Κάνναβη και Βενζοδιαζεπίνες

0
1592

Μπορεί η κάνναβη να αντικαταστήσει τις βενζοδιαζεπίνες ως ένα αντι-αγχωτικό φάρμακο;

(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: Royal Queen Seeds, “CAN CANNABIS REPLACE BENZODIAZEPINES AS AN ANTI ANXIETY DRUG?” https://www.royalqueenseeds.com/blog-can-cannabis-replacebenzodiazepines-as-an-anti-anxiety-drug-n561 , 5 Jul 2017)

Η κάνναβη έχει αποδειχθεί εξαιρετικά ασφαλής και παρουσιάζει πολύ μικρό κίνδυνο για όσους την καταναλώνουν. Μελέτες έχουν δείξει ότι η κάνναβη επιφέρει αντιεπιληπτικές επιδράσεις και μπορεί να λειτουργήσει με παρόμοιο τρόπο σε ορισμένα συνταγογραφούμενα φάρμακα. Από την άλλη πλευρά, οι βενζοδιαζεπίνες[1] έχουν έναν μακρύ κατάλογο αρνητικών παρενεργειών που τις καθιστούν μια λιγότερο ευεργετική επιλογή για το σώμα. [1] “Βενζοδιαζεπίνη” https://el.wikipedia.org/wiki/Βενζοδιαζεπίνη “

Οι βενζοδιαζεπίνες αποτελούν μια κατηγορία φαρμάκων με ηρεμιστικές, υπνωτικές, αγχολυτικές, αντισπασμωδικές, αναισθητικές και μυοχαλαρωτικές ιδιότητες. Χρησιμοποιούνται συχνά για να προσφέρουν ανακούφιση σύντομης διάρκειας στις καταστάσεις σοβαρού άγχους ή αϋπνίας. Χρησιμοποιούνται επίσης για τη θεραπεία των σπασμωδικών κρίσεων και συμβάλλουν στην επαγωγή της αναισθησίας. Η χρήση τέτοιων ουσιών μπορεί να είναι προβληματική μακροπρόθεσμα λόγω ανάπτυξης ανοχής και μπορεί να προκαλέσουν εξάρτηση, σωματική και ψυχική. Είναι αγωνιστές του GABA (γ-αμινοβουτυρικό οξύ) και επιδρούν στους υποδοχείς GABAα, των οποίων η ενεργοποίηση επιβραδύνει την πιο υψηλή δραστηριότητα των νευρώνων. Λόγω της αποτελεσματικότητάς τους και του μειωμένου αριθμού παρενεργειών, σε σύγκριση με τα βαρβιτουρικά, οι βενζοδιαζεπίνες έχουν καθιερωθεί ως το επιλεγμένο φάρμακο για τη θεραπεία των διαταραχών που οφείλονται στο άγχος και την αϋπνία.

Η δομή των βενζοδιαζεπινών αποτελείται από έναν αρωματικό δακτύλιο (βενζολικό) και από έναν διαζεπινικό δακτύλιο που αποτελείται από επτά άτομα: πέντε άτομα άνθρακα και δυο αζώτου με μια φαινυλική ρίζα στη θέση 5. * Θεραπευτικές ενδείξεις και ανεπιθύμητες ενέργειες Οι βενζοδιαζεπίνες παρουσιάζουν διάφορες κοινές θεραπευτικές ενδείξεις:

– αγχολυτικές (μείωση του άγχους)

– υπνωτικές ή ηρεμιστικές (προκαλούν ύπνο)

– μυοχαλαρωτικές (χαλαρώνουν το σκελετικό μυϊκό σύστημα)

– αντισπασμωδικές (χρησιμοποιούνται για την επιληψία)

Οι θεραπευτικές ενδείξεις οφείλονται στην ικανότητα των βενζοδιαζεπινών να αυξάνουν τη μετάδοση του GABA. Όλες οι βενζοδιαζεπίνες προκαλούν όλες αυτές τις θεραπευτικές ενέργειες, αν και μεταξύ των μορίων των βενζοδιαζεπινών υπάρχουν διαφορές στο βαθμό που επιδρούν. Επομένως, δεν υπάρχουν για παράδειγμα μόρια με επίδραση μόνο μυοχαλαρωτική, αλλά μόρια με επίδραση κυρίως μυοχαλαρωτική και σε κάπως μικρότερο βαθμό με τις υπόλοιπες επιδράσεις. * Οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρουσιάζονται συνήθως ως μια ενίσχυση των θεραπευτικών ενεργειών. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που έχουν αναφερθεί είναι οι εξής:

– καταστολή

– εξασθένηση, κόπωση

– υπνηλία

– μειωμένη γνωσιακή και ψυχοκινητική απόδοση

– αταξία

– ίλιγγος

– κεφαλαλγία”

Καθώς η απαγόρευση της κάνναβης αρχίζει να χαλαρώνει σε ορισμένες περιοχές του κόσμου, το βότανο αρχίζει να εισέρχεται ξανά στις ιατρικές σφαίρες που κατοικούσε κάποτε, πριν πέσει θύμα εκστρατειών πολιτικής βοράς. Οι τρόποι με τους οποίους αλληλεπιδρούν τα κανναβινοειδή με το ανθρώπινο σώμα καταλήγουν τελικά να γίνονται όλο και πιο κατανοητοί καθώς οι ερευνητικές εργασίες και οι κλινικές δοκιμές συσσωρεύονται σε αυτόν τον τομέα έρευνας. Ίσως η πιο μεγάλη ανακάλυψη μέχρι τώρα να είναι η αλληλεπίδραση μεταξύ των δραστικών συστατικών THC και CBD[2] και του τρόπου με τον οποίο μεσολαβούν οι υποδοχείς στο ανθρώπινο ενδογενές κανναβινοειδές σύστημα ή απλά στο ενδοκανναβινοειδές σύστημα (ΕΚΣ)[3].

[2] “How CBD counteracts THC” (Πως η CBD ισορροπεί την THC)

https://www.royalqueenseeds.com/blog-how-cbd-counteracts-thc-n377 [3] “What is the endocannabinoid system and how does it work?” (Τι είναι το ενδοκανναβινοειδές σύστημα και πώς λειτουργεί;)

Η κάνναβη είναι πλέον διαθέσιμη ως φάρμακο σε ορισμένες περιοχές και μπορεί να ληφθεί με μια ιατρική κάρτα. Συνταγογραφούμενη για μια πληθώρα ιατρικών καταστάσεων, συμπεριλαμβανομένου του χρόνιου πόνου, το άγχος[4] είναι επίσης ένας ακόμα τομέας όπου η κάνναβη παρουσιάζει βαθύ βελτιωτικό δυναμικό. Τώρα το ερώτημα είναι: “Συγκρίνεται πραγματικά η κάνναβη με τα συνταγογραφούμενα φάρμακα ως μια θεραπεία για τις διαταραχές άγχους;” Ας δούμε πώς η κάνναβη συγκρίνεται με μια από τις πιο συχνά συνταγογρφούμενες κατηγορίες φαρμάκων κατά του άγχους, τις βενζοδιαζεπίνες.

[4] “Marijuana for anxiety” (Η κάνναβη για το άγχος) https://www.royalqueenseeds.com/blogcannabis-for-anxiety-n272

Μια σύνοψη για το άγχος

Το άγχος είναι ένας όρος “ομπρέλα” που περιλαμβάνει πολλές διαφορετικές διαταραχές που έχουν ως αποτέλεσμα συναισθήματα φόβου, ανησυχίας και νευρικότητας. Το άγχος μπορεί να είναι μια φυσιολογική ανθρώπινη εμπειρία κατά περιόδους, ειδικά όταν πλησιάζει ένα σημαντικό γεγονός στην ζωή μας, όπως εξετάσεις, συναντήσεις και συνεντεύξεις. Η φαινομενική σημασία αυτών των καταστάσεων προκαλεί σε μερικούς από εμάς μια κατάσταση χάους, καθώς αναρωτιόμαστε ποια θα είναι τα πιθανά αποτελέσματα που θα προκύψουν ή τι θα μπορούσε να πάει στραβά, κά. Ωστόσο, άλλα είδη άγχους είναι πιο επίμονα και σοβαρά, υποκινώντας μερικά άτομα να επισκεφθούν τον γιατρό τους με την ελπίδα να βρουν ένα φάρμακο για να διευκολυνθούν τα συμπτώματά τους. Υπάρχουν πολλές εκδηλώσεις διαταραχών άγχους, αυτές που παρατίθενται εδώ παρακάτω αντιπροσωπεύουν μερικές από τις πιο συχνά αντιμετωπίσιμες.

Γενικευμένη αγχώδης διαταραχή

Η γενικευμένη αγχώδης διαταραχή ή GAD (Generalised Anxiety Disorder) είναι ένας χρόνιος τύπος άγχους που μπορεί να καταλύσει μια μακροχρόνια και παράλογη κατάσταση ανησυχίας που περιστρέφεται γύρω από καθημερινά γεγονότα που ασχολούνται με τα οικονομικά, την υγεία ή την εργασία. Ένας άλλος τύπος άγχους είναι η διαταραχή πανικού (panic disorder). Αυτή η διαταραχή μπορεί να προκαλέσει την ξαφνική εμφάνιση τεράστιου τρόμου, με αποτέλεσμα την σύγχυση, την ζάλη και την ναυτία.

Κοινωνική αγχώδης διαταραχή

Η κοινωνική αγχώδης διαταραχή (ή παλαιότερα, κοινωνική φοβία) χαρακτηρίζεται από τον επίμονο φόβο της κρίσης από άλλους. Αυτό συνήθως συνεπάγεται το φόβο κάποιου ότι η συμπεριφορά του σε κοινωνικές καταστάσεις θα οδηγήσει σε προσωπική ντροπή ή αμηχανία. Τα συμπτώματα της κοινωνικής αγχώδους διαταραχής περιλαμβάνουν ταχυκαρδίες, ζάλη ή ίλιγγο, μυϊκή ένταση, σύγχυση και ακόμη και στομαχικές διαταραχές ή ναυτία.

ΙΨΔ

Η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή ή μανιοπαρορμητική διαταραχή (obsessive compulsive disorder, OCD), είναι μια διαταραχή άγχους που συνοδεύεται από δυσάρεστες και επαναλαμβανόμενες σκέψεις, οδηγώντας σε ψυχαναγκαστικές ενέργειες. Οι αιτίες της διαταραχής συνδέονται με το οικογενειακό ιστορικό, τις διαφορές στον εγκέφαλο, τα τραυματικά συμβάντα της ζωής και τα μοναδικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας.

Βενζοδιαζεπίνες

Οι βενζοδιαζεπίνες που συνήθως συνταγογραφούνται για τη θεραπεία των διαταραχών άγχους περιλαμβάνουν τα Xanax, Librium, Valium και Ativan. Οι βενζοδιαζεπίνες είναι μια μεγάλη κατηγορία φαρμάκων και διατηρούν ομοιότητες μεταξύ τους όσον αφορά τον μηχανισμό δράσης τους στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Ωστόσο, διαφέρουν ως προς την ισχύ και τη διάρκεια των αποτελεσμάτων. Αυτά τα φάρμακα έχουν ηρεμιστική επίδραση και δουλεύουν καταλαμβάνοντας τους υποδοχείς GABA-A μέσα στον εγκέφαλο. Αυτό διενεργείται σε έναν νευρώνα που γίνεται αρνητικά φορτισμένος και επομένως ανθεκτικός στη διέγερση, το οποίο με τη σειρά του προκαλεί τις αντι-αγχωτικές επιδράσεις του φαρμάκου.

Επικίνδυνες ουσίες

Είναι ενδιαφέρον ότι οι βενζοδιαζεπίνες ταξινομούνται ως ουσίες στον Πίνακα 4 στις ΗΠΑ. Ενώ, η κάνναβη θεωρείται μια ουσία (ολόκληρο το φυτό) του Πίνακα 1, χαρακτηρίζοντάς την ως δυνητικά εθιστική και χωρίς ιατρικό δυναμικό. Αυτή η απίστευτη κατάταξη δείχνει ότι οι “βένζος” είναι ασφαλέστερες από την κάνναβη, όταν στην πραγματικότητα ισχύει το ακριβώς αντίθετο. Στην πραγματικότητα, οι βενζοδιαζεπίνες έχουν συνδεθεί με μεγάλο αριθμό θανάτων που σχετίζονται με τη λήψη υπερβολικής δόσης. Πολλοί ισχυρίζονται ότι αυτά τα φάρμακα συνταγογραφούνται υπερβολικά. Σύμφωνα με το Center for disease Control and Prevention, πάνω από 22.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από υπερβολική δόση που συνδέεται με συνταγογραφούμενα φάρμακα το 2013[5]. Αναφέρεται ότι συνολικά το 31% αυτών των θανάτων συσχετίστηκαν με βενζοδιαζεπίνες που έχουν συνταγογραφηθεί για καταστάσεις που περιλαμβάνουν αντιμετώπιση του άγχους.

[5] “Opioids drive continued increase in drug overdose deaths” (Τα οπιοειδή οδηγούν στη συνεχιζόμενη αύξηση των θανάτων από υπερβολική δόση ουσιών) https://www.cdc.gov/media/releases/2013/p0220_drug_overdose_deaths.html

Το 2008, περίπου το 5,2% των ενήλικων στις ΗΠΑ χρησιμοποίησε βενζοδιαζεπίνες. Παρά τη διαδεδομένη χρήση, είναι δυνατό να αναπτυχθούν τόσο σωματικές όσο και ψυχολογικές εξαρτήσεις σε αυτά τα φάρμακα, τα οποία προκαλούν σοβαρά συμπτώματα απόσυρσης (στερητικά συμπτώματα) όπως κρίσεις. Οι ανεπιθύμητες παρενέργειες από τις υψηλές δόσεις των βενζοδιαζεπινών μπορούν να εκδηλωθούν με υπνηλία, σύγχυση, ζάλη, θολή όραση, αδυναμία, μπερδεμένη ομιλία, έλλειψη συντονισμού, δυσκολία στην αναπνοή, ακόμη και κώμα. Η χρόνια κατάχρηση (αλλά και χρήση) αυτών των φαρμάκων οδηγεί σε αϋπνία, ανορεξία, πονοκεφάλους, αδυναμία και ακόμη και άγχος, την ίδια αυτή κατάσταση για την οποία συνταγογραφούνται ως θεραπεία της. Είναι δίκαιη η εκτίμηση ότι αυτή η κατηγορία φαρμάκων είναι πολύ επικίνδυνη, με υψηλό δυναμικό για κατάχρηση. Ας δούμε πώς η κάνναβη μπορεί να χρησιμεύσει ως πολύ πιο ασφαλές και φυσικό υποκατάστατο αυτών των φαρμάκων.

Η κάνναβη είναι πολύ πιο ασφαλέστερη

Η κάνναβη είναι μια εξαιρετικά ασφαλής ουσία, η οποία δεν έχει κατηγορηθεί ποτέ ότι έχει προκαλέσει θανάτους, που να σχετίζονται με τη λήψη υπερβολικής δόσης όταν χρησιμοποιείται μόνη της. Σύμφωνα με την απόφαση της American Drug Enforcement Agency (DEA), η κάνναβη κατατάσσεται ανάμεσα στα πιο επικίνδυνα ναρκωτικά, καθώς περιλαμβάνεται στον Πίνακα 1, όπου αυτή η κατάταξη είναι για ουσίες με υψηλή πιθανότητα κατάχρησης και με καμία αποδεδειγμένη φαρμακευτική αξία. Η τοποθέτηση της κάνναβης σε αυτή την ομάδα βασίζεται στην εταιρική χειραγώγηση, την άγνοια και τον επιστημονικό αναλφαβητισμό. Μια επιστημονική μελέτη με τίτλο “Comparative risk assessment of alcohol, tobacco, cannabis and other illicit drugs using the margin exposure approach”[6] έδειξε το πόσο ασφαλής είναι η κάνναβη. [6] Dirk W. Lachenmeiera, Jürgen Rehm “Comparative risk assessment of alcohol, tobacco, cannabis and other illicit drugs using the margin of exposure approach” (Συγκριτική εκτίμηση κινδύνου για το αλκοόλ, τον καπνό, την κάνναβη και άλλες παράνομες ουσίες χρησιμοποιώντας την προσέγγιση του εύρους έκθεσης) Sci Rep. 2015; 5: 8126. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC4311234/

Περίληψη

“Έχει διεξαχθεί συγκριτική αξιολόγηση κινδύνου για τις ουσίες, συμπεριλαμβανομένου του αλκοόλ και του καπνού (ταμπάκο), χρησιμοποιώντας την προσέγγιση του εύρους έκθεσης (margin of exposure, MOE). Το MOE ορίζεται ως αναλογία μεταξύ του τοξικολογικού ορίου (δόση αναφοράς) και της εκτιμώμενης ανθρώπινης πρόσληψης. Μέσες τιμές θανατηφόρου δόσης από πειράματα σε ζώα χρησιμοποιήθηκαν για να ληφθεί η δόση αναφοράς. Η ανθρώπινη πρόσληψη υπολογίστηκε για μεμονωμένα σενάρια και σενάρια βάσει πληθυσμού. Το MOE υπολογίστηκε χρησιμοποιώντας πιθανοτικές προσομοιώσεις Monte Carlo. Οι τιμές δοσολογίας αναφοράς κυμαίνονταν από 2mg/kg σωματικού βάρους για την ηρωίνη έως 531mg/kg σωματικού βάρους για την αλκοόλη (αιθανόλη). Για την ατομική έκθεση οι τέσσερις ουσίες αλκοόλ, νικοτίνη, κοκαΐνη και ηρωίνη εμπίπτουν στην κατηγορία “υψηλού κινδύνου” με MOE <10, ενώ οι υπόλοιπες ενώσεις εκτός από THC εμπίπτουν στην κατηγορία “κινδύνου” με MOE <100. Σε πληθυσμιακή κλίμακα, μόνο το αλκοόλ θα πέσει στην κατηγορία υψηλού κινδύνου και το κάπνισμα θα εμπίπτει στην κατηγορία κινδύνου, ενώ όλοι οι άλλοι παράγοντες (οπιούχα, κοκαΐνη, διεγερτικά τύπου αμφεταμίνης, έκστασι και βενζοδιαζεπίνες) είχαν MOE >100 και κάνναβη είχε ΜΟΕ >10.000. Η τοξικολογική προσέγγιση των ΜΟΕ επικυρώνει τις επιδημιολογικές και κοινωνικές ταξινομικές προσεγγίσεις των ουσιών με βάση τη επιστήμη, ιδίως όσον αφορά τις θέσεις του αλκοόλ και του καπνού (υψηλού κινδύνου) και της κάνναβης (χαμηλού κινδύνου).” Η μελέτη εξέτασε την τοξικότητα των ουσιών όπως το οινόπνευμα, την κάνναβη, την ηρωίνη, το έκστασι, την κοκαΐνη, την νικοτίνη και τις αμφεταμίνες. Μεταξύ όλων αυτών των ουσιών, η κάνναβη θεωρήθηκε ως η μόνη ουσία χαμηλού κινδύνου. Επιπλέον, η μελέτη απέδειξε ότι η κάνναβη είναι καταπληκτικά 114 φορές λιγότερο θανάσιμη από το αλκοόλ.

Τα αντι-αγχωτικά αποτελέσματα της κάνναβης

Ένας λόγος για τον οποίο συνταγογραφείται η κάνναβη στις ΗΠΑ είναι η αντιμετώπιση των συνθηκών άγχους όπως οι προαναφερθείσες και η Μετατραυματική Αγχώδης Διαταραχή (Post Traumatic Stress Disorder, PTSD) [7]. Είναι εύκολο να δούμε το πώς η κάνναβη μπορεί να μειώσει τα συμπτώματα του άγχους, λαμβάνοντας υπόψη τις φημισμένες δυνατότητές της για την πρόκληση χαλάρωσης. [7] “How medical marijuana saves the lives of many war veterans” (Πώς η κάνναβη σώζει τις ζωές πολλών βετεράνων πολέμου)

Μια εργασία[8] που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Biological Psychiatry αναφέρει μια μελέτη που παρακολουθεί τις επιπτώσεις της κάνναβης κατά του άγχους. 50 άνδρες που κάπνιζαν κάνναβη σε τακτική βάση παρατηρήθηκαν και συγκρίθηκαν με 50 άλλα άτομα που δεν κάπνιζαν και χρησίμευσαν ως ομάδα ελέγχου. Παρατηρήθηκε ότι οι συμμετέχοντες που καπνίζουν τακτικά κάνναβη παρουσίασαν χαμηλότερες βαθμολογίες άγχους σε σύγκριση με εκείνους της ομάδας ελέγχου. [8] Sethi BB, Trivedi JK, Kumar P, Gulati A, Agarwal AK, Sethi N “Antianxiety effect of cannabis: involvement of central benzodiazepine receptors” (Αντι-αγχωτική επίδραση της κάνναβης: εμπλοκή των κεντρικών υποδοχέων βενζοδιαζεπίνης) Biol Psychiatry. 1986 Jan;21(1):3-10.

Περίληψη

“Η παρούσα εργασία, που περιλαμβάνει κλινικές, συμπεριφορικές και βιοχημικές μελέτες, αναλήφθηκε για να διασαφηνιστεί ο πιθανός μηχανισμός των παρατηρούμενων επιπτώσεων της κάνναβης κατά της ανάνηψης. Ο πληθυσμός για την κλινική μελέτη απαρτίζεται από 50 άνδρες χρήστες χρόνιας κάνναβης που ήταν κατά τα άλλα υγιείς και 50 μάρτυρες ελέγχου. Όταν αξιολογήθηκαν στην κλίμακα Taylor’s Manifest Anxiety Scale (TMA), αυτά τα άτομα είχαν χαμηλές βαθμολογίες άγχους σε σύγκριση με τους ελέγχους. Για να διερευνηθεί η πιθανή αλληλεπίδραση της κάνναβης με τους υποδοχείς βενζοδιαζεπίνης, επινοήθηκαν συμπεριφορικές και βιοχημικές μελέτες σε ποντίκια, που αφορούσαν τη χορήγηση οξείας και χρόνιας κάνναβης. Με μελέτη συμπεριφοράς αποκαλύφθηκε ότι οι ποντικοί κάτω από χρόνια θεραπεία κάνναβης σημείωσαν σημαντικά υψηλότερη επιθετικότητα που προκλήθηκε από foot shock, αλλά αυτό παρεμποδίστηκε σημαντικά από τον ανταγωνιστή υποδοχέα βενζοδιαζεπίνης. Επιπλέον, η χρόνια θεραπεία κάνναβης (p λιγότερο από 0,001) αύξησε τη συχνότητα της απόκρισης στην δοκιμασία frequency of licking response periodically punished by shocks. Αυτό επιβεβαιώνει την επίπτωση κατά του άγχους της κάνναβης, η οποία επίσης φαίνεται ότι προκαλείται μέσω ενός υποδοχέα βενζοδιαζεπίνης, καθώς μειώθηκε σημαντικά (p μικρότερο από 0,001) από έναν αναστολέα των υποδοχέων της βενζοδιαζεπίνης. Συγκεκριμένα, ειδική σύνδεση 3Η-διαζεπάμης διεξήχθη σε μετωπιαίο φλοιό για να εκτιμηθεί τόσο ο πληθυσμός όσο και η συνάφεια των υποδοχέων βενζοδιαζεπίνης. Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η οξεία θεραπεία κάνναβης δεν έχει σημαντική επίδραση, ενώ η χρόνια θεραπεία με κάνναβη αύξησε σημαντικά τη δέσμευση της 3Ηδιαζεπάμης σε σύγκριση με τους μάρτυρες. Η ανάλυση Scatchard αποκαλύπτει περαιτέρω ότι η αυξημένη συγγένεια είναι υπεύθυνη για αυξημένη δέσμευση σε αυτούς τους υποδοχείς. Είναι επομένως ο ισχυρισμός μας ότι η αντί-αγχωτική δράση της κάνναβης προκαλείται μέσω κεντρικών υποδοχέων βενζοδιαζεπίνης.” Οι ερευνητές ξεκίνησαν με σκοπό να διερευνήσουν πιθανές αλληλεπιδράσεις μεταξύ της κάνναβης και των υποδοχέων βενζοδιαζεπίνης σε ποντίκια. Διαπίστωσαν ότι η κάνναβη είχε σημαντικές επιπτώσεις κατά του άγχους και όντως συνδεόταν με τις ίδιες θέσεις υποδοχέα. Οι συντάκτες της μελέτης καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι “είναι επομένως ισχυρισμός μας ότι η δράση κατά του άγχους από την κάνναβη προκαλείται μέσω κεντρικών υποδοχέων βενζοδιαζεπίνης”.

CBD και άγχος

Το είδος Cannabis sativa παράγει ένα τεράστιο φυτοπλέγμα χημικών, συμπεριλαμβανομένης μιας ειδικής κατηγορίας γνωστής ως κανναβινοειδή. Αυτές οι ουσίες βρίσκονται στη ρητίνη που παράγεται από μικρούς αδένες στην επιφάνεια των φύλλων και των λουλουδιών του θηλυκού φυτού της κάνναβης που είναι γνωστά ως τριχώματα. Ένα από τα πιο διαδεδομένα κανναβινοειδή είναι η CBD (κανναβιδιόλη)[9], η οποία έχει γίνει όλο και περισσότερο γνωστή για τις πολλές πιθανές ιατρικές εφαρμογές της. Μια τέτοια εφαρμογή επικεντρώνεται στο θέμα του άγχους.

[9] “CBD: The lesser known cannabinoid” (Η CBD: Το λιγότερο γνωστό κανναβινοειδές)

Μια εργασία[10] με τίτλο “Cannabidiol, a Cannabis sativa constituent, as an anxiolytic drug” αναθεώρησε μελέτες βασισμένες στο ρόλο της CBD ως φάρμακο κατά του άγχους. Διαπιστώθηκε ότι η CBD εμφανίζει επιπτώσεις κατά του άγχους σε αρκετές μελέτες που χρησιμοποιούν τόσο ανθρώπους όσο και ζώα. Οι συγγραφείς της εργασίας δηλώνουν ότι “Οι μελλοντικές κλινικές δοκιμές που αφορούν ασθενείς με διαφορετικές διαταραχές άγχους δικαιολογούνται, ιδιαίτερα καταστάσεις όπως, διαταραχή πανικού, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, διαταραχή κοινωνικού άγχους και μετατραυματική αγχώδης διαταραχή. Το κατάλληλο θεραπευτικό παράθυρο της CBD και οι ακριβείς μηχανισμοί που εμπλέκονται στην αγχολυτική της δράση πρέπει να καθοριστούν”. [10] Schier AR, Ribeiro NP, Silva AC, Hallak JE, Crippa JA, Nardi AE, Zuardi AW “Cannabidiol, a Cannabis sativa constituent, as an anxiolytic drug” (Η κανναβιδιόλη, ένα συστατικό του Cannabis sativa, ως αγχολυτικό φάρμακο) Braz J Psychiatry. 2012 Jun;34 Suppl 1:S104-10.

Περίληψη

“ΣΤΟΧΟΙ: Να ανασκοπήσουμε και να περιγράψουμε τις μελέτες του μη ψυχομιμητικού συστατικού του Cannabis sativa, της κανναβιδιόλης (CBD), ως αγχολυτικού φαρμάκου και να συζητήσουμε τους πιθανούς μηχανισμούς δράσης. ΜΕΘΟΔΟΣ: Τα άρθρα που επιλέχθηκαν για την ανασκόπηση εντοπίστηκαν μέσω αναζητήσεων στα αγγλικά, πορτογαλικά και ισπανικά στις ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων ISI Web of Knowledge, SciELO, PubMed και PsycINFO, συνδυάζοντας τους όρους αναζήτησης “κανναβιδιόλη και αγχολυτικό”, “κανναβιδιόλη ως αγχολυτικό” και “κανναβιδιόλη και άγχος”. Οι κατάλογοι αναφοράς των δημοσιεύσεων που περιλαμβάνονται, τα άρθρα ανασκόπησης και τα κεφάλαια βιβλίων εξετάστηκαν για πρόσθετες αναφορές. Εξετάστηκαν πειραματικές μελέτες σε ζώα και ανθρώπους, χωρίς περιορισμούς χρόνου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι μελέτες που χρησιμοποιούν ζωικά μοντέλα άγχους και αφορούν υγιείς εθελοντές υποδηλώνουν σαφώς μια αγχολυτική επίδραση της CBD. Επιπλέον, η CBD αποδείχθηκε ότι μειώνει το άγχος σε ασθενείς με διαταραχή κοινωνικού άγχους. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Οι μελλοντικές κλινικές δοκιμές που αφορούν ασθενείς με διαφορετικές διαταραχές άγχους δικαιολογούνται, ιδιαίτερα καταστάσεις όπως, διαταραχή πανικού, ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή, διαταραχή κοινωνικού άγχους και μετατραυματική αγχώδης διαταραχή. Πρέπει να καθοριστεί το κατάλληλο θεραπευτικό παράθυρο της CBD και οι ακριβείς μηχανισμοί που εμπλέκονται στην αγχολυτική της δράση.”

CBD για την διαταραχή κοινωνικού άγχους

Η CBD μπορεί να διαδραματίσει κάποιο ρόλο στη θεραπεία συγκεκριμένων μορφών άγχους. Εργασία[11] που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Neuropsychopharmacology εξέτασε για να διαπιστωθεί εάν η CBD επηρέασε το κοινωνικό άγχος. Στα άτομα με διαταραχή κοινωνικού άγχους που δεν είχαν υποβληθεί ποτέ σε θεραπεία δόθηκαν είτε 600mg CBD είτε ένα εικονικό φάρμακο πριν συμμετάσχουν σε μια προσομοίωση δημόσιας ομιλίας. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η CBD μείωσε σημαντικά το άγχος, τη γνωστική εξασθένηση και την ταλαιπωρία στην απόδοση της ομιλίας. Η CBD επίσης μείωσε σημαντικά την εγρήγορση προς την επικείμενη ομιλία τους. [11] Bergamaschi MM, Queiroz RH, Chagas MH, de Oliveira DC, De Martinis BS, Kapczinski F, Quevedo J, Roesler R, Schröder N, Nardi AE, Martín-Santos R, Hallak JE, Zuardi AW, Crippa JA “Cannabidiol reduces the anxiety induced by simulated public speaking in treatment-naïve social phobia patients” (Η κανναβιδιόλη μειώνει το άγχος που προκαλείται από την προσομοίωση της δημόσιας ομιλίας σε ασθενείς που δεν έχουν λάβει προηγούμενη θεραπεία για την κοινωνική φοβία) Neuropsychopharmacology. 2011 May;36(6):1219-26.

Περίληψη

“Η Γενικευμένη Διαταραχή Κοινωνικού Άγχους (Generalized Social Anxiety Disorder, SAD) είναι μία από τις πιο κοινές καταστάσεις άγχους με εξασθένηση της κοινωνικής ζωής. Η κανναβιδιόλη (CBD), μια σημαντική μη ψυχομιμητική ένωση του φυτού Cannabis sativa, έχει δείξει αγχολυτικές επιδράσεις τόσο στον άνθρωπο όσο και στα ζώα. Αυτή η προκαταρκτική μελέτη στοχεύει στη σύγκριση των αποτελεσμάτων μιας δοκιμής με προσομοίωση δημόσιας ομιλίας (simulation public speaking test, SPST) σε ασθενείς με υγιή έλεγχο (HC) και σε ασθενείς που δεν είχαν λάβει προηγουμένως θεραπεία για SAD και οι οποίοι έλαβαν μία δόση CBD ή εικονικού φαρμάκου. Σε ένα σύνολο 24 μη υποβληθέντων σε αγωγή ασθενών για SAD χορηγήθηκε είτε CBD (600mg, n = 12) είτε εικονικό φάρμακο (εικονικό φάρμακο, n = 12) σε διπλά τυφλό τυχαιοποιημένο σχέδιο 1,5 ώρα πριν από τη δοκιμή. Ο ίδιος αριθμός HC (n = 12) πραγματοποίησε το SPST χωρίς λήψη οποιουδήποτε φαρμάκου. Κάθε εθελοντής συμμετείχε σε μία μόνο πειραματική συνεδρία σε μια διπλά τυφλή διαδικασία. Οι υποκειμενικές αξιολογήσεις στη κλίμακα Visual Analogue Mood Scale (VAMS) και Negative Self-Statement scale (SSPS-N) και τα φυσιολογικά μέτρα (πίεση αίματος, καρδιακός ρυθμός και αγωγιμότητα δέρματος) μετρήθηκαν σε έξι διαφορετικά χρονικά σημεία κατά τη διάρκεια της SPST. Τα αποτελέσματα υποβλήθηκαν σε ανάλυση επαναληπτικών μετρήσεων της διακύμανσης. Η προεπεξεργασία με το CBD μείωσε σημαντικά το άγχος, τη γνωστική δυσλειτουργία και την ενόχληση στην απόδοση της ομιλίας και μείωσε σημαντικά την εγρήγορση προς την επικείμενη ομιλία. Η ομάδα του εικονικού φαρμάκου εμφάνισε υψηλότερο άγχος, γνωστική εξασθένηση, δυσφορία και επίπεδα συναγερμού σε σύγκριση με την ομάδα ελέγχου όπως εκτιμήθηκε με τα VAMS. Τα αποτελέσματα SSPS-N κατέδειξαν σημαντικές αυξήσεις κατά τη διάρκεια της δοκιμής της ομάδας του εικονικού φαρμάκου που καταργήθηκε σχεδόν στην ομάδα CBD. Δεν παρατηρήθηκαν σημαντικές διαφορές μεταξύ της CBD και της HC στις βαθμολογίες SSPS-N ή στις γνωστικές διαταραχές, δυσφορία και συναγερμούς των VAMS. Η αύξηση του άγχους που προκαλείται από την SPST σε άτομα με SAD μειώθηκε με τη χρήση της CBD, με αποτέλεσμα παρόμοια απόκριση με την HC.”

Κάνναβη: Μια καλύτερη εναλλακτική λύση στις βενζοδιαζεπίνες

(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: HelloMD, “Cannabis: A Better Alternative to Benzodiazepines” https://www.hellomd.com/health- wellness/5aa1a02ff24d1300077ccb80/cannabis-a-better-alternative-tobenzodiazepines , Jean McKinney)

Ενώ η επιδημία οπιοειδών έχει κάνει πολλά πρωτοσέλιδα σε εθνικό επίπεδο για την επιβλητική επίδραση που έχει στις ζωές και την παραγωγικότητα, οι συνταγές βενζοδιαζεπινών, μια άλλη κατηγορία ισχυρών φαρμάκων, έχουν επίσης αυξηθεί[1]. Μεταξύ του 1996 και του 2013, ο αριθμός των ενηλίκων που έλαβαν συνταγή για κάποιον τύπο βενζοδιαζεπίνης (ή βένζος, χάριν συντομίας), αυξήθηκε κατά 67%. Αυτά τα ισχυρά φάρμακα για το άγχος, την αϋπνία και για ορισμένες άλλες καταστάσεις, εμπλέκονται σε περίπου 8.000 θανάτους από υπερβολική δόση το χρόνο. Αλλά όπως και για τα οπιοειδή, η κάνναβη θα μπορούσε να αποτελέσει ένα φάρμακο εξόδου από την εξάρτηση και την κατάχρηση βενζοδιαζεπίνης, εξαιτίας της ικανότητάς της να επηρεάζει τις ίδιες νευρικές οδούς στον εγκέφαλο.

[1] Bachhuber MA, Hennessy S, Cunningham CO, Starrels JL “Increasing Benzodiazepine Prescriptions and Overdose Mortality in the United States, 1996-2013” (Αύξηση των συνταγογραφήσεων βενζοδιαζεπίνης και της θνησιμότητας λόγω υπερβολικής δόσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, 1996-2013) Am J Public Health. 2016 Apr;106(4):686-8.

Περίληψη

“ΣΤΟΧΟΙ: Να περιγραφούν οι τάσεις στις συνταγοποιήσεις βενζοδιαζεπίνης και η θνησιμότητα από τη λήψη υπερβολικής δόσης στις βενζοδιαζεπίνες μεταξύ των ενηλίκων στις ΗΠΑ. ΜΕΘΟΔΟΙ: Εξετάσαμε δεδομένα από την Medical Expenditure Panel Survey και τα στοιχεία πολλαπλών αιτιών θανάτου από τα Centers for Disease Control and Prevention. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Μεταξύ του 1996 και του 2013, το ποσοστό των ενηλίκων που έλαβαν μαι συνταγή βενζοδιαζεπίνης αυξήθηκε από το 4,1% (95% διάστημα εμπιστοσύνης [CI] = 3,8%, 4,5%) στο 5,6% (95% CI = 5,2%, 6,1%), με μια ποσοστιαία μεταβολή 2,5% (95% CI = 2,1%, 3,0%). Η ποσότητα βενζοδιαζεπινών που λήφθηκε αυξήθηκε από 1,1 (95% CI = 0,9, 1,2) σε 3,6 (95% CI = 3,0, 4,2) κιλά λοραζεπάμης που αντιστοιχούσε ανά 100.000 ασθενείς (ετήσιο ποσοστό μεταβολής  = 9.0%, 95% CI = 7,6%, 10,3%). Ο ρυθμός θνησιμότητας αυξήθηκε από 0,58 (95% CI = 0,55, 0,62) σε 3,07 (95% CI = 2,99, 3,14) ανά 100.000 ενήλικες, με μια σταθεροποίηση μετά το 2010. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Οι συνταγογραφήσεις βενζοδιαζεπίνης και η θνησιμότητα από τη λήψη υπερβολικής δόσης έχουν αυξηθεί σημαντικά. Οι θανατηφόρες υπερδοσολογίες που περιλαμβάνουν βενζοδιαζεπίνες έχουν συνολική σταθεροποίηση. Ωστόσο, καμία μείωση δεν βρέθηκε σε καμία ομάδα. Χρειάζονται παρεμβάσεις για τη μείωση της χρήσης βενζοδιαζεπινών ή για τη βελτίωση της ασφάλειάς τους.”

Τι είναι οι βενζοδιαζεπίνες;

Οι βενζοδιαζεπίνες είναι μια μεγάλη κατηγορία εργαστηριακά συνθετικών φαρμάκων[2] που περιλαμβάνουν: *

Διζαζεπάμη (Valium)

* Λοραζεπάμη (Ativan)

* Κλοναζεπάμη (Klonopin)

* Αλπραζολάμη (Xanax) [2]

“Benzodiazepines” (Βενζοδιαζεπίνες) https://www.rxlist.com/benzodiazepines/drugscondition.htm

Τα φάρμακα αυτά συνταγογραφούνται ευρέως[3] για καταστάσεις όπως:

* Άγχος

* Αυπνία

* Νευρικότητα

* Διαταραχές πανικού

* Κρίσεις

* Μυικοί σπασμοί [3]

“How Many People Take Benzodiazepines?” (Πόσα άτομα λαμβάνουν βενζοδιαζεπίνες;) https://www.psychologytoday.com/intl/blog/demystifying-psychiatry/201505/how-many-peopletake-benzodiazepines

Μερικές φορές χρησιμοποιούνται επίσης για την καταστολή κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης και για τη θεραπεία του προεμμηνορροϊκού συνδρόμου και των συμπτωμάτων απόσυρσης από το αλκοόλ.

Οι πολλές, μερικές φορές θανατηφόρες, παρενέργειες των βενζοδιαζεπινών

Όπως τα οπιοειδή, οι βενζοδιαζεπίνες προορίζονται σε μεγάλο βαθμό για βραχυπρόθεσμη χρήση, επειδή δρουν σχετικά γρήγορα. Αυτό σημαίνει ότι συνταγογραφούνται για οξείες καταστάσεις, όπως την ηρεμιστική καταστολή ενός ασθενούς πριν από μια χειρουργική επέμβαση ή την χαλάρωση του άγχους ενός ταξιδιώτη πριν από μια πτήση. Αλλά επίσης, παρόμοια με τα οπιοειδή, αυτά τα φάρμακα συχνά συνταγογραφούνται για μεγάλες χρονικές περιόδους, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε μια σειρά από σοβαρές παρενέργειες και εθισμό. Μόνο οι βενζοδιαζεπίνες είναι σπάνια υπεύθυνες για τους θανάτους από υπερβολική δόση. Αλλά επειδή καταστέλλουν το κεντρικό νευρικό σύστημα, το οποίο ελέγχει την αναπνοή, τον καρδιακό ρυθμό και άλλες αυτόνομες λειτουργίες, μπορούν να συμβάλουν στον θάνατο από υπερβολική δόση όταν λαμβάνονται μαζί με άλλα είδη καταστολέων του κεντρικού νευρικού συστήματος, όπως το αλκοόλ ή τα οπιοειδή. Αν και δεν είναι πιθανό να είναι θανατηφόρα, αυτά τα φάρμακα έχουν έναν μακρύ κατάλογο ανεπιθύμητων παρενεργειών. Οι μικρότερες από αυτές περιλαμβάνουν:

* Ζάλη

* Σύγχυση 

Προβλήματα με τη μνήμη και τη συγκέντρωση

* Γαστρεντερικά προβλήματα

* Κακή ισορροπία

* Κόπωση

Μπορούν όμως να εμφανιστούν και σοβαρές παρενέργειες, όπως:

* Ίκτερος

* Σοβαρή χαμηλή αρτηριακή πίεση

* Αυξημένος καρδιακός ρυθμός

* Μυοσκελετικά προβλήματα

* Γνωστική πτώση και άνοια (ειδικά σε ηλικιωμένους που παίρνουν για μεγάλες χρονικές περιόδους)

Πώς λειτουργούν οι βενζοδιαζεπίνες;

Η επιστήμη εξακολουθεί να μην έχει καθορίσει σαφώς τους ακριβείς λόγους για τους οποίους λειτουργούν οι βενζοδιαζεπίνες, αλλά πρόσφατες έρευνες δείχνουν την ικανότητά τους να επηρεάζουν ένα δίκτυο υποδοχέων στον εγκέφαλο που σχετίζεται με την παραγωγή και τη χρήση γ-αμινοβουτυρικού οξέος (gamma aminobutyric acid, GABA), ένα αμινοξύ που αναστέλλει την μετάδοση των νευρικών παλμών στο κεντρικό νευρικό σύστημα. Επειδή το GABA επιβραδύνει τη νευρική δραστηριότητα και οι βενζοδιαζεπίνες έχουν αποδειχθεί ότι ενισχύουν τις επιδράσεις του GABA, η σχέση αυτή φαίνεται να αντιπροσωπεύει τα ηρεμιστικά αποτελέσματα της επιβράδυνσης που μειώνουν το άγχος και προάγουν τον ύπνο και τη χαλάρωση των μυών.

Οι βλάβες στο σύστημα υποδοχέα GABA φαίνεται να παίζουν ρόλο σε μια σειρά ψυχολογικών και νευρολογικών συνθηκών όπως:

* Άγχος

* Πανικός

* Αϋπνία

* Επιληψία

Μερικές έρευνες υποδεικνύουν ότι η σχιζοφρένεια και άλλες ψυχώσεις μπορεί να σχετίζονται με έλλειψη GABA. Αν και οι υποδοχείς GABA βρίσκονται σε πολλές περιοχές του εγκεφάλου, είναι ιδιαίτερα διαδεδομένοι στον προμετωπιαίο φλοιό, τον ιππόκαμπο και την αμυγδαλή, τομείς που σχετίζονται με τη διαχείριση των συναισθημάτων, της γνώσης και του συντονισμού. Οι βενζοδιαζεπίνες μπορούν να προσδεθούν στους υποδοχείς GABA για να ενισχύσουν την ανασταλτική δράση τους. Ωστόσο, η σχέση μεταξύ του συστήματος υποδοχέα GABA και του μεγάλου δικτύου ενδοκανναβινοειδών υποδοχέων του σώματος αποκαλύπτει γιατί τα προϊόντα κάνναβης μπορούν να είναι ασφαλή και αποτελεσματικά εναλλακτικά προς τις βενζοδιαζεπίνες για σχεδόν κάθε κατάσταση που τα φάρμακα αυτά χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία.

Η σύνδεση κάνναβης / GABA

Οι ενδοκανναβινοειδείς υποδοχείς βρίσκονται σε όργανα και ιστούς σε όλο το σώμα, συνδέονται τόσο με τα κανναβινοειδή που παράγονται εσωτερικά όσο και με εκείνα που προέρχονται από εξωτερικές πηγές όπως τα μπαχαρικά και η κάνναβη. Ο υποδοχέας κανναβινοειδών CB1 εμφανίζεται ευρέως στον εγκέφαλο[4], ειδικά στον προμετωπιαίο φλοιό, τον ιππόκαμπο και τις περιοχές της αμυγδαλής που είναι επίσης πλούσιες σε υποδοχείς GABA. [4] Katona I, Rancz EA, Acsady L, Ledent C, Mackie K, Hajos N, Freund TF “Distribution of CB1 cannabinoid receptors in the amygdala and their role in the control of GABAergic transmission” (Κατανομή των CB1 κανναβινοειδών υποδοχέων στην αμυγδαλή και ο ρόλος τους στον έλεγχο της GABAergic μετάδοσης) J Neurosci. 2001 Dec 1;21(23):9506-18.

Περίληψη

“Τα κανναβινοειδή είναι οι πιο δημοφιλείς παράνομα ουσίες που χρησιμοποιούνται για ψυχαγωγικούς σκοπούς παγκοσμίως. Ωστόσο, το νευροβιολογικό υπόστρωμα της ικανότητάς τους να αλλάζουν την διάθεση δεν έχει διευκρινιστεί μέχρι στιγμής. Εδώ αναφέρουμε ότι οι υποδοχείς κανναβινοειδών CB1 εκφράζονται σε υψηλά επίπεδα σε ορισμένους πυρήνες αμυγδαλής, ειδικά στους πλευρικούς και βασικούς πυρήνες, αλλά απουσιάζουν σε άλλους πυρήνες (πχ. στον κεντρικό πυρήνα και στον μεσαίο πυρήνα). Η έκφραση της πρωτεΐνης CB1 περιορίστηκε σε έναν ξεχωριστό υποπληθυσμό των GABAergic ενδονευρώνων που αντιστοιχούν σε μεγάλα θετικά σε χολοκυστοκινίνη κύτταρα. Λεπτομερής ηλεκτρονική μικροσκοπική έρευνα αποκάλυψε ότι οι υποδοχείς CB1 εντοπίζονται προσυναπτικά σε τερματικούς άξονες θετικούς στη χολοκυστοκινίνη, οι οποίοι καθιερώνουν συμμετρικές GABAergic συνάψεις με τους μετασυναπτικούς στόχους. Η φυσιολογική συνέπεια αυτού του συγκεκριμένου ανατομικού εντοπισμού ερευνήθηκε με εγγραφές patch-clamp ολόκληρου κυττάρου σε κυριότερα κύτταρα των πλευρικών και βασικών πυρήνων. Οι αγωνιστές CB1 υποδοχέα, το WIN 55,212-2 και το CP 55,940 μείωσαν το εύρος των προκαλούμενων και αυθόρμητων IPSCs μεσολαβούμενων από τον υποδοχέα GABA(A), ενώ οι μικροσκοπικές IPSCs που δεν αντέχουν στο δυναμικό δράσης δεν επηρεάστηκαν σημαντικά. Αντίθετα, οι αγωνιστές υποδοχέα CB1 ήταν αναποτελεσματικοί στην αλλαγή του πλάτους των IPSCs στον κεντρικό πυρήνα του αρουραίου και στον βασικό πυρήνα των ποντικών που εξουδετερώνουν τον CB1. Αυτά τα αποτελέσματα υποδηλώνουν ότι τα κανναβινοειδή στοχεύουν συγκεκριμένα στοιχεία σε νευρωνικά δίκτυα συγκεκριμένων πυρήνων αμυγδαλής, όπου ρυθμίζουν προσυναπτικά GABAergic συναπτική μετάδοση. Προτείνουμε αυτά τα ανατομικά και φυσιολογικά χαρακτηριστικά, που χαρακτηρίζουν τους υποδοχείς CB1 σε διάφορες περιοχές του εμπρόσθιου εγκεφάλου, ότι αντιπροσωπεύουν το νευρωνικό υπόστρωμα για τα ενδοκανναβινοειδή που εμπλέκονται στην ανάδρομη συναπτική σηματοδότηση και μπορούν να εξηγήσουν μερικά από τα συναισθηματικά συναφή συμπεριφορικά αποτελέσματα της έκθεσης σε κανναβινοειδή.” Το ανανδαμίδιο[5] και η 2-AG, τα φυσικά κανναβινοειδή που παράγονται και χρησιμοποιούνται στο σώμα μας, προάγουν επίσης τα συναισθήματα της ηρεμίας και της χαλάρωσης και πρόσφατες έρευνες δείχνουν ότι μπορούν να επηρεάσουν διαδικασίες που μειώνουν την απελευθέρωση του GABA[6], ακριβώς όπως κάνουν οι βενζοδιαζεπίνες. Και επειδή τα κανναβινοειδή από την κάνναβη, ιδιαίτερα η κανναβιδιόλη (CBD), επηρεάζει τους ίδιους υποδοχείς με τα φυσικά κανναβινοειδή, υποστηρίζουν αυτές τις διαδικασίες. [5] “Eating Anandamide: The Bliss Molecule” (Τρώγοντας το ανανδαμίδιο: Το μόριο της ευδαιμονίας)

https://www.hellomd.com/health-wellness/5a949d06f24d1300077ccb66/eatinganandamide-the-bliss-molecule [6] Cuttler C, Spradlin A, Nusbaum AT, Whitney P, Hinson JM, McLaughlin RJ “Blunted stress reactivity in chronic cannabis users” (Αμβλεία αντιδραστικότητα στρες σε χρόνιους χρήστες κάνναβης) Psychopharmacology (Berl). 2017 Aug;234(15):2299-2309.

Περίλήψη

“ΛΟΓΙΚΗ: Ένας από τους πιο συχνά αναφερόμενους λόγους χρόνιας χρήσης κάνναβης είναι η αντιμετώπιση του άγχους. Σύμφωνα με αυτό, οι χρήστες κάνναβης έχουν δείξει μειωμένη συναισθηματική διέγερση και εξασθένηση της αντιδραστικότητας στο στρες σε απόκριση σε αρνητικές εικόνες. ΣΤΟΧΟΙ: Από τη δική μας γνώση, η παρούσα μελέτη αντιπροσωπεύει την πρώτη που εξετάζει τα αποτελέσματα ενός χειρισμού οξείας πίεσης στο υποκειμενικό άγχος και της κορτιζόλης στο σάλιο σε χρόνιους χρήστες κάνναβης σε σύγκριση με μη χρήστες. ΜΕΘΟΔΟΙ: Σαράντα χρήστες κάνναβης και 42 μη χρήστες ανατέθηκαν τυχαία για να ολοκληρώσουν είτε τις συνθήκες πίεσης είτε τις συνθήκες μη πίεσης της δοκιμής Maastricht Acute Stress Test (MAST). Η κατάσταση άγχους του MAST χειρίζεται τόσο φυσιολογικό (τοποθέτηση χεριών σε παγόλουτρο) όσο και ψυχοκοινωνικό άγχος (υπολογισμός μαθηματικών υπό συνθήκες κοινωνικής αξιολόγησης). Οι συμμετέχοντες έδωσαν βασικές αξιολογήσεις υποκειμενικού στρες πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την χειραγώγηση του στρες. Η κορτιζόλη μετρήθηκε από δείγματα σάλιου που ελήφθησαν πριν και μετά τον χειρισμό του στρες. Επιπλέον, μετρήθηκαν η αυτοαναφερόμενη επιθυμία (για χρήση) και τα συμπτώματα απόσυρσης της κάνναβης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Οι υποκειμενικές εκτιμήσεις τάσεων και τα επίπεδα κορτιζόλης ήταν σημαντικά υψηλότερα σε μη χρήστες σε κατάσταση στρες σε σχέση με τους μη χρήστες σε κατάσταση μη καταπόνησης. Αντίθετα, οι χρήστες κάνναβης έδειξαν αμβλεία (σε αδράνεια) αντιδραστικότητα στρες. Ειδικότερα, δεν έδειξαν αύξηση της κορτιζόλης και έδειξαν σημαντικά μικρότερη αύξηση στις εκτιμήσεις υποκειμενικού στρες. Η χειραγώγηση του στρες δεν είχε καμία επίδραση στην αυτοαναφερόμενη επιθυμία (για χρήση) ή τα συμπτώματα στέρησης από τους χρήστες της κάνναβης. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η χρόνια χρήση κάνναβης συνδέεται με την αμβλυμένη αντιδραστικότητα του στρες. Απαιτείται μελλοντική έρευνα για να καθοριστεί εάν αυτό συμβάλλει στην προσφορά ευελιξίας ή ευπάθειας στη ψυχοπαθολογία που σχετίζεται με το άγχος, καθώς και στους μηχανισμούς στους οποίους στηρίζεται αυτό το φαινόμενο.”

Η κάνναβη προσφέρει τα οφέλη των βένζος, χωρίς όμως τους κινδύνους των βένζος

Τα προϊόντα κάνναβης όλων των ειδών, ειδικά εκείνα με υψηλή περιεκτικότητα σε CBD, μπορούν να είναι αποτελεσματικά και πολύ ασφαλέστερες εναλλακτικές λύσεις από ότι οι βενζοδιαζεπίνες. Αν και οι ενδοκανναβινοειδείς υποδοχείς βρίσκονται σε σχετικά μεγάλους αριθμούς σε πολλές περιοχές του εγκεφάλου, είναι ιδιαιτέρως απούσες στο στέλεχος του εγκεφάλου, σε αντίθεση με τους υποδοχείς τόσο για τα οπιοειδή όσο και για το GABA. Για το λόγο αυτό, η κάνναβη είναι εξαιρετικά απίθανο να προκαλέσει ή να συμβάλει σε θάνατο από υπερβολική δόση. Όταν χρησιμοποιούνται για μεγάλες χρονικές περιόδους, οι βενζοδιαζεπίνες μπορούν να υπερισχύσουν της έκφρασης του GABA του ίδιου του σώματος. Αυτά τα φάρμακα μπορεί να καταστούν εθιστικά και, όταν τα σταματήσουμε, μπορούν να προκαλέσουν μια σειρά δυνητικά επικίνδυνων συμπτωμάτων απόσυρσης. Ο κίνδυνος του εθισμού με βενζοδιαζεπίνη είναι τόσο υψηλός ώστε η πλειονότητα των προγραμμάτων αποτοξίνωσης ναρκωτικών περιλαμβάνει πλέον θεραπεία και για αυτά μαζί με τα πρωτόκολλα για τα οπιοειδή και τα άλλα είδη ουσιών/φαρμάκων. Αλλά η διακοπή της κάνναβης προκαλεί λίγα, αν προκαλεί και καθόλου, φυσικά συμπτώματα στέρησης. Και επειδή η κάνναβη επηρεάζει όλες τις λειτουργίες του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος (ΕΚΣ), φέρνει μαζί της και άλλα θετικά αποτελέσματα, όπως την υποστήριξη του ανοσοποιητικού συστήματος και την ανακούφιση από τον πόνο και την αντιμετώπιση συμπτωμάτων ενός μακρύ καταλόγου συνθηκών υγείας. Πρόσφατη έρευνα για την κάνναβη ως υποκατάστατο συνταγογραφούμενων φαρμάκων αποκαλύπτει ότι η συντριπτική πλειοψηφία των καταναλωτών κάνναβης ήταν σε θέση να μειώσει ή να σταματήσει τη χρήση όχι μόνο οπιοειδών, αλλά και άλλων φαρμάκων[7], συμπεριλαμβανομένων των βενζοδιαζεπινών, με τη χρήση κάνναβης. [7] Reiman A, Welty M, Solomon P “Cannabis as a Substitute for Opioid-Based Pain Medication: Patient Self-Report” (Η κάνναβη ως υποκατάστατο του φαρμάκου για τον πόνο που βασίζεται σε οπιοειδή: Αυτοαναφορά ασθενών) Cannabis Cannabinoid Res. 2017 Jun 1;2(1):160-166. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28861516

Περίληψη

“Εισαγωγή: Οι υπερβολικές δόσεις συνταγογραφούμενων ουσιών είναι η κύρια αιτία θανάτου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι εναλλακτικές λύσεις για τα οπιοειδή για τη θεραπεία του πόνου είναι απαραίτητες για την αντιμετώπιση αυτού του ζητήματος. Η κάνναβη μπορεί να αποτελέσει αποτελεσματική θεραπεία για τον πόνο, μειώνει σημαντικά την πιθανότητα εξάρτησης και εξαλείφει τον κίνδυνο θανατηφόρας υπερδοσολογίας σε σύγκριση με τα φάρμακα που βασίζονται σε οπιοειδή. Οι ασθενείς με ιατρική χρήση κάνναβης αναφέρουν ότι η κάνναβη είναι εξίσου αποτελεσματική, αν όχι περισσότερο αποτελεσματική, από τα φάρμακα που βασίζονται σε οπιοειδή για τον πόνο. Υλικά και μέθοδοι: Η τρέχουσα μελέτη εξέτασε τη χρήση κάνναβης ως υποκατάστατο φαρμάκων για τον πόνο που βασίζονται σε οπιοειδή, συλλέγοντας στοιχεία από 2.897 ασθενείς ιατρικής χρήσης κάνναβης. Συζήτηση: Το τριάντα τέσσερις τοις εκατό του δείγματος ανέφερε χρήση φαρμάκων για τον πόνο που βασίζονται σε οπιοειδή τους τελευταίους 6 μήνες. Οι ερωτηθέντες ανέφεραν συνειδητά ότι η κάνναβη παρείχε ανακούφιση στο ίδιο επίπεδο με τα άλλα φάρμακά τους, αλλά χωρίς τις ανεπιθύμητες παρενέργειες. Ενενήντα επτά τοις εκατό του δείγματος ‘συμφώνησαν σθεναρά / συμφώνησαν’ ότι είναι σε θέση να μειώσουν την ποσότητα των οπιούχων που καταναλώνουν όταν χρησιμοποιούν επίσης και κάνναβη και το 81% ‘συμφώνησε σθεναρά / συμφώνησε’ ότι η λήψη κάνναβης από μόνη της ήταν πιο αποτελεσματική στη θεραπεία της κατάστασής τους από τη λήψη της κάνναβης μαζί με οπιοειδή. Τα αποτελέσματα ήταν παρόμοια για όσους χρησιμοποίησαν κάνναβη με την χρήση φαρμάκων για τον πόνο που δεν βασίζονται σε οπιοειδή. Συμπέρασμα: Η μελλοντική έρευνα θα πρέπει να παρακολουθεί τις κλινικές εκβάσεις όπου η κάνναβη προσφέρεται ως βιώσιμο υποκατάστατο της θεραπείας του πόνου και να εξετάσει τα αποτελέσματα της χρήσης κάνναβης ως θεραπείας με τη βοήθεια φαρμάκων για την εξάρτηση από τα οπιοειδή.” Τα τεκμηριωμένα οφέλη της κάνναβης περιλαμβάνουν την ανακούφιση από το άγχος, την αϋπνία και την κατάθλιψη, καθώς και τα συμπτώματα της επιληψίας και άλλων διαταραχών που επί του παρόντος θεραπεύονται με βενζοδιαζεπίνες. Σε όλες τις μορφές της, η κάνναβη λειτουργεί με τις οδούς GABA του εγκεφάλου όπως ακριβώς κάνουν και τα βένζος και ίσως η κάνναβη να είναι και ένα φάρμακο εξόδου από αυτή την επιδημία εξάρτησης.

10 θανάσιμα φάρμακα/ουσίες που η κυβέρνηση λέει ότι είναι πιο ασφαλή από την κάνναβη

(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: HERB, “10 Deadly Drugs The Government Says Are Safer Than Weed” https://herb.co/news/legalization/deadly-drugs/ , Todd Farmington, Jul 27, 2017)

Με την έκδοση του πιο πρόσφατου οδηγού της, η Drug Enforcement Administration (DEA, Υπηρεσία για την Καταπολέμηση των Ναρκωτικών των ΗΠΑ) εξακολουθεί να θέλει να πιστεύουμε ότι η κάνναβη είναι πιο θανατηφόρα από την κοκαΐνη και τη meth (μεθαφεταμίνη). Παρόλο που κανένας (ούτε ένας άνθρωπος σε όλη την καταγραμμένη ιστορία της ανθρωπότητας) δεν πέθανε από υπερβολική δόση κάνναβης, η DEA δεν έχει αλλάξει την κατάταξη της κάνναβης στους πίνακες με τις επικίνδυνες ουσίες και αυτή εξακολουθεί να είναι ταξινομημένη στον Πίνακα Ι μαζί με τα τα πιο επικίνδυνα ναρκωτικά που υπάρχουν στον κόσμο. Όμως ναρκωτικά και ουσίες όπως η κοκαΐνη, τη φαιντανύλη και η meth, σύμφωνα πάντα με την DEA, εξακολουθούν να θεωρούνται ασφαλέστερες από την κάνναβη, όπως φαίνεται στον οδηγό της

“Drugs of Abuse” του 2017[1]. [1] “Drugs of Abuse” (Ουσίες κατάχρησης) https://www.dea.gov/documents/2017/06/15/drugsabuse [*] Πήγη: “Controlled Substances Act, USA” (Νόμος Ελεγχόμενων Ουσιών, ΗΠΑ) https://en.wikipedia.org/wiki/Controlled_Substances_Act 1.

Βενζοδιαζεπίνες, Πίνακας IV

Οι βενζοδιαζεπίνες aka “benzos / βένζος” είναι μια κατηγορία ψυχοδραστικών φαρμάκων, τα οποία βρίσκονται σε πολλά φάρμακα κατά του άγχους, όπως το Xanax[2] και το Valium. Μόνο το 2015, τα βένζος είχαν εμπλακεί στον θάνατο περισσότερων από 8.000 Αμερικανών. [2] “Make The Better Choice And Choose Cannabis Over Xanax” (Κάνε την καλύτερη επιλογή και επίλεξε την κάνναβη αντί του Xanax) https://herb.co/news/health/cannabis-over-xanax/

2. Κοκαΐνη, Πίνακας II

Όπως και να την ξέρετε, “coke”, “yayo” ή “Charlie”, ευθύνεται για την απώλεια της ζωής χιλιάδων Αμερικανών κάθε το χρόνο.

3. Φαιντανύλη, Πίνακας II

Η φαιντανύλη εισήλθε στη φαρμακευτική αγορά στις αρχές της δεκαετίας του εξήντα, με τη χρήση της να γίνεται όλο και πιο διαδεδομένη λόγω της ισχύος της. Η φαιντανύλη[3] μπορεί να είναι μεταξύ 50 και 100 φορές ισχυρότερη από τη μορφίνη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο σκοτώνει σχεδόν 10.000 ανθρώπους ετησίως στις πολιτείες. [3] “The Facts Are In, And Fentanyl-laced Weed Is Complete Bullshit” (Τα γεγονότα είναι πραγματικά και το ενισχυμένο χόρτο με φαιντανύλη είναι τελείως μαλακία)

4. Υδροκωδόνη, Πίνακας II Προερχόμενη από την κωδεΐνη, η υδροκωδόνη είναι ένα ημι-συνθετικό οπιοειδές, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως θεραπεία για όλο το εικοσιτετράωρο για τον σοβαρό πόνο. Εκεί βρίσκεται και το πρόβλημα, με το να γίνεται εθιστική, με χιλιάδες θανάτους ως συνέπεια αυτή της ουσίας.

5. Λαύδανο, Πίνακας II

Όπως θα δείτε στα περισσότερα ΦΟΧ (φύλλο οδηγιών χρήσης) των συνταγογραφούμενων φαρμάκων, δεν πρέπει να αναμειγνύεται το οινόπνευμα και τα οπιοειδή. Αλλά αυτό δεν συνέβαινε τον 19ο αιώνα, όταν το λαύδανο ήταν δημοφιλές, καθώς ήταν ένας συνδυασμός και των δύο. Αυτό το βάμμα με βάση το αλκοόλ δεν ήταν μόνο δημοφιλές αλλά και αρκετά θανατηφόρο.

6. Μεθαδόνη, Πίνακας II

Με την χρήση της για να βοηθήσει τους εθισμένους να μειώσουν την εξάρτησή τους από τη μορφίνη, θα μπορούσαμε να πούμε ότι η μεθαδόνη[4] είναι ένα απαραίτητο κακό. Αλλά εξακολουθεί να είναι μια επικίνδυνη ουσία, και εξίσου θανατηφόρα, με περίπου 5.000 θανάτους να αποδίδονται στην μεθαδόνη. [4] “Addicts To Be Treated With Cannabis At New Recovery Clinic” (Εθισμένοι θα θεραπεύονται με κάνναβη σε νέα κλινική απεξάρτησης) https://herb.co/news/health/cannabis-recovery-clinic/

7. Μεθαμφεταμίνη, Πίνακας II

Ανεξάρτητα από το πού ζεις, οι πιθανότητες είναι πολύ μεγάλες να γνωρίζεις κάποιον που έχει εθιστεί στην meth, που σκοτώνει χιλιάδες Αμερικανούς κάθε χρόνο.

8. Μορφίνη, Πίνακας II

Εκτός του ότι είναι ένα από τα παλαιότερα φαρμακευτικά προϊόντα, η μορφίνη μπορεί επίσης να ισχυριστεί ότι είναι και ένα από τα πιο θανατηφόρα, σκοτώνοντας χιλιάδες Αμερικανούς κάθε χρόνο. [5] “CBD VS. Pharmaceuticals: How Do They Compare?” (CBD vs. Φαρμακευτικά προϊόντα: Πώς συγκρίνονται;) https://herb.co/news/health/arby-barosso-green-roads-world/

9. Οξυκωδόνη, Πίνακας II

Κοντά στο τέλος του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, ένας Γερμανός φαρμακοποιός συνέθεσε το αλκαλικό οπιοειδές που βρέθηκε στην περσική παπαρούνα, με αποτέλεσμα να ανακαλύψει την οξυκωδόνη. Η αρχική πρόθεση ήταν να αναπτυχθεί ένα παυσίπονο που να είναι λιγότερο εθιστικό από την ηρωίνη και τη μορφίνη, αλλά και παρόλα αυτά να είναι ακόμα αποτελεσματικό. Δυστυχώς, η οξυκωδόνη είναι αποτελεσματική τόσο όσο η ηρωίνη και η μορφίνη, αλλά και εξίσου θανατηφόρα, με την “Hillbilly Heroin” να επιφέρει τον θάνατο σε πάνω από 5.000 ανθρώπους το χρόνο μόνο στις Ηνωμένες Πολιτείες.

10. Φαινκυκλιδίνη, Πίνακας II

Στον δρόμο, η PCP έχει πολλά παρατσούκλια, όπως “Angel Dust”, “Hog”, “Lovely”, “Wack”, “Embalming Fluid” και “Rocket Fuel”, που όλα τους αναπαριστούν τις περίεργες και ζωηρές επιδράσεις της. Επίσης, μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να ενισχύσει και το χόρτο, και αυτό μας οδηγεί σε “Supergrass” και “Killer Joints” προϊόντα.

Χωρίς τη νόμιμη κάνναβη, τα φάρμακα για το άγχος θα είναι η επόμενη επιδημία εθισμού

(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: HERB, “Without Legal Cannabis, Anxiety Meds Will Be The Next Addiction Epidemic” https://herb.co/news/health/anxiety-meds-benzodiazepines-addictionepidemic/ , Miroslav Tomoski, Nov 15, 2017, Φωτογραφία από τον John Moore/Getty Images)

Wilmington, OH – 16 Δεκεμβρίου: Η Nicky Lily-Warren προετοιμάζεται να λάβει φάρμακα για το άγχος στις 16 Δεκεμβρίου 2008 στο Wilmington του Ohio. Μια ανύπαντρη μητέρα με προβλήματα υγείας, καλύπτεται από το Medicaid, αλλά έχει λίγους πόρους και μπορεί να της κάνουν σύντομα ακόμα και έξωση από το σπίτι της. Καθώς η επιδημία οπιοειδών έφτασε σε σοβαρά τραγικά ύψη, οι υπερβολικές δόσεις αναφέρονται σε όλους του τίτλους ειδήσεων παντού. Η κάλυψη των μέσων μαζικής ενημέρωσης επικεντρώνεται συχνά στη θανατηφόρα απομάκρυνση από τα ακριβά συνταγογραφούμενα οπιοειδή στη φθηνότερη εναλλακτική που είναι η ηρωίνη ή τα συνθετικά οπιοειδή όπως η φαιντανύλη. Αυτό που έχει χάσει αυτή η ειδησεογραφική κάλυψη είναι μια άλλη ανησυχητική τάση που κρύβεται πίσω από αυτά τα ρεπορτάζ, που χρησιμοποιούν γενικόλογους όρους στους τίτλους τους όπως το πολύ γενικό και αόριστο “συνταγογραφούμενα φάρμακα”. Έτσι, ενώ η επικέντρωση της προσοχής μας είναι πάνω στα οπιοειδή, τα φάρμακα κατά του άγχους που είναι γνωστά ως βενζοδιαζεπίνες, έχουν εμφανίσει μια συγκλονιστική αύξηση τόσο στον ρυθμό συνταγογράφησης τους όσο και στις υπερβολικές δόσεις. Σύμφωνα με τα πλέον πρόσφατα στοιχεία[1] των Centers for Disease Control, τα οπιοειδή είναι μακράν ο μεγαλύτερος δολοφόνος, αλλά και οι βενζοδιαζεπίνες εμπλέκονται σε ένα ανησυχητικό ποσοστό, στο 31%, των θανάτων από υπερβολική δόση. Για να το θέσουμε σε προοπτική, τα στοιχεία[2] από το National Institute on Drug Abuse δείχνουν ότι ο αριθμός των θανάτων που σχετίζονται με αυτά τα φάρμακα υπερδιπλασιάστηκε από το 2002 έως το 2015 με όλες τις ενδείξεις ότι αυτή είναι μια συνεχής τάση που δεν έχει ακόμη σταθεροποιηθεί. [1] “Prescription Opioid Data” (Δεδομένα συνταγογραφούμενων οπιοειδών)

https://www.cdc.gov/drugoverdose/data/prescribing.html [2]

“Overdose Death Rates” (Ποσοστά θανάτων λόγω υπερβολικής δόσης) https://www.drugabuse.gov/related-topics/trends-statistics/overdose-death-rates

Το ίδιο αυτό πρότυπο και περισσότερα φαίνονται επίσης σε μια μελέτη[3] του 2016 που διεξήχθη από τους ερευνητές του Albert Einstein College of Medicine στο περιοδικό American Journal of Public Health. [3] (ό.π.) “Increasing Benzodiazepine Prescriptions and Overdose Mortality in the United States, 1996-2013” (Αύξηση των συνταγογραφήσεων βενζοδιαζεπίνης και της θνησιμότητας λόγω υπερβολικής δόσης στις Ηνωμένες Πολιτείες, 1996-2013) Οι ερευνητές ανακάλυψαν ότι οι συνταγές αυξήθηκαν σημαντικά από τα 8,1 στα 13,5 εκατομμύρια τα τελευταία 20 χρόνια, ενώ όσοι έλαβαν μια συνταγή αυξήθηκαν κατά 40% περίπου. Το αυξημένο επίπεδο προσφοράς αντιστοιχούσε σε σημαντικά υψηλότερα ποσοστά υπερβολικής δόσης με τη μελέτη που διαπίστωσε ότι οι θάνατοι που σχετίζονται με τις βενζοδιαζεπίνες αυξήθηκαν κατά 500%. Η μελέτη αυτή εξέτασε στοιχεία από τις έρευνες της Medical Expenditure Panel Surveys, (MEPS)[4], οι οποίες συγκέντρωσαν στοιχεία σχετικά με τον αριθμό των συνταγών που συμπληρώθηκαν από το 1996 έως το 2013. [4] https://meps.ahrq.gov/mepsweb/ Οι βενζοδιαζεπίνες είναι πιο γνωστές ως φάρμακα κατά του άγχους όπως το Xanax[5] και το Valium, αλλά περιλαμβάνουν και άλλα, όπως το Serax, το οποίο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία των επιληπτικών κρίσεων και το Restoril, το οποίο συνταγογραφείται για την αϋπνία. Το συμπέρασμα είναι ότι όλες αυτές οι συνθήκες έχουν τη δυνατότητα να αντιμετωπίζονται με την κάνναβη. [5] Εθνικό Συνταγολόγιο, 04.01.01.01 Βενζοδιαζεπίνες (Benzodiazepine) Στις δραστικές ουσίες περιλαβάνονται: Αλπραζολάμη, Βρωμαζεπάμη, Διαζεπάμη, Ζαλεπλόνη, Ζολπιδέμη, Ζοπικλόνη, Κλοβαζάμη, Κλοραζεπάτη, Κουαζεπάμη, Λοραζεπάμη, Πραζεπάμη, Τεμαζεπάμη, Τριαζολάμη, Φθοριονιτραζεπάμη, Χλωροδιαζεποξείδη. Περιεχόμενα κεφαλαίου 04.01.01.01.01 Αλπραζολάμη (Alprazolam): ALPRAZOLAM/GENERICS/Generics, SATURNIL/Adelco, XANAX/Pfizer 04.01.01.01.02 Βρωμαζεπάμη (Bromazepam): EVAGELIN/Help, LEXOTANIL/Roche, NOTORIUM/Adelco, PASCALIUM/Φαρματεν 04.01.01.01.03 Διαζεπάμη (Diazepam): APOLLONSET/Farmanic, ATARVITON/Erfar, STEDON/Adelco, STESOLID/Remek 04.01.01.01.04 Κλοβαζάμη (Clobazam): FRISIUM/Aventis 04.01.01.01.05 Κλοραζεπάτη δικαλιούχος (Clorazepate Dipotassium): TRANXENE/Sanofi-Aventis 04.01.01.01.06 Λοραζεπάμη (Lorazepam): ARIPAX/Erfar, DORM/Norma, NIFALIN/Farmanic, NOVHEPAR/Coup, TAVOR/Wyeth, TITUS/Help, TRANKILIUM/Ni-The 04.01.01.01.07 Πραζεπάμη (Prazepam): CENTRAC/Pfizer 04.01.01.01.08 Χλωροδιαζεποξείδη υδροχλωρική (Chlordiazepoxide Hydrochloride): OASIL/Gap * Κατάταξη κεφαλαίου Εθνικό συνταγολόγιο 04 Φάρμακα παθήσεων κεντρικού νευρικού συστήματος 04.01 Αγχολυτικά (ελάσσονα ηρεμιστικά) και υπνωτικά 04.01.01 Αγχολυτικά 04.01.01.01 Βενζοδιαζεπίνες (Benzodiazepine) Πηγή: Εθνικό συνταγολόγιο, 2007, (σελ. 189) http://www.isathens.gr/images/documents/nat_form.pdf “Η έρευνά μας με την ιατρική χρήση της κάνναβης φέρνει την ανακούφιση του άγχους στην κορυφή”, λέει ο Zach Walsh, Assistant Professor of Psychology στο UBC και Co-Director για το Centre for the Advancement of Psychological Science and Law.. Ο Walsh μελετά επί του παρόντος τη δυνατότητα να χρησιμοποιηθεί η κάνναβη ως θεραπεία για την PTSD (μετατραυματική αγχώδης διαταραχή), κατάσταση που είναι γνωστό ότι προκαλεί σοβαρό άγχος. “Υπάρχουν πολλές αδυναμίες με τις βενζοδιαζεπίνες”, λέει, “ειδικά στο ότι μπορούν να αναπτύξουν συμπτώματα απόσυρσης αρκετά γρήγορα”. Ως αποτέλεσμα, ο Walsh επισημαίνει. οι ασθενείς καταλήγουν να χρησιμοποιούν αυτά τα φάρμακα, τα οποία προορίζονται για βραχυπρόθεσμη χρήση, για εκτεταμένες χρονικές περιόδους. κάτι που δεν θα μπορούσε μόνο να αυξήσει την πιθανότητα υπερδοσολογίας αλλά πιστεύεται επίσης ότι συνδέεται και με την άνοια. [6] “Benzodiazepine use may raise risk of Alzheimer’s disease” (Η χρήση βενζοδιαζεπίνης μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο της νόσου του Alzheimer) https://www.health.harvard.edu/blog/benzodiazepine-use-may-raise-risk-alzheimers-disease201409107397 Μια μελέτη[7] που διεξήχθη από το Harvard/Brown Anxiety Disorder Research Project διαπίστωσε ότι το ένα τρίτο των ασθενών που συνταγογραφήθηκαν βενζοδιαζεπίνες ανέφεραν ότι συνέχισαν να τα χρησιμοποιούν για πάνω από μια δεκαετία. [7] Vasile RG, Bruce SE, Goisman RM, Pagano M, Keller Mbω “Results of a naturalistic longitudinal study of benzodiazepine and SSRI use in the treatment of generalized anxiety disorder and social phobia” (Αποτελέσματα φυσιολογικής περιφερειακής μελέτης της βενζοδιαζεπίνης και της χρήσης SSRI στη θεραπεία της γενικευμένης διαταραχής άγχους και της κοινωνικής φοβίας) Depress Anxiety. 2005;22(2):59-67. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/16094662

Περίληψη “Η τελευταία δεκαετία έχει φέρει σημαντικές νέες εξελίξεις στην ψυχοφαρμακολογική αντιμετώπιση της γενικευμένης διαταραχής άγχους και της κοινωνικής φοβίας. Εξετάσαμε τα πρότυπα συνταγογράφησης φαρμάκων για τη θεραπεία αυτών των διαταραχών άγχους για 12 χρόνια για να αξιολογήσουμε τις αλλαγές στη χρήση ψυχοτρόπων φαρμάκων κατά του άγχους κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου των εξελισσόμενων κατευθυντήριων οδηγιών. Εξετάσαμε τη χρήση ψυχοτρόπων φαρμάκων σε 305 ασθενείς με γενικευμένη διαταραχή άγχους και 232 με κοινωνική φοβία που εντάχθηκαν στο ερευνητικό πρόγραμμα Harvard/Brown Anxiety Disorders Research Project (HARP), μια προοπτική, διαχρονική μελέτη των διαταραχών άγχους. Τα μοντέλα ψυχοτρόπου θεραπείας φαίνεται ότι παρέμειναν σχετικά σταθερά σε διάστημα 12 ετών με τις βενζοδιαζεπίνες να είναι τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται συχνότερα τόσο για γενικευμένη διαταραχή άγχους όσο και για κοινωνική φοβία. Συγκριτικά, οι επιλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (selective serotonin reuptake inhibitor, SSRI) και η χρήση βενλαφαξίνης ως αυτόνομων φαρμάκων για αυτές τις διαταραχές παρέμεινε χαμηλός καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου παρακολούθησης. Στη δωδεκαετή παρακολούθηση, το 24% των ασθενών με γενικευμένη διαταραχή άγχους και το 30% των ασθενών με κοινωνική φοβία δεν χρησιμοποίησε ούτε SSRI/εκλεκτικό αναστολέα επαναπρόσληψης νορεπινεφρίνης (selective norepinephrine reuptake inhibitor, SNRI) ούτε βενζοδιαζεπίνη. Οι συστάσεις θεραπείας για τη χρήση των SSRIs και της βενλαφαξίνης στη διαχείριση της γενικευμένης διαταραχής άγχους και της κοινωνικής φοβίας που αρχικά δημοσιεύθηκε το 1998 είχαν μέτρια επίδραση στις αλλαγές στην ψυχοφαρμακολογική πρακτική 4-5 χρόνια αργότερα. Εξετάζονται δυσκολίες στην εφαρμογή των κατευθυντήριων γραμμών θεραπείας.” Ευτυχώς, η κάνναβη φαίνεται να είναι ο τέλειος υποψήφιος για την αντικατάσταση αυτών των φαρμάκων. Ο Walsh και η ομάδα ερευνητών του εργάζονται επί του παρόντος για να καθορίσουν πόσο αποτελεσματική είναι η κάνναβη. Πιστεύει ότι μερικά από τα λιγότερο γνωστά και μελετημένα μόρια όπως τα τερπένια και η CBD έχουν τα καλύτερα αντι-αγχολυτικά αποτελέσματα. Είναι αυτό το χημικό make-up που θα μπορούσε να βοηθήσει εκείνους που πάσχουν από PTSD οι οποίοι είναι πιθανό να συνταγογραφηθούν με βένζος (benzos). “Εν τω μεταξύ”, λέει ο Walsh, “είναι καλό να ακούσουμε τι λένε οι ασθενείς. Οι ασθενείς έχουν πρωτοστατήσει στην χρήση της κάνναβης ως φάρμακο εδώ και πάνω από μία δεκαετία και συνεχίζουν να πρωτοστατούν”. Μεταξύ αυτών των ασθενών είναι βετεράνοι[8] που έχουν γίνει μερικοί από τους πιο ενθουσιώδεις υποστηρικτές της ιατρικής χρήσης της κάνναβης. Καθώς περιμένουν την επιστήμη να προλάβει να ακολουθήσει τον ρυθμό, οι εμπειρίες που έχουν από πρώτο χέρι τους έχουν μετατρέψει σε υποστηρικτές περιπτωσιολογικούς μάρτυρες για μια εναλλακτική λύση στα γενόσημα φαρμακευτικά προϊόντα. [8] “Millions of Veterans Are Pressuring The VA For The Right To Use Medical Marijuana” (Εκατομμύρια βετεράνοι πιέζουν την VA για το δικαίωμα της ιατρικής χρήσης της κάνναβης) https://herb.co/news/legalization/veterans-affairs-medical-marijuana/ Με τις υπερβολικές δόσεις να αυξάνονται με τέτοια συγκλονιστικά ποσοστά, θα μπορούσε να είναι καιρός να επανεξετάσουμε το πόσο αποτελεσματικές είναι οι θεραπευτικές μας επιλογές. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα οπιοειδή και τα φάρμακα κατά του άγχους βοηθούν ορισμένους από τους ασθενείς στους οποίους έχουν συνταγογραφηθεί, αλλά το επίπεδο βλάβης για το οποίο ευθύνονται τώρα θα πρέπει να μας απασχολήσει σοβαρά για το αν μπορούμε ακόμα να αποκαλούμε αυτές τις ουσίες ως φάρμακα. Όπως η κάνναβη έχει προσφερθεί ως μια πιθανή θεραπεία για τον εθισμό στα οπιοειδή, μπορεί επίσης να είναι και το κλειδί για την εξάλειψη της δεύτερης κρίσης με τις βενζοδιαζεπίνες.

9 συνταγογραφούμενα φάρμακα πρέπει να αποφύγεις να τα αναμείξεις με την κάνναβη

(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: HERB, “9 Prescription Medications You Should Avoid Mixing With Weed” https://herb.co/guides/prescriptionmedications-avoid-mixing-weed/ , Anna Wilcox, Apr 22, 2017) Λαμβάνεις οποιοδήποτε από αυτά τα εννέα είδη συνταγογραφούμενων φαρμάκων (βλ. παρακάτω); Εάν αισθάνεσαι περίεργα όταν καταναλώνεις κάνναβη, ίσως αυτό θα μπορούσε να είναι ο λόγος που συμβαίνει κάτι τέτοιο. Η ιατρική χρήση της κάνναβης γίνεται όλο και πιο δημοφιλής σε όλο τον κόσμο. Όμως, ενώ το βότανο αποδεικνύεται χρήσιμο ιατρικό εργαλείο, οι ερευνητές εξακολουθούν να γνωρίζουν σχετικά λίγα για το πώς η κάνναβη μπορεί να αλληλεπιδράσει με διάφορα φαρμακευτικά προϊόντα. Κατά τα προσεχή έτη, αυτό ασφαλώς θα είναι ένας σημαντικός τομέας εκτεταμένης έρευνας. Εν τω μεταξύ, εδώ είναι εννέα συνταγογραφούμενα φάρμακα που γενικά θα πρέπει να αποφεύγεται η ανάμειξή τους με την κάνναβη[1] (ή τουλάχιστον θα πρέπει να μιλήσεις με έναν επαγγελματία της υγείας σχετικά). [1] “What is Weed?” (Τι είναι η κάνναβη;) https://herb.co/learn/weed/

Μια σημείωση σχετικά με τις αλληλεπιδράσεις φαρμάκων

Η καλύτερη συμβουλή; Εάν δοκιμάζεις ένα νέο φάρμακο και αποφασίσεις να καταναλώσεις κάνναβη, άκουσε το σώμα σου και μίλησε με έναν γιατρό. Οι αλληλεπιδράσεις φαρμάκων είναι αρκετά περίπλοκες. Όχι μόνο μπορεί να αλληλεπιδρούν δύο ουσίες μεταξύ τους, αλλά μπορεί επίσης να αλληλεπιδράσουν με οποιεσδήποτε ανωμαλίες που μπορεί να συμβαίνουν με την προσωπική σου βιοχημεία. Για παράδειγμα, ενώ ένα άτομο μπορεί να αισθάνεται υπερβολικά καταθλιπτικό μετά την ανάμειξη της κάνναβης με το Ativan, άλλο άτομο μπορεί να διαπιστώσει ότι η κάνναβη βοηθάει στο να μειώσει τη δόση της βενζοδιαζεπίνης ή να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες αντιμετώπισης των παρενεργειών της. Εάν καταναλώνεις τακτικά κάνναβη, όταν σταματάς ξαφνικά μόλις ξεκινήσεις ένα νέο φάρμακο, μπορεί να προκύψουν συμπτώματα στέρησης. Αυτό θα μπορούσε να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο ανταποκρίνεσαι σε ένα νέο φάρμακο. [2] “Is Cannabis Withdrawal A Real Thing?” (Είναι η απόσυρση από την κάνναβη ένα πραγματικό πράγμα;) https://herb.co/learn/cannabis-withdrawal-real-thing/ Για να αποφύγεις έναν κακό χρονισμό, ίσως είναι καλύτερο να μιλήσεις με έναν ιατρικό επαγγελματία σχετικά με τη σταδιακή αύξηση της δόσης ενός νέου φαρμάκου και το να παραμείνεις στην κάνναβη, για να δεις πώς το νέο κοκτέιλ ουσιών σε κάνει να αισθάνεσαι. Όσο περισσότερα φάρμακα προσθέτουμε, τόσο πιο δύσκολα γίνονται τα πράγματα. Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι οι πληροφορίες που παρουσιάζονται σε αυτό το άρθρο δεν είναι καθόλου ολοκληρωμένες και προορίζονται μόνο για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Να συνεργάζεσαι πάντα με έναν ιατρικό επαγγελματία όταν δοκιμάζεις νέες φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις. Έχεις μια τρομερή αντίδραση; Ζήτησε επειγόντως βοήθεια.

1. Φάρμακα που περιέχουν προποξυφαίνη Το 2010, το οπιοειδές παυσίπονο προποξυφαίνη αποσύρθηκε από την αγορά των ΗΠΑ[3]. Η ένωση είναι γνωστό ότι είναι τοξική για την καρδιά, ακόμη και σε δόσεις που θεωρήθηκαν προηγουμένως θεραπευτικές. [3] “FDA Drug Safety Communication: FDA recommends against the continued use of propoxyphene” (Ανακοίνωση της FDA για την ασφάλεια των φαρμάκων: Η FDA συνιστά κατά της συνεχιζόμενης χρήσης της προποξυφαίνης) https://www.fda.gov/Drugs/DrugSafety/ucm234338.htm Ωστόσο, αν τυχόν έχεις στα χέρια σου κάποια υπολειπόμενη ποσότητα προποξυφαίνης, είναι καλύτερο να μην την χρησιμοποιήσεις. Δεν είναι επίσης καθόλου σοφό[4] να την ανακατέψεις με την κάνναβη. [4] “Drug interactions between cannabis and propoxyphene” (Οι φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ κάνναβης και προποξυφαίνης) https://www.drugs.com/druginteractions/cannabis-with-propoxyphene-2758-0-1955-0.html Τα φάρμακα που περιέχουν προποξυφαίνη περιλαμβάνουν: * Balacet * Darvon (Compound 32, Compound 65, N) * Darvoset (Ν 100, Α500, Ν 50) * PC-Cap * PP-Cap * Propacet 100 * Propoxyphene Compound 65 * Trycet * Wygesic Συμπτώματα που πρέπει να προσέξεις: * Υπερ-κατευνασμός * Ζάλη * Σύγχυση * Δυσκολία συγκέντρωσης * Αποδυναμωμένη κρίση * Μειωμένες κινητικές δεξιότητες * Μειωμένη σκέψη Αυτά τα συμπτώματα μπορεί να είναι χειρότερα στους ηλικιωμένους.

2. Φάρμακα που περιέχουν βουπρενορφίνη

Κατά ειρωνικό τρόπο, η βουπρενορφίνη είναι ένα οπιοειδές φάρμακο για τον πόνο που χρησιμοποιείται επίσης για τη θεραπεία του εθισμού στα οπιοειδή. Ως οπιοειδές, το φάρμακο αυτό θεωρείται επίσης ότι έχει υψηλό δυναμικό εθισμού. Σε υψηλές δόσεις, αυτό το φάρμακο μπορεί επίσης να προκαλέσει αναπνευστική δυσχέρεια, κώμα και θάνατο. Όταν συνδυάζεται με κάνναβη, ο κίνδυνος[5] αυτών των συνεπειών αυξάνεται, καθώς και οι δύο ουσίες καταστέλλουν το κεντρικό νευρικό σύστημα. [5] “Drug interactions between buprenorphine and cannabis” (Οι φαρμακευτικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ της βουπρενορφίνης και της κάνναβης) https://www.drugs.com/druginteractions/buprenorphine-with-cannabis-438-0-2758-0.html Τόσο η βουπρενορφίνη όσο και η κάνναβη είναι ηρεμιστικά, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να επέλθει υπερβολική ηρεμιστική επίδραση με αυτόν τον συνδυασμό. Τα κοινά φάρμακα που περιέχουν βουπρενορφίνη περιλαμβάνουν: * Butrans * Belbuca * Bunavail * Buprenex * Probuphine * Suboxone * Subutex * Zubslov Ορισμένα συμπτώματα που πρέπει να παρακολουθήσεις περιλαμβάνουν: * Υπερβολική καταστολή * Αναπνευστικά προβλήματα * Αδυναμία να μείνεις ξυπνητός * Δυσκολία στον έλεγχο της λειτουργίας της κίνησης * Επιβραδυνόμενη ομιλία * Αδυναμία εκτέλεσης γνωστικών εργασιών * Μειωμένος ή ακανόνιστος καρδιακός παλμός Αν κάνεις μίξη βουπρενορφίνης και κάνναβης και αντιμετωπίζεις αυτά τα συμπτώματα, ζήτησε βοήθεια έκτακτης ανάγκης.

3. Φάρμακα που περιέχουν οξεικό λεβομεθαδύλιο

Το οξικό λεβομεθαδύλιο είναι συνθετικό οπιοειδές παυσίπονο παρόμοιο με τη μεθαδόνη. Το φάρμακο αυτό πωλείται με την επωνυμία Orlaam. Όπως και άλλα παυσίπονα, αυτό το φάρμακο μπορεί να προκαλέσει κάποια καταστολή. Η ανάμειξη του Orlaam με την κάνναβη μπορεί να είναι τόσο ηρεμιστική ώστε να είναι άβολη και μπορεί να είναι ακόμη και σωματικά επικίνδυνη. Τα συμπτώματα που πρέπει να προσέξεις περιλαμβάνουν: * Νωθρότητα ή υπερβολική καταστολή * Ίλιγγος ή ζάλη * Σύγχυση * Κατάθλιψη * Αργή, ρηχή αναπνοή * Κακός συντονισμός κίνησης * Μειωμένη σκέψη * Αποδυναμωμένη κρίση

4. Βήτα αναστολείς Γενικά πιστεύεται ότι όσοι έχουν καρδιακές παθήσεις[6] πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτικοί με την κάνναβη. Η κάνναβη μπορεί να προκαλέσει διακυμάνσεις των επιπέδων της αρτηριακής πίεσης και του καρδιακού ρυθμού, πράγμα που σημαίνει ότι μπορεί να γίνει κάποιος πιο ευαίσθητος σε καρδιακή προσβολή. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τους αρχάριους καταναλωτές. Κανονικά, η κάνναβη μπορεί ίσως να επιβραδύνει τον καρδιακό ρυθμό[7]. [6] “What Does Cannabis Do To Your Heart?” (Τι κάνει η κάνναβη στην καρδιά;) https://herb.co/learn/cannabsiheart/ [7] P. Pacher, S. Bátkai, G. Kunos “Cardiovascular Pharmacology of Cannabinoids” (Καρδιαγγειακή Φαρμακολογία των Κανναβινοειδών) Handb Exp Pharmacol. 2005;(168):599–625. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC2228270/

Περίληψη “Τα κανναβινοειδή και τα συνθετικά και ενδογενή ανάλογα τους επηρεάζουν ένα ευρύ φάσμα φυσιολογικών λειτουργιών, συμπεριλαμβανομένων των καρδιαγγειακών μεταβλητών, το σημαντικότερο στοιχείο των οποίων είναι η έντονη υπόταση. Οι μηχανισμοί των καρδιαγγειακών επιδράσεων των κανναβινοειδών in vivo είναι πολύπλοκοι και μπορεί να περιλαμβάνουν διαμόρφωση της αυτόνομης εκροής τόσο στο κεντρικό όσο και στο περιφερικό νευρικό σύστημα καθώς και άμεσες επιδράσεις στο μυοκάρδιο και στα αγγεία. Παρόλο που αρκετές γραμμές αποδείξεων υποδεικνύουν ότι οι καρδιαγγειακές καταθλιπτικές επιδράσεις των κανναβινοειδών προκαλούνται από περιφερικά εντοπισμένους υποδοχείς CB1, πρόσφατες μελέτες παρέχουν ισχυρή υποστήριξη για την ύπαρξη μη-καθορισμένων ενδοθηλιακών και καρδιακών υποδοχέων που προκαλούν ορισμένες καρδιαγγειακές επιπλοκές που προκαλούνται από ενδοκαννααβινοειδή. Το ενδογενές σύστημα κανναβινοειδών έχει πρόσφατα εμπλακεί στον μηχανισμό της υπότασης που σχετίζεται με αιμορραγικό, ενδοτοξικό και καρδιογενές σοκ και την προχωρημένη κίρρωση του ήπατος. Επιπλέον, τα κανναβινοειδή έχουν θεωρηθεί ως νέοι αντιυπερτασικοί παράγοντες. Ένας προστατευτικός ρόλος του ενδοκανναβινοειδών στην ισχαιμία του μυοκαρδίου έχουν επίσης τεκμηριωθεί. Σε αυτό το κεφάλαιο, συνοψίζουμε τις τρέχουσες πληροφορίες για τις καρδιαγγειακές επιδράσεις των κανναβινοειδών και υπογραμμίζουμε τη σημασία αυτών των επιδράσεων σε ποικίλες παθοφυσιολογικές καταστάσεις.” Όσοι λαμβάνουν βήτα αναστολείς ή άλλα φάρμακα για την αρτηριακή πίεση πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί, καθώς και οι δύο ουσίες μπορεί να έχουν αντίθετες επιδράσεις στον καρδιακό ρυθμό. Οι βήτα αναστολείς μειώνουν την αρτηριακή πίεση αλλά επιβραδύνουν τον καρδιακό ρυθμό. Στους συνηθισμένους καταναλωτές, υπάρχει μια πιθανότητα η κάνναβη να μπορεί να ενισχύσει τις επιδράσεις των β-αναστολέων έχοντας ένα πρόσθετο αποτέλεσμα στην επιβράδυνση του καρδιακού παλμού. Είτε έτσι είτε αλλιώς, είναι ένα δύσκολο μίγμα με πολύπλοκες συνέπειες. Οι συνήθεις β-αποκλειστές περιλαμβάνουν: * Sectal * Tenormin * Zebeta * Lopressor * Toprol-XL * Corgard * Bystolic * Inderal LA * InnoPran XL Ορισμένα συμπτώματα που πρέπει να παρακολουθείς περιλαμβάνουν: * Αίσθημα εξασθένισης, λιποθυμίας * Ζάλη * Ναυτία * Ακανόνιστος καρδιακός παλμός * Ρηχή αναπνοή * Κόπωση * Σύγχυση

5. Βενζοδιαζεπίνες

Οι βενζοδιαζεπίνες[8] είναι ισχυρά ηρεμιστικά από μόνες τους. Ενώ υπάρχουν σίγουρα πολλοί άνθρωποι εκεί έξω που αναμιγνύουν τις βένζος με την κάνναβη, αυτό μπορεί να επιφέρει μια ισχυρή και άβολη εμπειρία. Οι συνήθεις βενζοδιαζεπίνες περιλαμβάνουν: * Ativan * Klonopin * Xanax [8] “Make The Better Choice And Choose Cannabis Over Xanax” (Κάντε την καλύτερη επιλογή και επίλεξε την κάνναβη αντί του Xanax) https://herb.co/news/health/cannabis-over-xanax/ Και η κάνναβη και τα φάρμακα βενζοδιαζεπίνης μπορούν να έχουν ισχυρές ηρεμιστικές επιδράσεις στον εγκέφαλο, θέτοντας τους ασθενείς σε κίνδυνο υπερ-καταστολής. Και οι δύο ενώσεις μπορούν να έχουν επίδραση στο GABA[9], έναν ηρεμιστικό νευροδιαβιβαστή που επιβραδύνει τη διέγερση στον εγκέφαλο. Γενικά, η ανάμειξη κάνναβης και βενζοδιαζεπινών θα πρέπει να παρακολουθείται στενά. Παρομοίως, οι ασθενείς μπορεί να θέλουν να αποφεύγουν την ανάμειξη κάνναβης με άλλα ηρεμιστικά φάρμακα, όπως τα υπνωτικά χάπια. [9] Laxmikant S. Deshpande, Robert. E. Blair, Robert. J. DeLorenzo “Prolonged cannabinoid exposure alters GABAA receptor mediated synaptic function in cultured hippocampal neurons” () Exp Neurol. 2011 Jun;229(2):264–273. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC3100418/ Περίληψη “Η ανάπτυξη φαρμάκων που βασίζονται σε κανναβινοειδή, μαζί με την ψυχαγωγική χρήση της κάνναβης, καθιστά σημαντικό να διερευνηθούν οι μοριακές προσαρμογές που υφίσταται το ενδοκανναβινοειδές σύστημα μετά από παρατεταμένη χρήση και απόσυρση. Η επανειλημμένη χορήγηση κανναβινοειδών έχει ως αποτέλεσμα την ανάπτυξη ανοχής και προκαλεί συμπτώματα απόσυρσης που μπορεί να περιλαμβάνουν επιληπτικές κρίσεις. Εδώ χρησιμοποιήσαμε ηλεκτροφυσιολογικές και ανοσοχημικές τεχνικές για τη διερεύνηση των επιδράσεων της εκτεταμένης έκθεσης αγωνιστή υποδοχέα CB1 σε καλλιεργημένους νευρώνες του ιππόκαμπου. Περίπου το 60% των υποδοχέων CB1 συσσωματώνεται σε GABAergic τερματικά σε καλλιέργειες ιπποκάμπου. Η παρατεταμένη θεραπεία με το κανναβινιμιμητικό WIN 55,212-2 (+WIN, 1μM, 24ωρο) προκάλεσε βαθιές ρυθμιστικές επιδράσεις του υποδοχέα CB1 συνοδευόμενες από νευρωνική υπερ-ευερεθιστότητα. Επιπλέον, η παρατεταμένη θεραπεία με WIN είχε ως αποτέλεσμα αυξημένη απελευθέρωση GABA όπως υποδεικνύεται από την αυξημένη συχνότητα mIPSC, μειωμένη GABAergic αναστολή όπως υποδεικνύεται από τη μείωση του πλάτους mIPSC και μείωση του αριθμού των καναλιών GABAA. Επιπλέον, η επιφανειακή χρώση για τις υπομονάδες υποδοχέα GABAA β2/3 μειώθηκε, ενώ δεν παρατηρήθηκαν μεταβολές στη χρώση για τον προ-συναπτικό φορέα φυσαλιδώδους GABA, υποδεικνύοντας ότι τα GABAergic τερματικά παρέμειναν άθικτα. Αυτά τα ευρήματα καταδεικνύουν ότι η προκαλούμενη από αγωνιστή μείωση της ρυθμιστικής ικανότητας του υποδοχέα CB1 σε καλλιέργειες ιπποκάμπου έχει ως αποτέλεσμα νευρωνική υπερέκκριση που μπορεί να αποδοθεί εν μέρει στις μεταβολές και στους δύο προσυναπτικούς μηχανισμούς απελευθέρωσης GABA και στη λειτουργία του μετασυναπτικού GABAA υποδοχέα που καταδεικνύει ένα νέο ρόλο για τον προσυναπτικό έλεγχο που εξαρτάται από κανναβινοειδές, της νευρωνικής μετάδοσης.” Τα συμπτώματα που πρέπει να προσέξεις περιλαμβάνουν: * Υπερβολική καταστολή * Μειωμένη ή μπερδεμένη ομιλία * Χαμηλή κινητικότητα * Αδυναμία οδήγησης * Γνωστική δυσλειτουργία * Δυσκοιλιότητα

6. Οι Επιλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης (SSRIs)

Μέχρι στιγμής, παρατηρούνται μόνο μικρές αλληλεπιδράσεις για την ανάμιξη κάνναβης με μερικές από τους πιο κοινούς (Selective serotonin reuptake inhibitors, SSRIs). Ορισμένα στοιχεία[10] δείχνουν ότι οι ενώσεις κάνναβης μπορεί να αυξήσουν την επίδραση κάποιων SSRIs, όπως το Prozac. Τα άτομα με μανιακή κατάθλιψη (διπολική διαταραχή[11]) ή σε κίνδυνο μανιακής κατάθλιψης, έχουν λόγο να είναι πιο προσεκτικοί σε πιθανές μεταβολές της διάθεσης όταν αναμειγνύονται αυτές οι δυο ουσίες. [10] Watanabe K, Yamaori S, Funahashi T, Kimura T, Yamamoto I “Cytochrome P450 enzymes involved in the metabolism of tetrahydrocannabinols and cannabinol by human hepatic microsomes” (Τα ένζυμα του κυτοχρώματος P450 που εμπλέκονται στο μεταβολισμό των τετραϋδροκανναβινολών και της κανναβινόλης από ανθρώπινα ηπατικά μικροσώματα) Life Sci. 2007 Mar 20;80(15):1415-9. Epub 2007 Jan 17. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17303175 Περίληψη “Σε αυτή τη μελέτη, οι τετραϋδροκανναβινόλες (THCs) κυρίως οξειδώνονται στη θέση 11 και τις αλλυλικές θέσεις στην 7α-θέση για την Δέλτα(8)-THC και τη 8β-θέση για την Δέλτα(9)-THC από ανθρώπινα ηπατικά μικροσώματα. Η κανναβινόλη (CBN) επίσης μεταβολίζεται κυρίως σε 11- υδροξυ-CBN και 8-υδροξυ-CBN από τα μικροσώματα. Η 11-υδροξυλίωση τριών κανναβινοειδών από τα μικροσώματα αναστέλλεται σημαντικά από τη σουλφαφεναζόλη, έναν επιλεκτικό αναστολέα των ενζύμων του CYP2C, ενώ οι υδροξυλιώσεις στις θέσεις 7άλφα-(Δέλτα(8)-THC), 8βήτα-(Δέλτα(9)-THC) και στις 8-θέσεις (CBN) των αντίστοιχων κανναβινοειδών αναστέλλεται σε μεγάλο βαθμό από την κετοκοναζόλη, έναν επιλεκτικό αναστολέα των ενζύμων του CYP3A. Ανθρώπινα CYP2C9-Arg εκφράζεται στα μικροσώματα των ανθρώπινων κυττάρων Β λεμφοβλαστοειδή καταλύουν αποτελεσματικά την 11-υδροξυλίωση της Δέλτα(8)-ΤΗC (7,60nmol/min/nmol CYP), της Δέλτα(9)-ΤΗC (19,2nmol/min/nmol CYP ) και της CBN (6,62nmol/min/nmol CYP). Ανθρώπινα CYP3A4 εκφράζονται στα κύτταρα που καταλύουν την 7άλφα-(5,34nmol/min/nmol CYP) και 7βήτα-υδροξυλίωση (1,39nmol/min/nmol CYP) της Δέλτα(8)- ΤΗC, της 8βητα-υδροξυλίωσης (6,10nmol/min/nmol CYP) και της 9άλφα, 10άλφα-εποξείδωσης (1,71nmol/min/nmol CYP) της Δέλτα(9)-THC και της 8-υδροξυλίωσης CBN (1,45nmol/min/nmol CYP). Αυτά τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι τα CYP2C9 και CYP3A4 είναι κύρια ένζυμα που εμπλέκονται στην 11-υδροξυλίωση και την 8-(ή7-)υδροξυλίωση, αντιστοίχως, των κανναβινοειδών από ανθρώπινα ηπατικά μικροσώματα. Επιπλέον, το CYP3A4 είναι ένα σημαντικό ένζυμο υπεύθυνο για την 7αλφα- και 7βήτα-υδροξυλίωση της Δέλτα(8) -THC και την 9α, 10α-εποξείδωσης της Δέλτα(9)-THC.” [11] “All In The Mind #5: Cannabis And Bipolar Disorder” (Όλα είναι στο μυαλό #5: Κάνναβη και διπολική διαταραχή) https://herb.co/learn/cannabis-bipolar-disorder/ Τόσο η κάνναβη όσο και οι SSRIs αυξάνουν επίσης τη σεροτονίνη. Υπάρχει δυνητικός κίνδυνος να αναπτυχθεί το ξαφνικό σύνδρομο σεροτονίνης όταν συνδυάζονται αυτά τα δύο φάρμακα, ωστόσο απαιτείται αυστηρή έρευνα για το θέμα. Ορισμένοι κοινοί SSRIs περιλαμβάνουν: * Lexapro * Prozac * Zolof * Paxil Συμπτώματα που πρέπει να προσέξεις: * Δυσκολία στον ύπνο * Τα συμπτώματα της μανίας * Αναταραχή * Άγχος * Υπερβολική παράνοια * Ταχύς καρδιακός ρυθμός * Πονοκέφαλος * Γαστρεντερική δυσφορία * Μεταβλητότητα της διάθεσης και μεταβολές της διάθεσης

7. Οι Αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης-νορεπινεφρίνης (SNRIs)

Εκείνοι που παίρνουν άλλη κατηγορία αντικαταθλιπτικών φαρμάκων, τους SNRIs (Serotonin–norepinephrine reuptake inhibitors), μπορεί να χρειαστεί να προσέξουν με την κατανάλωση κάνναβης. Τόσο οι SNRIs όσο και η κάνναβη μπορούν να προκαλέσουν[12] διακυμάνσεις της σεροτονίνης, γεγονός που μπορεί να προκαλέσει την πιθανή ανάπτυξη ξαφνικού συνδρόμου σεροτονίνης ή να έχεις άλλες ανεπιθύμητες παρενέργειες της διάθεσης. Επιπλέον, ορισμένες ενώσεις κάνναβης μπορεί να αυξήσουν τις συγκεντρώσεις των αντικαταθλιπτικών φαρμάκων στο αίμα[13]. Παρόλα αυτά, δεν υπάρχει αρκετή έρευνα για το θέμα αυτό. Τα SNRIs χρησιμοποιούνται επίσης για τη θεραπεία του νευρικού πόνου[14]. [12] Velenovská M, Fisar Z “Effect of cannabinoids on platelet serotonin uptake” (Επίδραση των κανναβινοειδών στην πρόσληψη σεροτονίνης από αιμοπετάλια) Addict Biol. 2007 Jun;12(2):158- 66. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/17508987

Περίληψη

“Η σεροτονίνη εμπλέκεται σε πολλές από τις ίδιες διαδικασίες που επηρεάζονται από τα κανναβινοειδή. Συνεπώς, ερευνήσαμε in vitro και in vivo αποτελέσματα αυτών των ουσιών στη λειτουργία του μεταφορέα σεροτονίνης. Η επίδραση της Δέλτα(9)τετραϋδροκανναβινόλης (Δέλτα(9)-ΤΗC), του ενδοκανναβινοειδούς ανανδαμιδίου και του συνθετικού αγωνιστή υποδοχέα κανναβινοειδούς WIN 55,212-2 επί προσλήψεως σεροτονίνης αιμοπεταλίων και μεμβράνης μικροιξώδους εξετάστηκε σε 19 καπνιστές κάνναβης και σε 20 ελέγχους. (1) πρόσληψη σεροτονίνης αναστάλθηκε σε υψηλότερες δόσεις της Δέλτα(9)-ΤΗC (IC(50) = 139micromol/l), του ανανδαμιδίου (IC(50) = 201micromol/l) ή WIN 55,212-2 (IC(50 ) = 17,4micromol/l). Η αναστολή διαπιστώθηκε μη ανταγωνιστική. Η Δέλτα(9)-THC, το ανανδαμίδιο και το WIN 55,212-2 παρήγαγαν διαφορετικές επιδράσεις στο μικροβιότοπο της μεμβράνης. (2) Η μέγιστη ταχύτητα πρόσληψης σεροτονίνης από αιμοπετάλια αυξήθηκε σημαντικά σε μια ομάδα χρόνιων καπνιστών κάνναβης που υπέστησαν εξασθένηση των γνωστικών λειτουργιών σε σύγκριση με τους μάρτυρες. Η αντίθετη επίδραση του καπνίσματος κάνναβης στην αποτελεσματικότητα πρόσληψης σεροτονίνης παρατηρήθηκε σε άνδρες πάρα σε γυναίκες. Συνοπτικά, αυτή η μελέτη παρέχει στοιχεία ότι (1) Η δραστηριότητα του μεταφορέα σεροτονίνης επηρεάζεται έντονα από τα κανναβινοειδή σε σχετικά υψηλές συγκεντρώσεις φαρμάκου. Αυτό το φαινόμενο είναι έμμεσο και μπορεί να αποδοθεί εν μέρει στις μεταβολές στο μικροβιότοπο της μεμβράνης. (2) Η αύξηση της μέγιστης ταχύτητας της πρόσληψης σεροτονίνης μπορεί να γίνει κατανοητή ως αλλαγή προσαρμογής στο σεροτονινεργικό σύστημα που προκαλείται από χρόνια χρήση κάνναβης. Υποστηρίχθηκε μια υπόθεση ότι η μείωση της πρόσληψης σεροτονίνης μπορεί να αντικατοπτρίζει τις διαφορές μεταξύ των φύλων όσον αφορά τις επιπτώσεις των ψυχοδραστικών κανναβινοειδών.” [13] Yamaori S, Okamoto Y, Yamamoto I, Watanabe K “Cannabidiol, a major phytocannabinoid, as a potent atypical inhibitor for CYP2D6” (Η κανναβιδιόλη, ένα κύριο φυτοκανναβινοειδές, ως ισχυρός άτυπος αναστολέας του CYP2D6) Drug Metab Dispos. 2011 Nov;39(11):2049-56. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/21821735 Περίληψη “Η Δ(9)-Τετραϋδροκανναβινόλη (THC), η κανναβιδιόλη (CBD) και η κανναβινόλη (CBN) είναι τα τρία κύρια κανναβινοειδή που περιέχονται στην κάνναβη, τα οποία στερούνται από τις δομές τους άτομα αζώτου. Σε αυτή τη μελέτη, ερευνήσαμε τις ανασταλτικές επιδράσεις των κυριότερων φυτοκανναβινοειδών στην καταλυτική δράση του ανθρώπινου CYP2D6. Αυτά τα σημαντικά κανναβινοειδή αναστέλλουν τις δραστηριότητες των 3-[2-(N,N-diethyl-N-methylammonium)ethyl]- 7-methoxy-4-methylcoumarin (AMMC) και dextromethorphan O-demethylase των ανασυνδυασμένων CYP2D6 και συνενώθηκαν με μικροσώματα ανθρώπινου ήπατος με έναν ανεξάρτητο με την συγκέντρωση τρόπο (IC(50) = 4,01-24,9 μΜ), υποδεικνύοντας την ισχυρότερη ανασταλτική ισχύ της CBD. Ωστόσο, αυτά τα κανναβινοειδή δεν έδειξαν καθόλου ή ισχνή αναστολή εξαρτώμενη από τον μεταβολισμό. Η CBD ανέστειλε ανταγωνιστικά τις δραστηριότητες του CYP2D6 με τις εμφανείς τιμές K(i) από 1,16 έως 2,69μΜ. Για να διασαφηνιστεί η δομική απαίτηση για την αναστολή του CYP2D6 με τη μεσολάβηση της CBD, οι επιδράσεις των σχετικών με τη CBD ενώσεων αξιολογήθηκε στην δραστικότητα AMMC O- απομεθυλάσης του ανασυνδυασμένου CYP2D6. Η ολιβέτολη (IC(50) = 7,21μΜ) αναστέλλει τη δραστικότητα του CYP2D6 τόσο ισχυρά όσο η CBD (IC(50) = 6,52μΜ), ενώ το d-λιμονένιο δεν παρουσίασε ανασταλτική επίδραση. Το πεντυλοβενζόλιο απέτυχε να αναστέλλει τη δραστηριότητα του CYP2D6. Επιπλέον, ούτε μονομεθύλ- ούτε διμεθυλ- αιθέρες της CBD ανέστειλαν τη δραστικότητα. Η κανναβιδιβαρίνη που έχει πλευρική αλυσίδα προπυλίου ανέστειλε τη δραστηριότητα του CYP2D6, η ανασταλτική της δράση (IC(50) = 10,2μΜ) ήταν λιγότερο ισχυρή από αυτή της CBD. Από την άλλη πλευρά, η ορκινόλη και η ρεσορκινόλη έδειξαν έλλειψη αναστολής. Η ανασταλτική επίδραση της CBD στη δραστικότητα του CYP2D6 ήταν πιο ισχυρή από εκείνη των 16 ενώσεων χωρίς άτομα αζώτου που δοκιμάστηκαν, όπως η προγεστερόνη. Αυτά τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η CBD προκάλεσε ισχυρή άμεση αναστολή του CYP2D6, όπου δύο φαινολικές υδροξυλομάδες και η πεντυλική πλευρική αλυσίδα της CBD μπορεί να παίζουν σημαντικούς ρόλους.” [14] “Cannabis Company Designs Pain Patch For Fibromyalgia And Nerve Pain” (Εταιρία κάνναβης σχεδιάζει έμπλαστρο για τον πόνο, για την ινομυαλγία και για τον νευροπαθητικό πόνο) https://herb.co/news/health/cannabis-pain-patch/ Ορισμένοι κοινοί SNRIs περιλαμβάνουν: * Effexor * Cymbalta * Pristiq Τα συμπτώματα που πρέπει να προσέξεις περιλαμβάνουν: * Απώλεια μνήμης * Σύγχυση * Αναταραχή * Παράνοια * Ταχύς καρδιακός ρυθμός * Αλλαγές στην αρτηριακή πίεση * Πονοκέφαλος * Συσπάσεις μυών * Γαστρεντερική δυσφορία

8. Αντιψυχωσικά φάρμακα

Τα αντιψυχωσικά φάρμακα είναι ηρεμιστικά. Η υψηλής περιεκτικότητας σε THC κάνναβη[15] μπορεί επίσης να είναι ηρεμιστική, πράγμα που σημαίνει ότι υπάρχουν μερικές πιθανές αλληλεπιδράσεις μεταξύ αυτών των δύο ουσιών. Όταν καταναλώνονται μαζί, τα συμπτώματα πρέπει να παρακολουθούνται στενά. [15] “THC: Everything You Need To Know About Delta9-Tetrahydrocannabinol” (THC: Όλα όσα πρέπει να ξέρεις για την Δέλτα9-Τετραϋδοκανναβινόλη) https://herb.co/learn/what-is-thc/ Υπάρχουν κάποια στοιχεία[16] που υποδηλώνουν ότι η κάνναβη μπορεί να αυξήσει την επίδραση ορισμένων αντιψυχωσικών φαρμάκων, όπως το Seroquel και το Abilify. Αν και η σημασία αυτής της αύξησης είναι άγνωστη. Μερικά κοινά αντιψυχωσικά φάρμακα περιλαμβάνουν: * Seroquel * Abilify * Clozaril * Geodon * Zyprexa [16] (ό.π.) “Cytochrome P450 enzymes involved in the metabolism of tetrahydrocannabinols and cannabinol by human hepatic microsomes” (Τα ένζυμα του κυτοχρώματος P450 που εμπλέκονται στο μεταβολισμό των τετραϋδροκανναβινολών και της κανναβινόλης από ανθρώπινα ηπατικά μικροσώματα) Συμπτώματα που πρέπει να προσέξεις: * Υπερβολική καταστολή * Αργή κινητικότητα * Μειωμένη γνωστική λειτουργία * Σύγχυση * Αδυναμία οδήγησης

9. Ναυοβικό νάτριο Το ναυοβικό νάτριο (sodium oxybate) είναι ένα φάρμακο κατά του ύπνου το οποίο χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία της ναρκοληψίας. Όταν συνδυάζεται με κάνναβη, οι ασθενείς μπορεί να διακινδυνεύσουν να καταθλίψουν το κεντρικό νευρικό σύστημα λίγο υπερβολικά. Στις πιο σοβαρές περιπτώσεις, αυτό μπορεί να συμβάλει σε ένα κώμα[17]. Ορισμένα συμπτώματα που πρέπει να παρακολουθήσεις περιλαμβάνουν: * Ίλιγγος ή ζάλη * Κατάθλιψη * Χαμηλή πίεση αίματος * Ρηχή αναπνοή * Δυσκολία σκέψης * Αποδυναμωμένη κρίση * Μειωμένη λειτουργία κίνησης [17] “Drug interactions between cannabis and sodium oxybate” (Οι αλληλεπιδράσεις φαρμάκων μεταξύ κάνναβης και νατριούχου οξυβικού οξέος) https://www.drugs.com/druginteractions/cannabis-with-sodium-oxybate-2758-0-2091-0.html Θέλεις να μάθεις αν η κάνναβη μπορεί να αλληλεπιδράσει με ένα φάρμακο που παίρνεις; Υπάρχουν λίγοι πόροι στη διάθεσή σου. Ρίξε μια ματιά στο Drug Interaction Checker του MedScape[18]. Ένας γιατρός ή ένας φαρμακοποιός μπορεί επίσης να είναι σε θέση να βοηθήσει. [18] “Drug Interaction Checker” (Έλεγχος αλληλεπίδρασης φαρμάκων) https://reference.medscape.com/drug-interactionchecker Μελέτες * Vigil JM, Stith SS, Adams IM, Reeve AP “Associations between medical cannabis and prescription opioid use in chronic pain patients: A preliminary cohort study” (Συνδέσεις μεταξύ της ιατρικής χρήσης κάνναβης και χρήσης οπιοειδών με συνταγή σε ασθενείς με χρόνιο πόνο: Μια προκαταρκτική μελέτη κοόρτης) PLoS One. 2017 Nov 16;12(11):e0187795. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/29145417

Περίληψη “ΙΣΤΟΡΙΚΟ: Τα τρέχοντα επίπεδα και οι κίνδυνοι χρήσης οπιοειδών στις ΗΠΑ δικαιολογούν τη διερεύνηση εναλλακτικών λύσεων για τη μείωση της βλάβης. ΣΚΟΠΟΣ: Μια προκαταρκτική, ιστορική, μελέτη κοόρτης χρησιμοποιήθηκε για να εξεταστεί η συσχέτιση μεταξύ της εγγραφής στο New Mexico Medical Cannabis Program (MCP) και της χρήσης συνταγογραφούμενων οπιοειδών. ΜΕΘΟΔΟΙ: Σε σύγκριση με 29 μη εγγεγραμμένους ασθενείς, οι ασθενείς με χρόνιο πόνο (μέση ηλικία = 54 έτη, 54% άνδρες, 86% με χρόνιο πόνο στην πλάτη) που συμμετείχαν στο MCP μεταξύ 4/1/2010 και 10/3/2015, χρησιμοποιήθηκαν τριάντα επτά ασθενείς συνήθεις χρήστες οπιοειδών (μέση ηλικία = 60 έτη, 69% άνδρες, 100% με χρόνιο πόνο στην πλάτη). Χρησιμοποιήσαμε τα μητρώα οπιοειδών του Prescription Monitoring Program για μια περίοδο 21 μηνών (τρεις πρώτους μήνες πριν την εγγραφή για τους ασθενείς του MCP) για να μετρήσουμε την παύση (που ορίζεται ως η απουσία δράσης συνταγογραφίας οπιοειδών κατά τη διάρκεια των τελευταίων τριών μηνών παρατήρησης) και την μείωση (υπολογισμός της μέσης δοσολόγησης ημερήσιων ενδοφλέβιων [IV] δόσεων μορφίνης). Αναφέρθηκαν επίσης τα οφέλη των ασθενών του MCP και οι ανεπιθύμητες παρενέργειες από τη χρήση κάνναβης ένα χρόνο μετά την εγγραφή. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Μέχρι το τέλος της περιόδου παρατήρησης των 21 μηνών, η εγγραφή στο MCP συσχετίστηκε με 17,27 υψηλότερες σχετιζόμενες με ηλικία και φύλο πιθανότητες διακοπής της συνταγογράφησης οπιοειδών (CI 1,89 έως 157,36, p = 0,012) κατά 5,12 υψηλότερες πιθανότητες μείωσης των καθημερινών συνταγογραφούμενων δόσεων οπιοειδών (CI -90,68 έως -3,59, p = 0,034) και μείωση των ημερήσιων δόσεων οπιοειδών κατά 47 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με τη μέση μεταβολή με 10,4 θετικές ποσοστιαίες μονάδες στην ομάδα σύγκρισης (CI -90,68 έως -3,59, p = 0,007). Η μηνιαία τάση στις συνταγογραφήσεις οπιοειδών με την πάροδο του χρόνου ήταν αρνητική στους ασθενείς στο MCP (-0,64mg IV μορφίνη, CI -1,10 έως -0,18, p = 0,008), αλλά όχι στατιστικά διαφορετική από το μηδέν στην ομάδα σύγκρισης (0,18mg IV μορφίνης, CI -0,02 έως 0,39, p = 0,081). Οι απαντήσεις της έρευνας έδειξαν βελτιώσεις στη μείωση του πόνου, την ποιότητα ζωής, την κοινωνική ζωή, τα επίπεδα δραστηριότητας και τη συγκέντρωση και λίγες παρενέργειες από τη χρήση κάνναβης ένα χρόνο μετά την εγγραφή στο MCP (ps <0,001). ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η κλινικά και στατιστικά σημαντική απόδειξη της συσχέτισης μεταξύ της εγγραφής στο MCP και της διακοπής και των μειώσεων της συνταγογράφησης οπιοειδών και της βελτίωσης της ποιότητας ζωής απαιτεί περαιτέρω έρευνες σχετικά με την κάνναβη ως πιθανή εναλλακτική λύση στα συνταγογραφούμενα οπιοειδή για τη θεραπεία του χρόνιου πόνου.” * Park TW, Saitz R, Ganoczy D, Ilgen MA, Bohnert AS “Benzodiazepine prescribing patterns and deaths from drug overdose among US veterans receiving opioid analgesics: case-cohort study” (Πρότυπα συνταγογράφησης βενζοδιαζεπίνης και θάνατοι από υπερβολική δόση φαρμάκων μεταξύ των βετεράνων στις ΗΠΑ που λαμβάνουν οπιοειδή αναλγητικά: μελέτη περίπτωσης-κοόρτης) BMJ. 2015 Jun 10;350:h2698. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/26063215 Περίληψη “ΣΚΟΠΟΣ: Να μελετηθεί η συσχέτιση μεταξύ των προτύπων συνταγογράφησης βενζοδιαζεπίνης, συμπεριλαμβανομένης της δοσολογίας, του τύπου και του δοσολογικού σχήματος και του κινδύνου θανάτου από υπερβολική δόση φαρμάκων μεταξύ των βετεράνων στις ΗΠΑ που λαμβάνουν οπιοειδή αναλγητικά. ΣΧΕΔΙΟ: Μελέτη περίπτωσης-κοόρτης. ΣΥΝΘΕΣΗ: Veterans Health Administration (VHA), 2004-09. ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΝΤΕΣ: Βετεράνοι στις ΗΠΑ, κυρίως άρρενες, που έλαβαν οπιοειδή αναλγητικά το 2004-09. Όλοι οι βετεράνοι που πέθαναν από υπερβολική δόση φαρμάκων (n = 2400) έλαβαν οπιοειδή αναλγητικά και ένα τυχαίο δείγμα βετεράνων (n = 420386) που έλαβαν τις ιατρικές υπηρεσίες της VHA και οπιοειδή αναλγητικά. ΚΥΡΙΑ ΜΕΤΡΗΣΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΩΝ: Θάνατος από υπερβολική δόση φαρμάκων, ο οποίος ορίζεται ως οποιοσδήποτε σκόπιμος, ακούσιος ή απροσδιόριστος θάνατος από δηλητηρίαση που προκαλείται από οποιοδήποτε φάρμακο, που καθορίζεται από πληροφορίες σχετικά με την αιτία θανάτου από τον εθνικό δείκτη θανάτου. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Κατά τη διάρκεια της περιόδου μελέτης, 27% (n = 112069) βετεράνων που έλαβαν οπιοειδή αναλγητικά έλαβαν επίσης βενζοδιαζεπίνες. Περίπου οι μισοί από τους θανάτους από την υπερβολική δόση φαρμάκων (n = 1185) εμφανίστηκαν όταν οι βετεράνοι είχαν συνταγογραφηθεί ταυτόχρονα με βενζοδιαζεπίνες και με οπιοειδή. Ο κίνδυνος θανάτου από την υπερβολική δόση φαρμάκου αυξήθηκε με το ιστορικό της συνταγογράφησης βενζοδιαζεπίνης: οι αναπροσαρμοσμένοι λόγοι κινδύνου ήταν 2,33 (95% διάστημα εμπιστοσύνης 2,05 έως 2,64) για πρώην συνταγές έναντι μη συνταγής και 3,86 (3,49 έως 4,26) για τις τρέχουσες συνταγές έναντι μη συνταγογράφησης. Ο κίνδυνος θανάτου από την υπερβολική δόση φαρμάκου αυξήθηκε καθώς η ημερήσια δόση βενζοδιαζεπίνης αυξήθηκε. Σε σύγκριση με την κλοναζεπάμη, η θεμαζεπάμη συσχετίστηκε με μειωμένο κίνδυνο θανάτου λόγω υπερδοσολογίας φαρμάκου (0,63, 0,48 έως 0,82). Το πρόγραμμα δοσολογίας βενζοδιαζεπίνης δεν συσχετίστηκε με κίνδυνο θανάτου από υπερβολική δόση φαρμάκου. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Μεταξύ βετεράνων που έλαβαν οπιοειδή αναλγητικά, η λήψη βενζοδιαζεπινών συσχετίστηκε με αυξημένο κίνδυνο θανάτου από υπερβολική δόση φαρμάκου με τρόπο δόσης-απόκρισης.” * Isbister GK, O’Regan L, Sibbritt D, Whyte IM “Alprazolam is relatively more toxic than other benzodiazepines in overdose” (Η αλπραζολάμη είναι σχετικά πιο τοξική από άλλες βενζοδιαζεπίνες σε υπερδοσολογία) Br J Clin Pharmacol. 2004 Jul;58(1):88-95. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/15206998 Περίληψη “ΣΤΟΧΟΙ: Να περιγραφεί η δηλητηρίαση από αλπραζολάμη και η σχετική τοξικότητα της αλπραζολάμης σε σύγκριση με άλλες βενζοδιαζεπίνες. ΜΕΘΟΔΟΙ: Μια βάση δεδομένων των διαδοχικών εισαγωγών δηλητηρίασης σε μια υπηρεσία τοξικολογίας της περιφέρειας αναζητήθηκε για να εντοπιστύν οι διαδοχικές εσκεμμένες αυτό-δηλητηριάσεις με βενζοδιαζεπίνη, οι οποίες κωδικοποιήθηκαν ως αλπραζολάμη, διαζεπάμη ή άλλη βενζοδιαζεπίνη. Τα κύρια αποτελέσματα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν η περίοδος παραμονής (LOS), η εισαγωγή σε εντατική φροντίδα (ICU), το κώμα (GCS <9), η χορήγηση φλουμαζενίλης και η απαίτηση για μηχανική υποστήριξη της αναπνοής. Τα δεδομένα συνταγογράφησης λήφθηκαν για τις βενζοδιαζεπίνες για την περίοδο της μελέτης. ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Υπήρχαν 2063 εισαγωγές υπερβολικής δόσης απλής βενζοδιαζεπίνης: 131 για υπερβολικές δόσεις αλπραζολάμης, 283 για υπερβολικές δόσεις διαζεπάμης και 1109 για άλλες υπερβολικές δόσεις βενζοδιαζεπίνης. Το διάμεσο LOS για υπερβολικές δόσεις αλπραζολάμης ήταν 19 ώρες το οποίο ήταν 1,27 (95% CI 1,04, 1,54) φορές περισσότερο σε σύγκριση με άλλες βενζοδιαζεπίνες με πολλαπλή γραμμική παλινδρόμησης. Για τους ασθενείς με υπερδοσολογία με αλπραζολάμη, το 22% εισήχθη στη ICU 2,0 φορές (95% CI 1,27, 3,33) φορές περισσότερο σε σύγκριση με άλλες βενζοδιαζεπίνες μετά από ανάλυση πολλών μεταβλητών προσαρμόζοντας την ηλικία, τη δόση, το φύλο, τον χρόνο κατάποσης και τα συνοδά φάρμακα. Η φλουμαζενίλη χορηγήθηκε σε 14% των ασθενών με αλπραζολάμη και το 16% τέθηκε σε μηχανική υποστήριξη αναπνοής, κάτι που ήταν σημαντικά υψηλότερο από ότι για άλλες υπερδοσολογίες βενζοδιαζεπίνης (8% και 11% αντίστοιχα). Το δώδεκα τοις εκατό των υπερδοσολογιών με αλπραζολάμη είχε GCS <9 σε σύγκριση με 10% για άλλες βενζοδιαζεπίνες. Από τα συνταγογραφούμενα δεδομένα βενζοδιαζεπίνης, οι συνολικές συνταγές αλπραζολάμης στην Αυστραλία αυξήθηκαν από 0,13 εκατομμύρια το 1992 σε 0,41 εκατομμύρια το 2001. Ογδόντα πέντε τοις εκατό των συνταγών ήταν για διαταραχή πανικού, άγχος, κατάθλιψη ή μικτό άγχος/κατάθλιψη. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Η αλπραζολάμη ήταν σημαντικά πιο τοξική από άλλες βενζοδιαζεπίνες. Η αυξημένη συνταγογράφηση αλπραζολάμης σε ομάδες με αυξημένο κίνδυνο σκόπιμης αυτό-δηλητηρίασης αποτελεί μια κατάσταση που χρήζει επανεξέτασης.” * Vukcević NP, Ercegović GV, Segrt Z, Djordjević S, Stosić JJ “Benzodiazepine poisoning in elderly” (Δηλητηρίαση από βενζοδιαζεπίνη σε ηλικιωμένους) Vojnosanit Pregl. 2016 Mar;73(3):234-8. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/27295906 Περίληψη “ΙΣΤΟΡΙΚΟ / ΣΤΟΧΟΣ: Οι βενζοδιαζεπίνες συγκαταλέγονται στα πιο συχνά φάρμακα κατάποσης σε αυτο-δηλητηριάσεις. Οι ηλικιωμένοι μπορεί να διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο σε σύγκριση με τα νεότερα άτομα λόγω του μειωμένου μεταβολισμού και της αυξημένης ευαισθησίας στις βενζοδιαζεπίνες. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν να εκτιμηθεί η τοξικότητα των βενζοδιαζεπινών σε απόπειρες αυτοκτονίας σε ηλικιωμένους. ΜΕΘΟΔΟΙ: Έγινε μια αναδρομική μελέτη των διαδοχικών εμφανίσεων στο νοσοκομείο μετά από αυτο-δηλητηρίαση με βενζοδιαζεπίνες. Τα συγκεντρωμένα δεδομένα συνίσταντο από τα χαρακτηριστικά του ασθενούς (ηλικία, φύλο), την βενζοδιαζεπίνη που λήφθηκε με τις συγκεντρώσεις της στο αίμα κατά την εισαγωγή, τα κλινικά ευρήματα συμπεριλαμβανομένων και των ζωτικών σημείων και την βαθμολογία Glasgow coma score, την συνηθισμένη ανάλυση αίματος, τις επιπλοκές από την δηλητηρίαση, τις λεπτομέρειες της διαχείρισης, την διάρκεια διαμονής στο νοσοκομείο και το τελικό αποτέλεσμα. Σύμφωνα με την ηλικία, οι ασθενείς ταξινομούνται ως νέοι (ηλικίας 15-40 ετών), μεσήλικας (ηλικίας 41-65 ετών) και ηλικιωμένοι (ηλικίας άνω των 65 ετών). ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ: Κατά τη διάρκεια μιας περιόδου παρακολούθησης 2 ετών, έγιναν δεκτοί 387 ασθενείς λόγω καθαρής δηλητηρίασης με βενζοδιαζεπίνη. Το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο φάρμακο ήταν η βροναζεπάμη, το δεύτερο ήταν η διαζεπάμη. Η επίπτωση του κώματος ήταν σημαντικά υψηλότερη και η διάρκεια παραμονής στο νοσοκομείο παρέμεινε σημαντικά μεγαλύτερη στους ηλικιωμένους. Η αναπνευστική ανεπάρκεια και η πνευμονία λόγω αναρρόφησης εμφανίστηκαν συχνότερα στην τρίτη ηλικία. Επίσης, η χορήγηση φλουμαζενίλης απαιτείτο συχνότερα στην ομάδα των ηλικιωμένων ασθενών. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Οι υπερβολικές δόσεις βενζοδιαζεπινών σε ηλικιωμένους μπορεί να σχετίζονται με σημαντική νοσηρότητα, συμπεριλαμβανομένων των βαθύ κώμα με πνευμονία εισπνοής, αναπνευστική ανεπάρκεια, ακόμη και θάνατο. Η φλουμαζενίλη υποδεικνύεται πιο συχνά για να μειώσει την κατάθλιψη του ΚΝΣ και να αποτρέψει επιπλοκές της παρατεταμένης απώλειας των αισθήσεων, αλλά η υποστηρικτική θεραπεία και η σωστή διαχείριση των αεραγωγών των ασθενών με κωματώδεις καταστάσεις είναι ο βασικός άξονας της θεραπείας της οξείας δηλητηρίασης με βενζοδιαζεπίνη.” * Rogers WO, Hall MA, Brissie RM, Robinson CA “Detection of alprazolam in three cases of methadone/benzodiazepine overdose” (Ανίχνευση αλπραζολάμης σε τρεις περιπτώσεις υπερδοσολογίας μεθαδόνης / βενζοδιαζεπίνης) J Forensic Sci. 1997 Jan;42(1):155-6. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/8988593 Περίληψη “Η κατάχρηση βενζοδιαζεπίνης είναι συχνή στα άτομα σε κλινικές χορήγησης με μεθαδόνη. Η διαζεπάμη και η λοραζεπάμη ανιχνεύονται εύκολα με ανοσολογικές μεθόδους διαλογής και επιβεβαιώνονται με GC / MS. Η αλπραζολάμη ήταν σχετικά δύσκολη για επιβεβαίωση. Αναφέραμε πρόσφατα μια τροποποίηση μιας υπάρχουσας διαδικασίας HPLC ορού η οποία μας επιτρέπει να αναλύουμε το πλήρες αίμα. Αναφέρουμε εδώ τρεις περιπτώσεις θανατηφόρας υπερβολικής δόσης φαρμάκων που προκαλείται από την ταυτόχρονη κατάποση μεθαδόνης και αλπραζολάμης. Και στις τρεις περιπτώσεις, η αλπραζολάμη ανιχνεύθηκε με HPLC και δεν μπορούσε να ταυτοποιηθεί με αλκαλική εκχύλιση GC / MS. Οι μεταθανάτιες συγκεντρώσεις μεθαδόνης στο αίμα ήταν στο χαμηλότερο εύρος ή κάτω από τις συγκεντρώσεις που είχαν εντοπιστεί προηγουμένως σε θανάτους από υπερβολική δόση μεθαδόνης, γεγονός που υποδηλώνει αυξημένο κίνδυνο από τη συγχορήγηση μεθαδόνης και αλπραζολάμης.” * Gaudreault P, Guay J, Thivierge RL, Verdy I “Benzodiazepine poisoning. Clinical and pharmacological considerations and treatment” (Δηλητηρίαση με βενζοδιαζεπίνη. Κλινικές και φαρμακολογικές εκτιμήσεις και θεραπεία) Drug Saf. 1991 Jul-Aug;6(4):247-65. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/1888441 Περίληψη “Οι βενζοδιαζεπίνες είναι από τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα φάρμακα παγκοσμίως. Αυτή η δημοτικότητα βασίζεται όχι μόνο στην αποτελεσματικότητά τους αλλά και στην αξιοσημείωτη ασφάλεια τους. Οι υπερβολικές δόσεις καθαρής βενζοδιαζεπίνης συνήθως προκαλούν ήπια έως μέτρια κατάθλιψη του κεντρικού νευρικού συστήματος. Το βαθύ κώμα που απαιτεί υποβοηθούμενη μηχανική υποστήριξη αναπνοής είναι σπάνιο και πρέπει να προκαλέσει την αναζήτηση άλλων τοξικών ουσιών. Η σοβαρότητα της κατάθλιψης του ΚΝΣ επηρεάζεται από τη δόση, την ηλικία του ασθενούς και την κλινική του κατάσταση πριν από την κατάποση και τη συνύπαρξη άλλων κατασταλτικών του ΚΝΣ. Σε σοβαρές υπερδοσολογίες, οι βενζοδιαζεπίνες μπορεί να προκαλούν περιστασιακά καρδιαγγειακή και πνευμονική τοξικότητα, αλλά οι θάνατοι που οφείλονται σε υπερβολικές δόσεις καθαρής βενζοδιαζεπίνης είναι σπάνιες. Οι ποσοτικοί προσδιορισμοί των βενζοδιαζεπινών δεν είναι χρήσιμοι στην κλινική διαχείριση των δηλητηριασμένων ασθενών, καθώς δεν υπάρχει συσχέτιση μεταξύ των συγκεντρώσεων στον ορό και των φαρμακολογικών και τοξικολογικών επιδράσεων. Οι υπερβολικές δόσεις βενζοδιαζεπίνης που εμφανίζονται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σπάνια προκαλούν σοβαρή νοσηρότητα σε μητέρες ή έμβρυα, παρόλο που οι μεγάλες δόσεις που χορηγούνται κοντά στον τοκετό μπορούν να προκαλέσουν αναπνευστική καταστολή σε νεογνά. Το τερατογόνο δυναμικό των βενζοδιαζεπινών παραμένει αμφιλεγόμενο, αλλά πιθανότατα είναι μικρό εάν υπάρχει και καθόλου. Υπάρχουν σαφείς ενδείξεις ότι η παρατεταμένη χρήση ακόμη και θεραπευτικών δόσεων βενζοδιαζεπινών θα οδηγήσει σε εξάρτηση. Ο κίνδυνος εμφάνισης σημαντικών συμπτωμάτων απόσυρσης σχετίζεται με τη δοσολογία και τη διάρκεια της θεραπείας. Η πρόληψη της γαστρεντερικής απορρόφησης πρέπει να ξεκινήσει σε όλες τις εκ προθέσεως υπερβολικές δόσεις βενζοδιαζεπίνης. Οι τεχνικές αναγκαστικής διούρησης και αιμοκάθαρσης δεν ενδείκνυνται επειδή δεν επιταχύνουν σημαντικά την εξάλειψη αυτών των παραγόντων. Η ενδοφλέβια χορήγηση φλουμαζενίλης, ενός καθαρού ανταγωνιστή βενζοδιαζεπίνης, αναστέλλει αποτελεσματικά την επαγόμενη από την βενζοδιαζεπίνη καταστολή του ΚΝΣ.” * Boehnke KF, Scott JR, Litinas E, Sisley S, Williams DAClauw DJ “Pills to Pot: Observational Analyses of Cannabis Substitution Among Medical Cannabis Users With Chronic Pain” (Από τα χάπια στην κάνναβη: Παρατηρητικές αναλύσεις της υποκατάστασης με κάνναβη μεταξύ των χρηστών κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς στον χρόνιο πόνο) J Pain. 2019 Jan 26. pii: S1526- 5900(18)30735-1. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/30690169 Περίληψη “Ο χρόνιος πόνος είναι μια κοινή κατάσταση, δαπανηρός και δύσκολος στην θεραπεία του. Πολλά άτομα με χρόνιο πόνο έχουν στραφεί στην κάνναβη ως εναλλακτική μορφή διαχείρισης του πόνου. Αναφέρουμε αποτελέσματα από μια συνεχή, online έρευνα χρηστών κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς στον χρόνιο πόνο σε εθνικό επίπεδο σχετικά με το πώς η κάνναβη επηρεάζει τη διαχείριση του πόνου, την υγεία και τη χρήση άλλων φαρμάκων για τον πόνο. Επίσης, εξετάσαμε εάν και πώς επηρεάστηκαν αυτές οι παράμετροι από την ταυτόχρονη χρήση για λόγους αναψυχής και τη διάρκεια χρήσης (αρχάριος: <1 έτος έναντι έμπειρου: ≥1 έτος). Υπήρξαν 1.321 συμμετέχοντες (59% γυναίκες, 54% ≥50 ετών) που ολοκλήρωσαν την έρευνα. Σύμφωνα με άλλες μελέτες παρατήρησης, περίπου 80% ανέφεραν ότι υποκαθιστούν με κάνναβη τα παραδοσιακά φάρμακα για τον πόνο (53% για τα οπιοειδή, 22% για τις βενζοδιαζεπίνες), αναφέροντας λιγότερες παρενέργειες και καλύτερη διαχείριση των συμπτωμάτων. Οι χρήστες μόνο για ιατρικούς σκοπούς ήταν μεγαλύτεροι σε ηλικία (52 έναντι 47 ετών, P<0,0001), λιγότερο πιθανό να καταναλώσουν οινόπνευμα (66% έναντι 79%, P<0,0001) και σχετικά πιο πιθανό να λάβουν σήμερα οπιοειδή (21% έναντι 11%, P<0,0001) από τους χρήστες με συνδυασμένο ιστορικό ψυχαγωγικής και ιατρικής χρήσης. Σε σύγκριση με τους αρχάριους χρήστες, οι έμπειροι χρήστες ήταν πιο πιθανό να είναι άνδρες (64% έναντι 58%, P<0,0001), δεν λαμβάνουν ταυτόχρονα φάρμακα για τον πόνο (43% έναντι 30%) και αναφέρουν βελτιωμένη υγεία (74% έναντι 67%, P=0,004) με χρήση. Δεδομένου ότι ο χρόνιος πόνος είναι ο συνηθέστερος λόγος για την απόκτηση άδειας χρήσης κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς, τα αποτελέσματα αυτά υπογραμμίζουν τις κλινικά σημαντικές διαφορές μεταξύ του μεταβαλλόμενου πληθυσμού χρηστών κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς. Απαιτούνται περισσότερες έρευνες για την καλύτερη κατανόηση των αποτελεσματικών θεραπευτικών μεθόδων για την αντιμετώπιση του πόνου για τους χρήστες κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς. Προοπτική: Αυτό το άρθρο παρουσιάζει αποτελέσματα που επιβεβαιώνουν τις προηγούμενες κλινικές μελέτες που υποδηλώνουν ότι η κάνναβη μπορεί να είναι ένα αποτελεσματικό αναλγητικό και πιθανό υποκατάστατο των οπιοειδών. Οι συμμετέχοντες ανέφεραν βελτιωμένο πόνο, υγεία και λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες ως την λογική πίσω από την υποκατάσταση. Αυτό το άρθρο υπογραμμίζει τον τρόπο με τον οποίο η διάρκεια χρήσης και οι προθέσεις χρήσης επηρεάζουν τις αναφερθείσες επιδράσεις της θεραπείας και της υποκατάστασης.” * Bakas T, van Nieuwenhuijzen PS, Devenish SO, McGregor IS, Arnold JC, Chebib M “The direct actions of cannabidiol and 2-arachidonoyl glycerol at GABAA receptors” (Οι άμεσες δράσεις της κανναβιδιόλης και της 2- αραχιδονυλογλυκερόλης στους υποδοχείς GABAA) Pharmacol Res. 2017 May;119:358-370. https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pubmed/28249817 Περίληψη “Η κανναβιδιόλη (CBD) είναι ένα μείζον μη-μεθυστικό συστατικό της κάνναβης και διαθέτει αντιεπιληπτικές, αγχολυτικές και αντι-υπεραλγητικές ιδιότητες. Ο μηχανισμός δράσης της CBD για την παραγωγή τέτοιων επιπτώσεων παραμένει ασαφής. Παρά τα στοιχεία ότι ορισμένα ενδογενή και συνθετικά κανναβινοειδή αλληλεπιδρούν με τους υποδοχείς GABAA, κανείς δεν έχει ακόμη διερευνήσει τα αποτελέσματα της CBD. Εδώ χρησιμοποιήσαμε ηλεκτροφυσιολογία συστοιχίας τάσης δύο ηλεκτροδίων για να συγκρίνουμε τις δράσεις της CBD με εκείνες του κύριου κεντρικού ενδοκανναβινοειδούς, της 2-αραχιδονουολικής γλυκερόλης (2-AG), σε ανθρώπινους ανασυνδυασμένους υποδοχείς GABAA (σύναψη α1-6βγ2 και εξωσύναψη α4β2δ) που εκφράζεται σε ωοκύτταρα Xenopus . Οι CBD και 2-AG ήταν θετικοί αλλοστερικοί διαμορφωτές στους α1-6βγ2 υποδοχείς, με χαμηλές μικρομοριακές δράσεις. Το μέγιστο επίπεδο ενίσχυσης που παρατηρήθηκε είτε με CBD είτε με 2-AG ήταν σε υποτύπους υποδοχέα GABAA που περιείχαν α2, με περίπου 4 φορές αύξηση του προκαλούμενου από GABA EC5 ρεύματος, περισσότερο από το διπλάσιο της ενίσχυσης που παρατηρήθηκε με άλλους συνδυασμούς υποδοχέων α-υπομονάδας. Περαιτέρω παρατηρήσαμε την εκλεκτικότητα της β-υπομονάδας, όπου η ρυθμιστική δραστικότητα ήταν υψηλότερη σε β2/β3 έναντι των β1 υπομονάδων. Η ομόλογη μεταλλαγμένη β2 (V436T) της υπομονάδας β1 ουσιαστικά μείωσε την αποτελεσματικότητα αμφοτέρων των φαρμάκων στο ένα τρίτο αυτών που ελήφθησαν με συνδυασμούς β2 υπομονάδας άγριου τύπου, αλλά χωρίς μεταβολή της ισχύος. Η ισχύς της CBD αυξήθηκε και η αποτελεσματικότητα διατηρήθηκε στους δυαδικούς α1/α2β2 υποδοχείς που δείχνουν ότι τα αποτελέσματά τους δεν περιλαμβάνουν την κλασική θέση βενζοδιαζεπίνης. Η εξερεύνηση των εξωσυναπτικών υποδοχέων α4β2δ αποκάλυψε ότι και οι δύο ενώσεις βελτίωσαν τα ρεύματα που προκαλούνται από GABA EC5 σε συγκεντρώσεις που κυμαίνονται από 0,01-1μΜ. Λαμβανόμενα μαζί αυτά τα αποτελέσματα αποκαλύπτουν έναν τρόπο δράσης της CBD σε ειδικά διαμορφωμένους υποδοχείς GABAA που μπορεί να είναι σχετικοί με τα αντισπασμωδικά και αγχολυτικά αποτελέσματα της ένωσης.” * Chad Purcell, Andrew Davis, Nico Moolman, S. Mark Taylor “Reduction of Benzodiazepine Use in Patients Prescribed Medical Cannabis” (Μείωση της χρήσης βενζοδιαζεπίνης σε ασθενείς που έχουν συνταγογραφηθεί για την ιατρική χρήση της κάνναβης) Cannabis and Cannabinoid Research 2019 https://www.liebertpub.com/doi/10.1089/can.2018.0020 Περίληψη “Ιστορικό: Οι βενζοδιαζεπίνες είναι μια κατηγορία φαρμάκων με κατασταλτικές ιδιότητες, που χρησιμοποιούνται συνήθως για άγχος και άλλες νευρολογικές καταστάσεις. Αυτά τα φάρμακα σχετίζονται με αρκετά γνωστά ανεπιθύμητα αποτελέσματα. Αυτή η μελέτη παρατήρησης στοχεύει στη διερεύνηση της μείωσης της χρήσης βενζοδιαζεπίνης σε ασθενείς που χρησιμοποιούν συνταγογραφούμενη κάνναβη για ιατρικούς σκοπούς. Μέθοδοι: Διεξήχθη αναδρομική ανάλυση σε μια ομάδα 146 ασθενών με χρήση κάνναβης (μέσος όρος ηλικίας 47 ετών, 61% γυναίκες, 54% που ανέφεραν προηγούμενη χρήση κάνναβης) οι οποίοι ανέφεραν χρήση βενζοδιαζεπίνης κατά την έναρξη θεραπείας με κάνναβη. Αυτά τα δεδομένα αποτελούν μέρος μιας βάσης δεδομένων που συγκεντρώθηκε από κλινική ιατρικής χρήσης κάνναβης (Canabo Medical). Χρησιμοποιήθηκαν περιγραφικά στατιστικά στοιχεία για τον ποσοτικό προσδιορισμό των συσχετίσεων της αναλογίας χρήσης βενζοδιαζεπίνης με τον χρόνο στην ιατρική θεραπεία με κάνναβη. Αποτελέσματα: Μετά την ολοκλήρωση μιας μέσης διάρκειας συνταγής ιατρικής χρήσης της κάνναβης διάρκειας δύο μηνών, το 30,1% των ασθενών είχε διακόψει τις βενζοδιαζεπίνες. Σε μια παρακολούθηση μετά από δύο συνταγές, 65 ασθενείς (44,5%) διέκοψαν τις βενζοδιαζεπίνες. Κατά την τελική περίοδο παρακολούθησης μετά από τρία ιατρικά μαθήματα συνταγογράφησης κάνναβης, 66 συνολικά ασθενείς (45,2%) διέκοψαν τη χρήση βενζοδιαζεπίνης, δείχνοντας ένα σταθερό ποσοστό διακοπής κατά μέσο όρο 6 μηνών. Συμπέρασμα: Σε μια ομάδα 146 ασθενών που ξεκίνησαν για ιατρική θεραπεία με κάνναβη, 45,2% των ασθενών με επιτυχία διέκοψαν την προϋπάρχουσα θεραπεία με βενζοδιαζεπίνη. Αυτή η παρατήρηση αξίζει για να διερευνηθούν περαιτέρω οι κίνδυνοι και τα οφέλη της θεραπευτικής χρήσης της κάνναβης για ιατρικούς σκοπούς και ο ρόλος της σχετικά με τη χρήση βενζοδιαζεπίνης.”

0 0 vote
Article Rating
Εγγραφή στη ροή σχολίων
Ενημέρωση για
guest
0 Comments
Inline Feedbacks
View all comments