αποκατασταθεί’’. Εμένα τι με ενδιαφέρει; Έχουμε μέλη τα οποία δεν έχουν αποκατασταθεί, αλλά δυστυχώς δίνουν τις άδειες αλλού».

Ο πρόεδρος ζητά να επικρατήσει η λογική και να τηρηθεί το σύνταγμα. «Το θέμα είναι ότι πρέπει να εφαρμοστούν και πάλι οι νόμοι που έχουν καταργήσει και να δουν τι προβλέπει το άρθρο 21 του Συντάγματος για τους αναπήρους. Όταν λένε ότι «δεν υπάρχουν ανάπηροι», εγώ είμαι διατεθειμένος να τους δώσω κατάλογο με όλους τους αναπήρους, που αυτή τη στιγμή είναι 9,5 με 10 χιλιάδες!».

Όμως, ακόμα και όσοι έχουν πάρει άδεια δεν μπορούν να κάνουν μακροπρόθεσμα σχέδια για την ανάπτυξη της επιχείρησής τους, αφού τώρα πια μπορεί να χαθεί γρήγορα. «Απαγορεύεται η πώληση άδειας περιπτέρου. Η άδεια πλέον μπορεί μόνο να μεταβιβαστεί στη σύζυγο ή στη θυγατέρα μετά θάνατον. Εκεί, με χίλια βάσανα, καταφέραμε να αλλάξουμε τον νόμο, και από εκεί που δεν προβλεπόταν καμία μεταβίβαση να μπορεί να περάσει η άδεια στη γυναίκα του ή στην κόρη του, για μία δεκαετία, με τον περιορισμό ότι θα πρέπει να είναι ανάπηρη. Έβαλαν πλαφόν τη δεκαετία».

«Γιατί;» αναρωτιέται ο κ. Λυμπερόπουλος, αφού αυτό επί της ουσίας αφήνει έκθετους τους δικαιούχους, στερώντας τους την επιχείρηση που με τόσο κόπο έχτισαν από το μηδέν. «Τι θα κάνει η γυναίκα μετά την πάροδο της δεκαετίας, θα ζητιανεύει; Δεν έχει κόστος για την πολιτεία. Αυτό που ζητάμε εμείς είναι να γίνει εφ’ όρου ζωής. Όσο ζει να τη δικαιούται». Ο ίδιος εξηγεί ότι η σύζυγος του ανάπηρου είναι πολλές φορές σαν «νοσοκόμα» του. Υπάρχουν ανάπηροι που χρειάζονται φροντίδα. Άνθρωποι με ξύλινα πόδια, με ξύλινα χέρια, αόμματοι, όπου η σύζυγος λειτουργεί και σαν νοσοκόμα. «Όταν αυτοί πεθάνουν, τι θα κάνει αυτή η γυναίκα;».

Πιέσεις ελέω κρίσης…

Τα μέλη της Συνομοσπονδίας δέχτηκαν πολλά χτυπήματα μέσα στην κρίση, με το πιο σημαντικό να είναι το κούρεμα των συντάξεών τους. «Μας έκαναν σημαντικές περικοπές στις συντάξεις. Μπορεί να επιβιώσει κανείς με αυτά τα χρήματα; Αποκλείεται! Όταν πρέπει να πληρώνει φόρους και ενοίκια, τι να του μείνει για να ζήσει, τα 200 ευρώ τον μήνα;».

Όπως πάντα, την πρωτοβουλία των κινήσεων την έχει η πολιτεία. Από τη Συνομοσπονδία αναζητούνται δίαυλοι επικοινωνίας, ώστε να υλοποιηθούν οι προτάσεις που καταθέτει. «Από την παρούσα κυβέρνηση δεν έχουμε κάποια ένδειξη ότι θα γίνει κάτι για τους αναπήρους, θύματα πολέμου. Τουλάχιστον μέχρι στιγμής. Είχα ελπίδες ότι κάτι θα γίνει, αλλά δυστυχώς δεν έχει γίνει τίποτα απολύτως! Το επόμενο διάστημα έχω σκοπό να συναντήσω τον υπουργό Εσωτερικών, τον κ. Πάνο Σκουρλέτη, για να του παρουσιάσω τα προβλήματά μας. Πριν τον ανασχηματισμό είχαμε συναντηθεί με τον προκάτοχό του, τον κ. Παναγιώτη Κουρουμπλή. Εκείνος μου είχε προτείνει να εντάξουμε και άλλες ομάδες μέσα στη Συνομοσπονδία, όπως τα τέκνα προσωπικού των ενόπλων δυνάμεων, όσων έπεσαν σε δυστυχήματα, π.χ. στην Αεροπορία. Του απάντησα ότι κάτι τέτοιο δεν γίνεται, καθώς δεν το προβλέπει το καταστατικό μας, που αφορά αναπήρους πολέμου και θύματα» αναφέρει ο κ. Λυμπερόπουλος.

Αφήστε το σχόλιό σας

avatar
  Εγγραφή στη ροή σχολίων  
Ενημέρωση για