«Οι μικρομεσαίοι κλειδί για την έξοδο από την κρίση»

0
1696

Την ανάγκη στήριξης των μικρομεσαίων επιχειρήσεων επισημαίνει ο πρόεδρος του ΕΕΑ, τονίζοντας πως, παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν, μπορούν να παίξουν καταλυτικό ρόλο στην ανάκαμψη της οικονομίας.

Στον Μιχάλη Ροδίτη

Κατηγορηματικός για τη σημασία και τον ρόλο που μπορεί να παίξει η μικρομεσαία επιχείρηση στην ανάκαμψη και ανασυγκρότηση της ελληνικής οικονομίας εμφανίζεται μιλώντας στο RTN ο πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών (ΕΕΑ). «Η μικρομεσαία επιχείρηση είναι ένας πολύ σημαντικός κρίκος για την Ελλάδα» λέει με έμφαση ο Γιάννης Χατζηθεοδοσίου, τονίζοντας πως μέσα από την τόνωση των μικρομεσαίων επιχειρήσεων θα προκύψουν νέες εργασίες, θα αυξηθούν τα δημόσια έσοδα και, εν τέλει, θα δημιουργηθούν οι συνθήκες για την έξοδο της χώρας από την κρίση και την επιστροφή σε μια βιώσιμη πορεία. Απαραίτητη, ωστόσο, προϋπόθεση είναι να «σταματήσει το κυνήγι τους και η υπέρμετρη φορολόγηση», η οποία, όπως λέει ο ισχυρός άνδρας του ΕΕΑ, έχει κυριολεκτικά γονατίσει τον κλάδο. Στο πλαίσιο αυτό, θεωρεί αναγκαία τη θεσμοθέτηση της «Δεύτερης Ευκαιρίας» στους αποκαλούμενους «έντιμους πτωχεύσαντες» –μια ρύθμιση που από χρόνια έχει επισημάνει το Επιμελητήριο– ώστε να διασωθούν όσοι επαγγελματίες έχουν πραγματικά ματώσει για να κρατηθούν όρθιοι. «Τώρα είναι η στιγμή», σύμφωνα με τον κύριο Χατζηθεοδοσίου, να μπει τέλος στο υφεσιακό μείγμα πολιτικής, που αρέσκεται να επιβάλλει νέους φόρους, και να αλλάξει κατεύθυνση το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας, δίνοντας έμφαση στη στήριξη της επιχειρηματικότητας και στη μείωση των φορολογικών και ασφαλιστικών εισφορών.

Γιάννης Χατζηθεοδοσίου,

Πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών (ΕΕΑ)

Η κρίση συνεχίζει να πλήττει τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις της χώρας. Ο χώρος μετράει χιλιάδες λουκέτα και τεράστια ανεργία. Πώς πιστεύετε ότι μπορεί να αντιστραφεί αυτή η κατάσταση; Μέτρα όπως η ρύθμιση των 100 δόσεων για ληξιπρόθεσμες οφειλές μπορούν να βοηθήσουν ή απλά αποτελούν «ασπιρίνη» στο πρόβλημα;

Θα ήταν ψέμα αν έλεγα ότι ρυθμίσεις όπως αυτή των 100 δόσεων δεν βοηθούν, τη συγκεκριμένη στιγμή, όσους μικρομεσαίους επιχειρηματίες βρίσκονται «στην κόψη του ξυραφιού». Και είναι πάρα πολλοί αυτοί. Δεν ήταν τυχαία η ανταπόκριση του επιχειρηματικού κόσμου που έσπευσε να ενταχθεί στη ρύθμιση. Όμως, βοηθά μόνο για να αντέξει κάποιος λίγο περισσότερο σε αυτήν την τόσο δύσκολη κατάσταση που βιώνουμε όλοι μας τα τελευταία χρόνια. Καμία ρύθμιση, όσο ευνοϊκή κι αν είναι, δεν μπορεί να βοηθήσει στην αντιστροφή του αρνητικού κλίματος με τα χιλιάδες λουκέτα και την εκτίναξη των ποσοστών ανεργίας, όπως επισημάνατε κι εσείς. Βρισκόμαστε στο σημείο που απαιτείται μια στροφή στο αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας. Με έμφαση στην ενίσχυση της επιχειρηματικότητας, στον εξορθολογισμό των φορολογικών και ασφαλιστικών επιβαρύνσεων, στη στήριξη των επιχειρηματιών και των επαγγελματιών που, εξαιτίας της κρίσης, έχουν βρεθεί σε εξαιρετικά δύσκολη θέση.

Στο πλαίσιο της διαβούλευσης για τις τροποποιήσεις στον Πτωχευτικό Κώδικα, υπογραμμίζετε τη σημασία της «Δεύτερης Ευκαιρίας» για τους έντιμους πτωχεύσαντες. Γιατί; Δεν τα ρυθμίζει αυτά η ελεύθερη οικονομία;

Για να ρυθμίσει κάτι η ελεύθερη οικονομία, θα πρέπει και να λειτουργεί η αγορά. Και τα τελευταία επτά χρόνια, όχι απλώς δεν λειτουργεί τίποτα, αλλά βαίνει όλο και πιο κοντά στην ολοκληρωτική καταστροφή. Εμείς, ως Επαγγελματικό Επιμελητήριο της Αθήνας, είχαμε κατανοήσει εδώ και χρόνια την αξία της «Δεύτερης Ευκαιρίας» και ήμασταν οι πρώτοι που, μέσω στοχευμένων ενεργειών και ενημέρωσης, είχαμε επισημάνει την ανάγκη εφαρμογής της. Ξέρετε, σε αυτό το άναρχο οικονομικό περιβάλλον, με νόμους που αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη, και με μηδενική κίνηση στην αγορά, δεν είναι δύσκολο για κάποια επιχείρηση να «στριμωχτεί στα σχοινιά». Τι πρέπει να γίνεται σε τέτοιες περιπτώσεις; Πρέπει η Πολιτεία να ρίχνει «στο πυρ το εξώτερο» προσπάθειες χρόνων που έχουν γίνει με ιδρώτα και αίμα, οδηγώντας ταυτόχρονα στην ανεργία περισσότερους εργαζομένους; Θα ήταν παραλογισμός. Περίπου το 80% των επιχειρήσεων που σήμερα αντιμετωπίζουν σοβαρότατα προβλήματα έφτασαν σε αυτήν την κατάσταση εξαιτίας της κρίσης. Οφείλει λοιπόν το κράτος να στηρίξει αυτές τις επιχειρήσεις, να δώσει τη «Δεύτερη Ευκαιρία» σε αυτούς που αποκαλούμε έντιμους πτωχεύσαντες. Σε μια τέτοια περίπτωση, μόνο θετικά αποτελέσματα μπορούμε να προσδοκούμε.

Υπό αυτές τις συνθήκες, και με δεδομένο το ότι οι περισσότεροι κλάδοι συγκεντρώνονται στα χέρια λίγων και ισχυρών, κυρίως πολυεθνικών, υπάρχει μέλλον για τη μικρομεσαία επιχείρηση στη χώρα;

Η αλήθεια είναι ότι, από την αρχή της κρίσης μέχρι και σήμερα, η μικρομεσαία επιχείρηση έχει μπει «στο στόχαστρο». Οι μικρομεσαίοι ίσως να έχουν πληγεί περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο, σε όλα τα επίπεδα. Ίσως και για να ευνοηθούν τα μεγαλύτερα συμφέροντα, δηλαδή οι πολυεθνικές που αναφέρατε και στην ερώτησή σας. Δείτε ποιοι, ουσιαστικά, ωφελήθηκαν από την επιβολή των capital controls. Μεγάλες εταιρείες που είχαν από πίσω τους την κάλυψη και στήριξη των πολυεθνικών. Σαφώς και υπάρχει μέλλον για τη μικρομεσαία επιχείρηση στην Ελλάδα, αρκεί όμως να σταματήσει εδώ το κυνήγι της, να αποφασίσει η κυβέρνηση να στηρίξει την αναπτυξιακή πορεία στη λειτουργία της και να μπουν κανόνες που θα εφαρμόζονται από όλους.

Τι ρόλο μπορεί να παίξει η μικρομεσαία επιχείρηση στην ανάταξη της ελληνικής οικονομίας; Μπορεί να στηριχθεί το νέο μοντέλο ανάπτυξης στη μικρομεσαία επιχείρηση;

Η απάντησή μου είναι, ανεπιφύλακτα, ναι! Η ελληνική οικονομία έχει πολλές ιδιαιτερότητες, και για πάρα πολλά χρόνια στηριζόταν στην πρόοδο αυτών των επιχειρήσεων. Δεν έχουμε τη βαριά βιομηχανία, δεν υπάρχει η πλούσια εξαγωγική δραστηριότητα, μεγάλες επενδύσεις δεν έρχονται, εξαιτίας πολλών παραγόντων. Οπότε, τι μένει; Η τόνωση και, τελικά, η ανάπτυξη των μικρομεσαίων. Που μπορούν να συμπαρασύρουν προς τα πάνω όλη την οικονομία μας. Μπορούν να δώσουν θέσεις απασχόλησης, να αυξήσουν τα δημόσια έσοδα, να δημιουργήσουν τις συνθήκες εκείνες που θα μας οδηγήσουν με περισσότερη ασφάλεια στην επόμενη μέρα. Αρκεί βέβαια να σταματήσει επιτέλους αυτό το υφεσιακό μείγμα πολιτικής, που αρέσκεται μόνο να επιβάλλει φόρους και να προχωρά στην οικονομική αφαίμαξη νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Αν ο πολίτης δεν έχει τη δυνατότητα να καταναλώσει κάποια αγαθά, πώς θα επιβιώσει η μικρή και μεσαία επιχείρηση και πώς θα δημιουργηθεί η ανάγκη να αυξήσει το προσωπικό της, έτσι ώστε να ενισχύσει και τα ασφαλιστικά ταμεία; Βλέπετε, η οικονομία είναι μια αλυσίδα με πολλούς κρίκους. Έναν να σπάσεις, αμέσως υπάρχουν αρνητικές παρενέργειες στους υπόλοιπους. Και η μικρομεσαία επιχείρηση είναι ένας πολύ σημαντικός κρίκος για την Ελλάδα. Αυτό το έχουν επισημάνει ακόμα και Ευρωπαίοι αξιωματούχοι, γι’ αυτό και βλέπουμε μια στροφή στην αναπτυξιακή πολιτική που προωθούν, με έμφαση στην ενίσχυση τέτοιων επιχειρήσεων.

Παρότι οι ηλεκτρονικές συναλλαγές και το «πλαστικό χρήμα» αποτελούν, πλέον, μέρος της καθημερινότητας του πολίτη, η μικρή λιανική δεν έχει δείξει τα ανάλογα αντανακλαστικά. Πού πιστεύετε ότι οφείλεται αυτό;

Αυτό που παρατηρώ είναι ότι, σε αυτόν τον τομέα, κάθε μέρα είναι λίγο καλύτερη από την προηγούμενη, με την έννοια της εξοικείωσης εμπόρων και καταναλωτών με τα νέα «εργαλεία». Καλώς ή κακώς, έως σήμερα, οι ηλεκτρονικές συναλλαγές ήταν έξω από την κουλτούρα του πολίτη για αγορές μικρής λιανικής. Ειδικά οι μεγαλύτερες γενιές δεν μπορούσαν καν να σκεφθούν ότι θα κάνουν και την πιο μικρή συναλλαγή με «πλαστικό» χρήμα. Θα περάσει ακόμα κάποιο μικρό διάστημα προσαρμογής για όλους, όμως θεωρώ ότι σύντομα θα δούμε θεαματικά αποτελέσματα. Γενικότερα, οι ηλεκτρονικές συναλλαγές είναι βέβαιο ότι θα κυριαρχήσουν.

Τι κίνητρο θα μπορούσε να δοθεί ώστε όλοι οι επαγγελματίες της μικρής λιανικής να αποκτήσουν POS; Για παράδειγμα, η αποκλιμάκωση της προμήθειας που καλούνται να πληρώσουν στις τράπεζες θα αποτελούσε κίνητρο;

Μέσα σε αυτήν την καταστροφική κρίση, οι επαγγελματίες καλούνται να προσαρμοστούν άμεσα σε μια νέα πραγματικότητα, που δυστυχώς όμως είναι και κοστοβόρα. Πέρα από τα πρόσθετα έξοδα που πρέπει να καλύψουν για την αγορά των POS, είναι αντιμέτωποι με υψηλότατες τραπεζικές προμήθειες. Ίσως τις υψηλότερες στην Ευρώπη. Οπωσδήποτε θα αποτελέσει κίνητρο μια αποκλιμάκωση, ένας εξορθολογισμός της προμήθειας, και είναι κάτι που ως Επιμελητήριο το έχουμε ήδη θέσει υπ’ όψιν του οικονομικού επιτελείου. Το ιδανικό όμως θα ήταν να μπορούσαν οι έμποροι και οι επαγγελματίες να ξαναδούν κόσμο στα μαγαζιά τους, οι πολίτες να μη μετράνε τα κέρματα για να δουν αν τους φτάνουν για να προχωρήσουν σε μια μικρή αγορά, να βελτιωθεί επιτέλους το κλίμα στην οικονομία και να σταματήσει αυτός ο κατήφορος. Προς αυτήν την κατεύθυνση πρέπει να ενώσουμε όλοι τις δυνάμεις μας και να χαράξουμε έναν ασφαλή αναπτυξιακό δρόμο.

Ποιες δράσεις αναλαμβάνει το ΕΕΑ για να προωθήσει και να βοηθήσει, στη δύσκολη αυτή συγκυρία, τους μικρομεσαίους επιχειρηματίες-μέλη του;

Οι δράσεις είναι πολλές και ποικίλες. Επιμορφωτικά προγράμματα, συνεχής ενίσχυση του συμβουλευτικού μας ρόλου, παρεμβατικός λόγος, ενημέρωση για τα κοινοτικά κονδύλια, άμεσες ενέργειες προς την Πολιτεία αλλά και προς τις ευρωπαϊκές αρχές για την προάσπιση των συμφερόντων των μελών μας, είναι ορισμένες από αυτές. Το τελευταίο διάστημα, έχουμε επικεντρώσει τις δυνάμεις μας στη σημασία που πρέπει να δώσουμε όλοι –Πολιτεία, φορείς, επιχειρηματίες– στην εξωστρέφεια. Οφείλουμε να στρέψουμε το βλέμμα σε μεγαλύτερες αγορές και να κατευθύνουμε εκεί τα ελληνικά προϊόντα. Αυτό τονίζουμε στα μέλη μας, και γενικότερα στην επιχειρηματική κοινότητα, και επιμένουμε πολύ στην αξία των συνεργιών. Ένας μόνος του μπορεί να χαθεί. Πολλοί μαζί αποκτούν δύναμη. Προς αυτήν την κατεύθυνση κινηθήκαμε και καλέσαμε στην Ελλάδα τον κινεζικό κολοσσό Alibaba, ενώ θα δώσουμε και συνέχεια με την Amazon. Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να τονίσω γενικότερα τη σημασία που έχουν τα επιμελητήρια για την ανάκαμψη και ανάπτυξη της οικονομίας μας. Ο επιμελητηριακός θεσμός είναι στήριγμα του Έλληνα επιχειρηματία, ειδικά του μικρομεσαίου. Και εμείς, στο ΕΕΑ, επειδή ακριβώς έχουμε αντιληφθεί τη σπουδαιότητα της αποστολής μας, θα συνεχίσουμε να ενισχύουμε, με όλες μας τις δυνάμεις, τα μέλη μας. Αν και η κυβέρνηση αντιλαμβανόταν το έργο των επιμελητηρίων και συνεργαζόταν πιο στενά μαζί τους, να είστε σίγουρος ότι θα είχαμε ήδη θετικά αποτελέσματα στην προσπάθεια ανάκαμψης.

Παράγοντες της αγοράς αναφέρουν πως η κατάσταση επιδεινώνεται μέρα με τη μέρα, και οι συνθήκες, αντί να βελτιώνονται, χειροτερεύουν. Ο αριθμός όσων αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους μεγαλώνει, η φοροδιαφυγή οργιάζει και χιλιάδες επιχειρήσεις είναι στην πόρτα της εξόδου. Μπορεί η λύση του χρέους, που επιδιώκει η κυβέρνηση, να αλλάξει τα δεδομένα;

Φοβάμαι ότι η πραγματική εικόνα είναι πολύ χειρότερη από αυτήν που μόλις περιγράψατε. Το δυστύχημα δεν είναι μόνο η ζοφερή κατάσταση που ζούμε όλοι, αλλά κυρίως η παντελής έλλειψη αισιόδοξων προοπτικών. Το να διαπιστώνουμε όμως το πρόβλημα δεν λέει τίποτα. Οφείλουμε και να το επιλύουμε. Και εδώ υπάρχουν σοβαρές ευθύνες, όχι μόνο της σημερινής κυβέρνησης, αλλά και όσων προηγήθηκαν αυτά τα χρόνια της κρίσης. Κοινή επιλογή όλων ήταν μόνο η επιβολή φόρων και οι μειώσεις μισθών και συντάξεων. Όσο για την πάταξη της φοροδιαφυγής, αυτή πλέον έχει γίνει ανέκδοτο. Η όποια ρύθμιση του χρέους δεν είναι πανάκεια, δεν μπορεί από μόνη της να αλλάξει τα δεδομένα. Οπωσδήποτε θα δοθεί μια σημαντική ανάσα. Όμως, για να αντιστραφεί το κλίμα, απαιτούνται ενέργειες που θα βάλουν τέλος στα αποσπασματικά μέτρα και θα έχουν ως στόχευση ένα άλλο παραγωγικό μοντέλο. Με καινοτόμες επιχειρήσεις που, εφόσον στηριχθούν, θα αυξήσουν την απασχόληση, την προσέλκυση επενδύσεων, οι οποίες θα έρθουν αν υπάρξει επιτέλους μια ρεαλιστική και, κυρίως, σταθερή φορολογική πολιτική, το συμμάζεμα του, ακόμη και σήμερα, σπάταλου κράτους. Διαφορετικά, σε λίγα χρόνια, ακόμη κι αν μειωθεί κατά πολύ το χρέος, θα συζητάνε τα παιδιά μας για την ανάγκη λήψης νέων μέτρων λόγω της κακής πορείας της οικονομίας.

Αφήστε το σχόλιό σας

avatar
  Εγγραφή στη ροή σχολίων  
Ενημέρωση για