«Οι Έλληνες μικρέμποροι καπνών έχουν πληγεί από τα κρατικά μέτρα»

0
2176

Συζητώντας με τον Γιώργο Δούκα

«Μπορεί να υπάρχουν χαϊβάνια και μαριονέτες πολιτικοί, αλλά στους εθνικούς στρατηγικούς σχεδιασμούς συμμετέχουν και στρατιωτικοί», όπως επισημαίνει ο Λευτέρης Συναδινός, ευρωβουλευτής του κόμματος Λαϊκού Συνδέσμου-Χρυσή Αυγή. Μάλιστα, όπως επισημαίνει, στη διάρκεια συζήτησης με τον πρόεδρο του Συνδικάτου Επαγγελματιών Περιπτερούχων Καπνοπωλών & Ψιλικών Ν. Αττικής, «χρειάζεται άμεσα η θέσπιση σταθερών κανόνων λειτουργίας της αγοράς, ενός δίκαιου, όχι τιμωρητικά φοροεισπρακτικού, φορολογικού συστήματος και αδιάφθορων ελεγκτικών μηχανισμών, αλλά και η παρουσία ενός κράτους που θα στέκεται αρωγός και με υπηρεσίες φιλικές προς τους πολίτες, πωλητές και καταναλωτές».

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο προστέθηκε στο «κουαρτέτο», με εποπτικό ρόλο για την εφαρμογή του προγράμματος «μακροοικονομικής προσαρμογής στην Ελλάδα». Εμπειρικά, τι σημαίνει η εξέλιξη αυτή για τη χώρα μας μέχρι τώρα;

Μέχρι πρότινος, είχαμε την Τρόικα, δηλαδή την Ευρωπαϊκή Επιτροπή (Κομισιόν), την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ), οι οποίοι εποπτεύουν τις χώρες με σοβαρά οικονομικά προβλήματα, και οι οποίες έλαβαν χρηματοδοτικά δάνεια από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Εδώ πρέπει να επισημάνω δύο σημαντικές πτυχές: Πρώτον ότι οι τρεις αυτοί θεσμοί δεν αποτελούνται από εκλεγμένους αντιπροσώπους, αλλά τοποθετημένους υπαλλήλους, και δεύτερον ότι δεν είναι ένα ευρωπαϊκό όργανο, καθόσον εμπεριέχει το ΔΝΤ, στο οποίο συμμετέχουν και κράτη πέραν της ΕΕ.

Η Τρόικα λοιπόν σχεδιάζει και δρα αποκλειστικά με αριθμούς. Πόσα έσοδα έχει ο «ασθενής», πόσα έξοδα και πώς μπορεί να τα μειώσει. Δεν ενδιαφέρεται για τις κοινωνικές επιπτώσεις των ενεργειών της, δεν λαμβάνει υπόψη της την κουλτούρα του κάθε κράτους, τις ιδιαιτερότητές του, τις απειλές που υφίσταται. Δρα με γνώμονα μικρο- και μακρο- οικονομικά μεγέθη.

Ο Τσίπρας, αναλαμβάνοντας τη διακυβέρνηση της χώρας μας, διαπίστωσε ότι όλα όσα είχε υποσχεθεί για να εκλεγεί δεν ήταν σε θέση να τα υλοποιήσει. Κατάλαβε δε, με τον δύσκολο τρόπο, αυτόν της υποτιθέμενης διαπραγμάτευσης, ότι η Τρόικα δεν συμμεριζόταν τις απόψεις και τις προτάσεις του και δεν θα εφάρμοζε το παραμικρό. Τι σκαρφίστηκε λοιπόν. Θέλησε να βάλει στο παιχνίδι και έναν «θεσμό» εκλεγμένο, καθαρά πολιτικό. Έτσι αποφάσισε να εμπλέξει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Βέβαια, η εμπλοκή του Ευρωκοινοβουλίου, δεν έχει ουσιαστικό νόημα, καθόσον δεν έχει αρμοδιότητα να λάβει αποφάσεις και ο ρόλος του είναι καθαρά ενημερωτικός. Επομένως, η ερώτηση είναι, γιατί έκανε μια τέτοια κίνηση; Περισσότερο θέλησε να χειραγωγήσει τον ελληνικό λαό και να δείξει ότι παράγει έργο, υποτιθέμενο έργο, παρά να δρομολογήσει μια λύση.

Η Ελλάδα εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο του ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος. Πέραν των όσων βλέπουν το φως της δημοσιότητας, έχοντας ενίοτε και αρνητική χροιά, ποια είναι η θέση των Ευρωπαίων για τους Έλληνες και την οικονομία; Ποια είναι η εικόνα που έχετε από την προσωπική σας επαφή;

Δυστυχώς, η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο του αρνητικού ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος. Πολλοί καταφέρονται με κακεντρεχή σχόλια, ακόμη και χαρακτηρισμούς, κατά της Ελλάδας και των Ελλήνων. Σε διάφορες εκθέσεις και γνωμοδοτήσεις προς ψήφιση και σε τοποθετήσεις ευρωβουλευτών, για τα διαρθρωτικά ταμεία, την καταπολέμηση της διαφθοράς και τις μεταρρυθμίσεις, σχεδόν πάντα η Ελλάδα παρουσιάζεται ως το παράδειγμα προς αποφυγή.

Βέβαια, περισσότερο υποτιμητικό θεωρώ το γεγονός ότι πολλά από αυτά τα σχόλια προέρχονται από ανθρώπους που ποτέ δεν μόχθησαν στη ζωή τους, που βλέπουν τη διαστροφή ως κάτι το απόλυτα φυσιολογικό και που θυσιάζουν λαούς και έθνη στον βωμό του χρήματος και της παγκοσμιοποίησης.

Ο ελληνικός λαός δεν χρωστά σε κανένα, ούτε αποτελεί το «μαύρο πρόβατο» της Ευρώπης. Οι ευθύνες για αυτήν την κατάντια έχουν ονοματεπώνυμο, και αναφέρομαι στους Παπανδρέου, Βενιζέλο, Σαμαρά, Τσίπρα και Καμμένο.

Σε τοποθέτησή μου ανέφερα πως η ευλογημένη Ελλάδα άντεξε 2.500 χρόνια χωρίς την ΕΕ. Η ΕΕ είτε θα αλλάξει είτε θα διαλυθεί και το Brexit είναι μόνο η αρχή…

Σκιαγραφώντας τη λειτουργία του Ευρωκοινοβουλίου, πώς θα περιγράφατε στα βασικά σημεία του θεσμικού αυτού οργάνου τι σημαίνει για τις χώρες της ΕΕ, αλλά και πώς αλληλοεξυπηρετούνται τα συμφέροντα των «συνεργαζόμενων» κρατών-μελών;

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αποτελεί το νομοθετικό σώμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μιας Ένωσης που αρχικά ήταν καθαρά οικονομική, αλλά μετεξελίχθηκε σε έναν οργανισμό-δυνάστη, που επιβάλλει πλέον πολιτικές και σε άλλους τομείς, από το κλίμα, το περιβάλλον και την υγεία μέχρι τις εξωτερικές σχέσεις και την ασφάλεια, τη δικαιοσύνη και τη μετανάστευση.

Με απλά λόγια, ένα κράτος που εισέρχεται στην Ευρωπαϊκή Ένωση δεν παραχωρεί μόνο ένα μέρος της οικονομικής του κυριαρχίας, αλλά και μέρος της κυριαρχίας του επί της εθνικής του δικαιοσύνης, των εξωτερικών του διεθνών σχέσεων, της διοίκησης του δημόσιου τομέα του κ.λπ.

Αυτό συμβαίνει γιατί οι νόμοι οι οποίοι ψηφίζονται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο είναι δεσμευτικοί από τα κράτη-μέλη, και επομένως πρέπει να τους συμπεριλάβουν στους εθνικούς τους νόμους.

Είναι φυσικό επόμενο, λοιπόν, οι ευρωβουλευτές να προσπαθούν να ψηφίσουν νόμους που να ωφελούν τα κράτη από τα οποία προέρχονται. Επειδή όμως ο αριθμός των ευρωβουλευτών είναι ανάλογος με τον πληθυσμό κάθε χώρας, αυτό σημαίνει ότι οι μεγαλύτερες σε μέγεθος χώρες να έχουν περισσότερους ευρωβουλευτές και άρα μεγαλύτερη δύναμη με την ψήφο τους. Γι’ αυτό και η Γερμανία που έχει 96, η Γαλλία 74, η Ιταλία 73 και η Βρετανία 72 επηρεάζουν κατά πολύ τις πολιτικές που εφαρμόζονται στην ΕΕ.

Δυστυχώς, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει παραδοθεί στην κυριαρχία της Γερμανίας, η οποία έχει τοποθετήσει στις πιο καίριες θέσεις δικούς της ανθρώπους. Έτσι, οι οποιεσδήποτε αποφάσεις λαμβάνονται, επηρεάζονται από τη διαδικασία του σχεδιασμού μέχρι την τελική ψηφοφορία, εκ των έσω, ώστε να υποστηρίζουν σε βασικές αρχές τις απαιτήσεις της Γερμανίας. Βέβαια, υπάρχουν και άλλες δυνάμεις, όπως η Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιταλία, αλλά ουσιαστικά αυτό δεν επηρεάζει την τελική κατάσταση, διότι σε γενικές γραμμές οι επιδιώξεις της Γερμανίας αποτελούν και μέρος των επιδιώξεων της Γαλλίας. Το Ηνωμένο Βασίλειο φεύγει, και η Ιταλία ήδη έχει σοβαρά προβλήματα για να μπορεί να ορθώσει το ανάστημά της. Εν κατακλείδι, η Γερμανία καθορίζει την πολιτική της ΕΕ, καθαρά προς ίδιο όφελος.

Στην κοινοβουλευτική σας δραστηριότητα, ποιες δράσεις χαρακτηρίζετε μείζονος σημασίας ως προς την υποστήριξη του κλάδου της μικρής λιανικής στην Ελλάδα, και ποιες είναι οι βλέψεις σας για τη μεγέθυνση και ισορρόπηση του κλάδου στη χώρα μας;

Μείζονος και καθοριστικής σημασίας ήταν κατ’ αρχήν η γνωριμία μας και, συνεπακόλουθα, η μετάβασή μας στις Βρυξέλλες. Από κοινού ήρθαμε σε επαφή με υπηρεσίες και οργανισμούς, που ο τομέας τους αφορά στην εξάλειψη του παράνομου εμπορίου καπνού, δηλαδή με στελέχη της 2ης Διεύθυνσης, του Ευρωπαϊκού Γραφείου Καταπολέμησης της Απάτης, δηλαδή τον OLAF, και με στελέχη της Γενικής Διεύθυνσης Τελωνείων και Φορολογίας της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, ειδικότερα το τμήμα έμμεσης φορολογίας και καταπολέμησης φορολογικών παραβάσεων.

Μετά από τις συναντήσεις και τις ενδιαφέρουσες απαντήσεις που λάβαμε, και σε κοινή συνεργασία με το θεσμικό όργανο ΣΥΝΠΕΚΑ, υπέβαλα γραπτή ερώτηση στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δηλαδή στην Κομισιόν. Το θέμα της ερώτησης ήταν η εξάλειψη του παράνομου εμπορίου καπνικών προϊόντων. Στην ερώτηση έθεσα τρία δεδομένα που δεν επιδέχονται αμφισβήτησης:

  1. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας στο Πρωτόκολλο για την εξάλειψη του παράνομου εμπορίου καπνικών προϊόντων σαφώς προτείνει τη λήψη μέτρων για τη θεσμική οργάνωση, τη διοικητική εποπτεία και την αδειοδότηση της εφοδιαστικής αλυσίδας καπνού (δηλαδή και των σημείων λιανικής πώλησης).
  2. Η αποτελεσματικότητα των μέτρων αποτροπής παράνομου εμπορίου και η προστασία της δημόσιας υγείας από τα επικίνδυνα καπνικά προϊόντα συνδέονται και εξαρτώνται από τη διασφάλιση της βιωσιμότητας, μεταξύ άλλων, και των σημείων λιανικής διάθεσης.
  3. Υπάρχει στασιμότητα στη λιανική τιμή του καπνού, παρ’ όλες τις συνεχείς αυξήσεις στη φορολογία, λόγω των φορολογικών πολιτικών στα προϊόντα καπνού.

Το ερώτημα που έθεσα ήταν: Ερωτάται η Επιτροπή αν, στο πλαίσιο της εναρμόνισης των πολιτικών φορολογίας καπνού, να αποκαταστήσει στοιχειώδη διαπραγματευτική ισορροπία μεταξύ των σημείων λιανικής και της καπνοβιομηχανίας, όπως η νομοθέτηση ελάχιστης προμήθειας των πρώτων σε κάθε λιανική πώληση καπνού;

Θα σας διαβάσω αυτούσια την απάντηση, που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον: «Στις 2 Μαρτίου 2016, οι υπηρεσίες της Επιτροπής πραγματοποίησαν συνάντηση με τον βουλευτή (δηλαδή εμένα), στην οποία εξετάστηκε διεξοδικά το συγκεκριμένο θέμα. Από τη σχετική συζήτηση προέκυψε ότι οι Έλληνες μικρέμποροι καπνών έχουν πληγεί από τα ελληνικά κρατικά μέτρα που θεσπίστηκαν σχετικά με τη διοικητική εποπτεία και την αδειοδότηση των μικρών καταστημάτων λιανικής πώλησης καπνού.

Οι υπηρεσίες της Επιτροπής εξήγησαν στον βουλευτή ότι δεν είναι δυνατή η αποτροπή της θέσπισης κανονιστικών εθνικών μέτρων του είδους αυτού μέσω της φορολογικής νομοθεσίας της ΕΕ. Ως εκ τούτου, η Επιτροπή δεν προτίθεται να χειριστεί το ζήτημα μέσω της υποβολής προτάσεων στο πλαίσιο της φορολογικής νομοθεσίας της ΕΕ που διέπει τα βιομηχανοποιημένα καπνά».

Δηλαδή, με απλά λόγια, η Επιτροπή κατόπιν της συζήτησης που είχα με τις αρμόδιες υπηρεσίες, απαντά σαφώς ότι γνωρίζει και παραδέχεται το γεγονός πως οι Έλληνες μικρέμποροι καπνού έχουν πληγεί από τα μέτρα των ελληνικών κυβερνήσεων. Οπότε, ας σταματήσουν οι εκάστοτε κυβερνώντες να «πιπιλούν την καραμέλα» ότι παίρνουν μέτρα επειδή η Τρόικα τα επιβάλλει, δηλαδή πάντα φταίνε οι κακοί ξένοι και οι δανειστές.

Ταυτόχρονα, η Επιτροπή δεν δύναται να παρέμβει, βάσει του κανονισμού, ώστε να αποτρέψει τη θέσπιση κανονιστικών εθνικών μέτρων. Με απλά λόγια, οι διάφορες κυβερνήσεις αφήνονται ελεύθερες να επιβάλλουν, κατά βούληση, φορολογικά μέτρα εξαθλίωσης του κλάδου των πωλητών μικρής λιανικής. Και μετά, μας πουλούν παραμύθια περί ανάτασης της οικονομίας, βιώσιμης ανάπτυξης και στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων. Ειδικά για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, που υποτίθεται κυβερνά με αριστερό πρόσημο και σοσιαλιστικές ευαισθησίες, με μόνο γνώμονα το καλό και την ευημερία των κατώτερων κοινωνικών στρωμάτων.

Ήταν μια τρομερή σφαλιάρα, ειδικά για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, η οποία δήθεν νοιάζεται για τους εργαζόμενους, ήρθε για να αλλάξει την Ελλάδα και την Ευρώπη και τελικά έχει αλλάξει τα φώτα στους Έλληνες.

Ακούσατε όμως από κάποιο δημόσιο ή ιδιωτικό μέσο ενημέρωσης, εδώ και δύο χρόνια, να αναφέρουν για την κοινοβουλευτική δράση της Χρυσής Αυγής; Εντάξει, με κάθε επίγνωση, θα πω ότι οι υπόλοιποι Έλληνες ευρωβουλευτές, εκτός από το να σκύβουν το κεφάλι σε ό,τι προστάζουν οι διάφορες πολιτικές ομάδες, τηρώντας την κομματική γραμμή, το μόνο που κάνουν με ιδιαίτερη επιτυχία είναι να φουσκώνουν τους τραπεζικούς τους λογαριασμούς και να κάνουν τους τουρίστες στις Βρυξέλλες.

Σε ό,τι αφορά στον κλάδο της μικρής λιανικής, αυτός αποτελεί έναν μικρό κύκλο της αλυσίδας, που αποτελείται από πολλούς θεσμικούς και ιδιωτικούς φορείς και επιχειρήσεις. Πάγια θέση μου, όπως και θέση του ΕΚ, είναι η στήριξη των ΜΜΕ έναντι του αθέμιτου ανταγωνισμού και της υπερφορολόγησης. Οι θεμιτές πρακτικές των μεγάλων καπνοβιομηχανιών, ήδη, τιμωρήθηκαν με βαρύτατα πρόστιμα.

Αυτό που χρειάζεται άμεσα είναι μια εθνική στρατηγική, όπου ο καθένας θα πράττει αυτά που πρέπει και όλοι θα λαμβάνουν το μερίδιο που τους αναλογεί. Χρειάζεται άμεσα η θέσπιση σταθερών κανόνων λειτουργίας της αγοράς, ενός δίκαιου, όχι τιμωρητικά φοροεισπρακτικού, φορολογικού συστήματος και αδιάφθορων ελεγκτικών μηχανισμών, αλλά και η παρουσία ενός κράτους που θα στέκεται αρωγός και με υπηρεσίες φιλικές προς τους πολίτες, πωλητές και καταναλωτές. Με απλά λόγια, χρειαζόμαστε να κάτσουμε όλοι μαζί σε ένα τραπέζι και να συμφωνήσουμε σε ένα πλάνο λειτουργίας της αγοράς.

Από την εμπειρία σας, ποια είναι τα ευρωπαϊκά πρότυπα που θεωρείτε πως θα έπρεπε να υιοθετήσει η Ελλάδα, και ποιους τομείς αφορούν;

Η ΕΕ είναι ένας οργανισμός, σε αντίθεση με την Ελλάδα, που είναι κυρίαρχο κράτος. Τα πρότυπα που έχει αναπτύξει και εφαρμόσει αφορούν στη συνταύτιση ενεργειών και πολιτικών κατευθύνσεων διαφορετικών κρατών-μελών, και ως εκ τούτου είναι λάθος να προσπαθήσουμε να τα μεταφέρουμε στη χώρα μας αυτούσια.

Μπορούμε όμως να κάνουμε δύο βασικά πράγματα: Το πρώτο είναι να εκμεταλλευτούμε, με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, τη συμμετοχή μας στην ΕΕ προς όφελός μας, γεγονός όμως το οποίο προϋποθέτει κοινή γραμμή και κοινούς στόχους από όλους τους εμπλεκόμενους. Δυστυχώς, αυτό το στοιχείο δεν υφίσταται επί του παρόντος, όπως δεν υπήρχε και τα προηγούμενα χρόνια. Εμείς δε, ως Χρυσή Αυγή, το βιώνουμε συνεχώς, διότι στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο κανείς Έλληνας ευρωβουλευτής δεν μας έχει πλησιάσει να συζητήσει μαζί μας και να ζητήσει την υποστήριξή μας σε σημαντικά θέματα που αφορούν στη χώρα μας, ενώ αντιθέτως, πολλοί ευρωβουλευτές άλλων χωρών έχουν έρθει σε επικοινωνία για την προώθηση των δικών τους πολιτικών και ενδιαφερόντων.

Το δεύτερο είναι ότι, καλώς ή κακώς, αφού ανήκουμε σε αυτόν τον οργανισμό, θα πρέπει να προσπαθήσουμε να βρούμε πολιτικές δυνάμεις από τα λοιπά κράτη-μέλη που βρίσκονται σε μειονεκτική θέση, όπως η χώρα μας, και να ενώσουμε τις δυνάμεις μας ενάντια στην προσπάθεια της Γερμανίας να εγκαθιδρύσει την ηγεμονία της. Αυτό όμως προϋποθέτει ουσιώδη πολιτική και διπλωματική δραστηριότητα, πέρα από μικροκομματικές σκοπιμότητες και ιδιοτελείς σκοπούς, τακτική που οι Έλληνες πολιτικοί δεν έχουν τη διάθεση και τη βούληση να εφαρμόσουν.

Η ιδέα κοινού Ευρωπαϊκού Στρατιωτικού Αρχηγείου αναβίωσε μετά το Brexit από τον επικεφαλής της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων του Ευρωκοινοβουλίου. Τι μπορεί να σημαίνει αυτό για τις ισορροπίες μεταξύ των ευρωπαϊκών χωρών, αλλά και τα πιθανά προβλήματα που δημιουργεί;

Η ιδέα του Ευρωπαϊκού Στρατιωτικού Αρχηγείου αποτελεί προσπάθεια της Γερμανίας και της Γαλλίας να «απογαλακτιστούν» από το ΝΑΤΟ. Η καθεμιά για τους δικούς της λόγους. Η Γερμανία για να αναλάβει κυρίαρχο στρατιωτικό ρόλο εντός της ΕΕ, πλέον του οικονομικού και εμπορικού που ήδη κατέχει, ενώ η Γαλλία απλά δεν την ικανοποιεί ο ρόλος της εντός του ΝΑΤΟ, όπου κυριαρχεί ο Αγγλοσαξονικός (ΗΠΑ-Μεγάλη Βρετανία).

Τι προτείνουν; Αναβάθμιση των υφιστάμενων στρατιωτικών δομών, ώστε να αναλαμβάνονται επιχειρήσεις σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο.

Προφανώς, δεν δύναμαι να εξηγήσω επακριβώς τον στρατηγικό και επιχειρησιακό σχεδιασμό του εγχειρήματος, λόγω τού όγκου των πληροφοριών. Αυτό που πρέπει να αναφέρω, με απόλυτη σαφήνεια, είναι ότι κάθε προσπάθεια δημιουργίας Ευρωπαϊκού Στρατού όπως επιχειρείται είναι καταδικασμένη σε αποτυχία, για πολλούς λόγους. Αναφέρω ενδεικτικά και συνοπτικά: ΝΑΤΟ, οικονομία, ετεροβαρείς εθνικές στρατηγικές και στόχοι εξωτερικής πολιτικής, και πολλοί άλλοι.

Πρόσφατα, η Γερμανία εξέφρασε την πρόθεσή της να αναλάβει περισσότερο ενεργό ρόλο στην παγκόσμια σκηνή. Στη «νέα Λευκή Βίβλο» του γερμανικού Υπουργείου Αμύνης, προβλέπεται μεγαλύτερη συμμετοχή του γερμανικού στρατού σε αποστολές του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Πώς χαρακτηρίζετε αυτήν την εξέλιξη;

Η Γερμανία, σταθερά και με σχέδιο, προχωρά στη γερμανοποίηση της ΕΕ. Ό,τι δεν κατάφερε τις δύο προηγούμενες φορές –και αναφέρομαι στον Α’ και Β’ ΠΠ– το υλοποιεί με επιβολή της πολιτικής της στους ευρωπαϊκούς θεσμούς. Τα παραδείγματα πολλά. Σε οικονομικό επίπεδο, επέβαλε αυστηρή δημοσιονομική λιτότητα και προγράμματα προσαρμογής που δεν οδηγούν σε λύση. Το δε παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι, κατά γενική ομολογία του ΔΝΤ, αξιωματούχων της Επιτροπής αλλά και ευρωβουλευτών, ενώ αυτές οι πολιτικές δεν αποδίδουν, δεν φέρνουν την ανάπτυξη και παράγουν ελλείμματα, εντούτοις, αυτές οι πολιτικές δεν αλλάζουν.

Η προσπάθεια της Γερμανίας να αναδειχθεί και ηγετική στρατιωτική δύναμη της ΕΕ αποτελεί «το κερασάκι στην τούρτα». Βέβαια, η μαχητική ισχύς του γερμανικού στρατού, δηλαδή οι απόλυτοι αριθμοί σε προσωπικό, οπλικά συστήματα αλλά και η εμπειρία του, είναι δυσανάλογη των βλέψεων της Γερμανίας. Με απλά λόγια, χρειάζεται τη συνεισφορά των υπολοίπων κρατών-μελών, για να μπορέσει να υλοποιήσει τα στρατηγικά της σχέδια ως περιφερειακή και παγκόσμια στρατιωτική δύναμη.

Αυτή η πρόθεση της Γερμανίας θα καταλήξει σε αποτυχία, αφενός γιατί αντιτίθεται στον σχεδιασμό του ΝΑΤΟ 2020, αλλά κυρίως δεν πιστεύω ότι τα κράτη-μέλη θα ακολουθήσουν. Να το θέσω λαϊκά: μπορεί να υπάρχουν χαϊβάνια και μαριονέτες πολιτικοί, αλλά στους εθνικούς στρατηγικούς σχεδιασμούς συμμετέχουν και στρατιωτικοί. Θέλω να πιστεύω ότι οι περισσότεροι στρατιωτικοί θα μείνουν πιστοί στον όρκο που δίνουν στην πατρίδα τους.

Αφήστε το σχόλιό σας

avatar
  Εγγραφή στη ροή σχολίων  
Ενημέρωση για